Περὶ ταύτης τῆς ἁγίας κιβωτοῦ ἔλεγεν ὁ μακάριος Δαυΐδ· Ἀνάστηθι, Κύριε, εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου, σὺ καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ ἁγιάσματός σου. Καὶ ὅρα τί ποιεῖ· ὅτι ἐξηράνθη ὁ Ἰορδάνης, οὐκ ἀπολέσας τὰ ῥεῖθρα, ἀλλ᾽ εἰς τὰς ἀρχαίας ῥίζας ἀναποδήσας, Ἐπῆρε, φησὶν, Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ Ἰορδάνου δώδεκα λίθους μεγάλους, καὶ ἔστησεν αὐτοὺς πέραν τοῦ ποταμοῦ· ἔθηκε δὲ ἀντ᾽ αὐτῶν ἄλλους δώδεκα λίθους ἐν τῷ ποταμῷ. Τί βούλεται τοῦτο εἶναι τὸ περιαιρεθῆναι δώδεκα λίθους, καὶ τεθῆναι ἀντ᾽ αὐτῶν ἄλλους δώδεκα; Ἐπειδὴ, ὡς ἔφθην εἰπὼν, τὴν θνητὴν φύσιν ἀνεχαίτιζε· μᾶλλον δὲ βούλεται δεῖξαι ὅτι ἀνασπᾷ τὴν ἀνθρωπότητα ἐκ τῶν βυθῶν, καὶ ἀνάγει εἰς τὸν οὐρανόν. Τοὺς γὰρ λίθους τοὺς μηδέποτε θεασαμένους ἡλιακὴν ἀκτῖνα, μήτε φωτὸς δεξαμένους ὄψιν, ἥπλωσεν εἰς φῶς, καὶ ἦσαν εἰς γῆν ἐκ βυθοῦ ἀνασπασθέντες.
Μετάφραση
Για αυτήν την αγία κιβωτό έλεγε ο μακάριος Δαβίδ: «Ανάστηθι, Κύριε, εις την ανάπαυσίν σου, συ και η κιβωτός του αγιάσματός σου». Και δες τι κάνει: όταν στέρεψε ο Ιορδάνης —χωρίς να χάσει τα ρεύματά του, αλλά αναπηδώντας προς τα πίσω, στις αρχικές του πηγές— πήρε, λέει, ο Ιησούς από τον Ιορδάνη δώδεκα μεγάλους λίθους και τους έστησε στην απέναντι πλευρά του ποταμού· και τοποθέτησε αντί αυτών άλλους δώδεκα λίθους μέσα στον ποταμό. Τι σημαίνει άραγε τούτο, το να αφαιρεθούν δώδεκα λίθοι και να τεθούν στη θέση τους άλλοι δώδεκα; Επειδή, όπως προείπα, ανέκοπτε τη θνητή φύση· μάλλον όμως θέλει να δείξει ότι ανασύρει την ανθρωπότητα από τους βυθούς και την ανυψώνει στον ουρανό. Διότι τους λίθους, οι οποίοι ουδέποτε είχαν αντικρίσει ηλιακή ακτίνα ούτε είχαν δεχθεί την όψη του φωτός, τους έβγαλε στο φως, και ανασύρθηκαν από τον βυθό στη στεριά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες