Πατερικές αναφορές στο ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ 5:11

Βιβλίο ϛ΄, Ιησούς του Ναυή. Τα βιβλία από εδώ και πέρα μέχρι τον Έσδρα δεν αποτελούν όλα συγγράμματα εκείνων των οποίων φέρουν τις επιγραφές και τους οποίους πραγματεύονται. Υπάρχει όμως η παράδοση ότι έχουν συγγραφεί από τους προφήτες της κάθε εποχής. Πρέπει, επομένως, καταρχάς να πραγματευθούμε περί των επιγραφών τους. Το παρόν, λοιπόν, βιβλίο επιγράφεται «Ιησούς του Ναυή», επειδή ο ίδιος ο Ιησούς του Ναυή, αφού διαδέχθηκε τον Μωυσή, υπήρξε στρατηγός του λαού, και το βιβλίο περιέχει την ιστορία του και τις πράξεις του. Εξιστορείται δε σε αυτό το βιβλίο πώς το ρεύμα του Ιορδάνη ποταμού που κατερχόταν από τις πηγές του στάθηκε, ενώ το κατώτερο τμήμα του εκκενώθηκε, και τον διέβησαν με ξηρά πόδια· και ότι στα Γάλγαλα περιέτεμε όλους όσοι είχαν γεννηθεί στην έρημο με πέτρινα μαχαίρια, και ονόμασε τον τόπο Γάλγαλα· και ότι, όταν ο λαός πέρασε απέναντι και έφαγε από τους καρπούς της γης, έπαψε πλέον να πέφτει το μάννα· και ότι τα τείχη της Ιεριχούς έπεσαν από μόνα τους· ενώ η Ραάβ η πόρνη σώθηκε, επειδή προφύλαξε τους κατασκόπους· και ότι ο ήλιος, ενώ βρισκόταν στο μεσουράνημα, μετά από προσευχή του Ιησού του Ναυή, στάθηκε πάνω από τη Γαβαών για χρονικό διάστημα μιας ολόκληρης ημέρας, μέχρις ότου κατατροπώσει τους εχθρούς.

Διότι ο συγγραφέας του βιβλίου επισυνάπτει στα προλεχθέντα ότι «Και τέλεσαν οι υιοί του Ισραήλ το πάσχα τη δέκατη τέταρτη ημέρα του μήνα, και έφαγαν από το σιτάρι της γης άζυμα και νέα». Διότι δεν είναι δυνατόν με άλλον τρόπο να μετάσχει κανείς στον αληθινό αμνό που αίρει την αμαρτία του κόσμου, ούτε να βρει την άζυμη και νέα τροφή των ευαγγελικών κηρυγμάτων, εάν δεν διαβεί προηγουμένως τον μυστικό Ιορδάνη, και δεν λάβει την περιτομή από τον ζώντα Λόγο, αποβάλλοντας εκ των προτέρων κατά κάποιον τρόπο, σαν κηλίδα της ψυχής, τον ονειδισμό της Αιγύπτου, σύμφωνα με τον τρόπο που μόλις ερμηνεύσαμε.

Διότι από τη δέκατη τέταρτη ημέρα και έπειτα το φαινόμενο τμήμα της σελήνης φθίνει· έτσι και στον Νόμο, μετά την έλευση και το πάθος του Χριστού, η ιουδαϊκή συναγωγή αμαυρώθηκε, ενώ το Ευαγγέλιο έλαμψε, καθώς ο Νόμος δεν καταλύθηκε αλλά εκπληρώθηκε, και ο τύπος δεν καταργήθηκε αλλά φανέρωσε την αλήθεια. Έτσι, άλλωστε, και όταν τέλεσαν το Πάσχα στην Ιεριχώ, αμέσως η Θεία Γραφή πρόσθεσε λέγοντας: «και τέλεσαν οι υιοί του Ισραήλ το Πάσχα και έφαγαν στα Γάλγαλα, και το μάννα εξέλιπε», μαρτυρώντας σε αυτούς [η Θεία Γραφή] και προφητεύοντας ότι με το πάθος του Κυρίου, εξαιτίας της άρνησής τους, θα παύσει για αυτούς η αγγελική και επουράνια τροφή, η οποία από αυτούς ονομάστηκε μάννα. 3. Από παντού δε η αγία Εκκλησία του Θεού, συνάγοντας την αλληλουχία περί της αναγκαιότητας αυτής της μυσταγωγίας, δεν ξεφεύγει από την αλήθεια. Διότι ακολουθεί όχι μόνο τη δέκατη τέταρτη ημέρα, αλλά και την εβδομάδα που ανακυκλώνεται περιοδικά στην τάξη των επτά ημερών του Σαββάτου, ώστε, σύμφωνα με όσα έπραξε ο Κύριος, η Ανάσταση και η εορταστική ευωχία να γίνονται σύμφωνα με το πρωτότυπο. Και ακολουθεί όχι μόνο τη δέκατη τέταρτη ημέρα της σελήνης, αλλά και την πορεία του ηλίου, ώστε να μην τελούμε σε ένα έτος δύο Πάσχα και στο επόμενο να μην τελέσουμε ούτε ένα.

Από το βιβλίο του Ιησού του Ναυή. Γάλγαλα (Ιησ. 4, 19). Είναι η ίδια με την προαναφερθείσα Γολγώλ, «προς ανατολάς» της αρχαίας Ιεριχούς, από την εντεύθεν πλευρά του Ιορδάνη, όπου ο Ιησούς περιέτεμε εκείνους εκ του λαού, και τέλεσε «το πάσχα», και για πρώτη φορά μετέλαβαν σίτου όταν εξέλιπε το μάννα, και έστησαν τους λίθους από «τον Ιορδάνη». Σε αυτήν παρέμεινε αρχικά η Σκηνή του Μαρτυρίου. Και περιήλθε στον κλήρο της φυλής του Ιούδα. Ο τόπος υποδεικνύεται έρημος 〈σε απόσταση περίπου δύο σημείων από την Ιεριχώ, και λατρεύεται από τα έθνη〉 ως ιερός. Φαίνεται δε ότι υπάρχει και άλλη Γάλγαλα κοντά στη Βαιθήλ.

Και την ημέρα κατά την οποία έφαγαν άζυμα από το σιτάρι εκείνης της γης, εξέλιπε το μάννα. Ο Ιησούς προστάζεται να λύσει το υπόδημά του και να κυκλώσει την Ιεριχώ με σάλπιγγες και με την κιβωτό επί επτά ημέρες. Όταν συνέβη αυτό, τα τείχη έπεσαν αυτόματα. Είναι προφανές, λοιπόν, ότι από τότε άρχισε να καταλύεται το Σάββατο· διότι, από οποιαδήποτε ημέρα και αν αρχίσει κανείς, είναι ανάγκη να συμπέσει το Σάββατο μέσα στις έξι ημέρες. Τότε σώζεται μεν η Ραάβ μαζί με τη συγγένειά της και κατοικεί ανάμεσα στον Ισραήλ, ενώ η πόλη πυρπολείται και αναθεματίζεται, και ο Ιησούς καταράστηκε αυτόν που θα την οικοδομούσε. Ο Άχαρ έκλεψε από το ανάθεμα, και ο λαός ηττάται επιτιθέμενος σε άλλη πόλη. Ο Ιησούς παρακαλεί τον Θεό, και ο Θεός προστάζει να εξαλειφθεί το ανάθεμα. Αποκαλύφθηκε ο Άχαρ, αποδείχθηκε η κλοπή, και ο Άχαρ λιθοβολήθηκε μαζί με τους γιους και τις κόρες του. Ο Ιησούς επανέλαβε τη μάχη και κατέλαβε τη Γάζα, και την πυρπόλησε· και έπεσαν σε αυτήν δώδεκα χιλιάδες· και κρέμασαν τον βασιλιά της πόλης πάνω σε ξύλο. Συγκεντρώνονται για να πολεμήσουν τον Ισραήλ οι βασιλείς των Αμορραίων και των Χαναναίων, καθώς και οι υπόλοιποι. Ο Ιησούς οικοδομεί θυσιαστήριο από ακέραιους λίθους και γράφει εκεί το Δευτερονόμιο. Και οι μισοί στέκονται κοντά στο όρος Γεβάλ, και οι άλλοι μισοί κοντά στο όρος Γαριζίν. Στη συνέχεια ακολουθούν τα γεγονότα σχετικά με τους Γαβαωνίτες.