Πατερικές αναφορές στο ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ 6:17

Για να δούμε λοιπόν πάλι ότι αυτοί ανοηταίνουν όχι σε μικρό βαθμό, και γι' αυτό δικαίως οφείλουν να ακούσουν το «Πλανάσθε μη γνωρίζοντας τις γραφές», ας πάρουμε κάτι από τα ιερά γράμματα και ας αποδείξουμε ξεκάθαρα ότι από παλιά προδιαγραφόταν τυπολογικά ο Ιησούς να αδιαφορεί για το σάββατο. Λοιπόν, όταν σε βαθύ γήρας, όπως έχει γραφτεί, ο πάνσοφος Μωυσής αναχώρησε από τα ανθρώπινα και μετοίκησε στις άνω μονές, με την κρίση και την απόφαση του Θεού που κρατεί τα πάντα, την ηγεσία του Ισραήλ έλαβε και κληρώθηκε ο γιος του Ναυή, ο Ιησούς. Επειδή δε, έχοντας περικυκλώσει την Ιεριχώ με μυριάδες οπλίτες, σχεδίαζε πλέον να την κυριεύσει και να την καταστρέψει, έδινε σύνθημα στους Λευίτες να περιφέρουν την κιβωτό γύρω της επί έξι συνολικά ημέρες, και την έβδομη ημέρα, δηλαδή κατά το σάββατο, διέταξε το άμετρο πλήθος των στρατευμάτων να αλαλάξει μαζί με τις σάλπιγγες. Έτσι κατασείστηκε το τείχος, και αφού εισέδραμαν μέσα, κυρίευσαν την πόλη, χωρίς να τιμούν την άκαιρη αργία του σαββάτου, ούτε να παραιτούνται από τη νίκη κατ' αυτήν την ημέρα εξαιτίας του νόμου που τους εμπόδιζε, αλλά ούτε και αντιπράττοντας τότε στα στρατηγήματα του Ιησού, διατηρώντας την ηγεσία του ανδρός εντελώς ελεύθερη από κατακραυγή. Και ο μεν τύπος βρίσκεται σε αυτά.

Επτά αμνούς χάρισε ο Αβραάμ στον Αβιμέλεχ ως μαρτυρία της κυριότητας του φρέατος. Επτά βόδια υπήρξαν στήλες λιμού, και επτά στάχυα πίνακες που απεικόνισαν την αφθονία, στο ενύπνιο του Φαραώ. Επτά ιερές σάλπιγγες βάσταξε ο Ιησούς του Ναυή, όταν κατέρριψε τα τείχη της Ιεριχούς.

Εννοώ δε και τις επτά σάλπιγγες του Ιησού του Ναυή, και τις ισάριθμες περιφορές, και τις ημέρες, και τους ιερείς, από τα οποία κατασείονται τα τείχη της Ιεριχούς. Καθώς επίσης και την έβδομη περιστροφή, όπως και το μυστικό τριπλό εμφύσημα του προφήτη Ηλία, το οποίο ενέπνευσε τη ζωή στον γιο της χήρας της Σαραφθίας, και του ιδίου την ισάριθμη επίκλυση νερού πάνω στα σχισμένα ξύλα, όταν με θεόσταλτο πυρ ανάλωσε τη θυσία και κατέκρινε τους προφήτες της αισχύνης, οι οποίοι δεν μπόρεσαν να πράξουν το ίδιο ανταποκρινόμενοι στην πρόκληση.

Ακόμη όμως και αν είναι υπερβολικά δίκαιος, και τόσο δίκαιος ώστε να έχει φθάσει μέχρι την αρετή του Μωυσή, η δική του δικαιοσύνη από μόνη της δεν θα μπορέσει να συγκαλύψει τα άπειρα σφάλματα των υπηκόων του. Ή μάλλον, αν θέλετε, θα σας δείξω πώς πολλές φορές και η αμαρτία του ενός υπερισχύει της παρρησίας εκείνων που ζουν με ενάρετη πολιτεία. Ο Ιησούς του Ναυή επιτέθηκε κάποτε στην Ιεριχώ, και ενώ διεξήγε εκείνη την παράδοξη πολιορκία, όταν πια τα τείχη επρόκειτο να καταρρεύσουν, είπε προς τον λαό: «Η πόλη αυτή, και όλα όσα υπάρχουν μέσα σε αυτήν, είναι ανάθεμα στον Κύριο Σαβαώθ. Φυλαχθείτε, λοιπόν, από το ανάθεμα, μήπως τυχόν το επιθυμήσετε και πάρετε από αυτό, και μας εξολοθρεύσει ο Θεός». Τι συνέβη λοιπόν μετά από αυτά; Τα τείχη έπεσαν, και όσα υπήρχαν στην πόλη περιήλθαν στα χέρια των πολιορκητών. Ενώ λοιπόν όλος ο λαός τηρούσε αυτή την εντολή, η παράβαση του ενός άναψε την οργή του Θεού εναντίον ολόκληρου του πλήθους. Διότι, όπως λέει, οι υιοί του Ισραήλ διέπραξαν μεγάλο παράπτωμα.