Διαπεραιωσάμενοι γὰρ τὸν Ἰορδάνην οἱ ἐξ Ἰσραὴλ, προσέβαλον τῇ Ἱεριχώ· καὶ δὴ καὶ θείοις ἑπόμενοι νεύμασιν ἐκπολιορκεῖν ἐσπούδαζον, ὡς αὐτίκα δὴ μάλα περιεσόμενοι, καὶ αἱρήσοντες, καὶ τὸν πολέμου νόμον ἐξηρτημένοι παρῆσαν οἱ μαχιμώτατοι. Γέγραπται γάρ· ὅτι «Καὶ εἰσῆλθεν Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυῆ πρὸς τοὺς ἱερεῖς, καὶ εἶπεν αὐτοῖς λέγων· Παραγγείλατε τῷ λαῷ περιελθεῖν καὶ κυκλῶσαι τὴν πόλιν, καὶ οἱ μάχιμοι παραπορευέσθωσαν ἐνωπλισμένοι ἔναντι Κυρίου.» Προστάττοντος γὰρ τοῦ Χριστοῦ διὰ τῆς τῶν ἡγουμένων φωνῆς, καταστρατευόμεθα τῶν ἐχθρῶν, οὐ πρὸς αἷμα καὶ σάρκα τὴν μάχην αἱρούμενοι, πρὸς ἀρχὰς δὲ μᾶλλον καὶ ἐξουσίας, καὶ τὸν ἐν τοῖς μέλεσι τῆς σαρκὸς τυραννήσαντα νόμον. Ἐσόμεθα δὲ τότε καὶ ἐν ὄψει Θεοῦ, παντευχίᾳ μὲν ὥσπερ ἐνηρμοσμένοι τῇ θείᾳ τε καὶ νοητῇ. (Τὰ γὰρ ὅπλα ἡμῶν οὐ σαρκικὰ, κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνὴν), τοῖς δὲ τῆς δικαιοσύνης αὐχήμασιν ἐκπρεπεῖς. Ἐφορᾷ δὴ οὖν τοὺς μαχιμωτάτους ὁ πάντων Δεσπότης Θεὸς, τὰ λαμπρὰ τῆς δικαιοσύνης σκεύη περικειμένους, τοῦτ᾽ ἔστι, τὸ ὡς ἐνώπιον Χριστοῦ παραπορεύεσθαι τοὺς μαχίμους ἐνωπλισμένους. Τίμιον δὲ σφόδρα καὶ πολύευκτον ἀληθῶς, τὸ ἐν ἐπισκέψει γενέσθαι Θεοῦ, εἴπερ ἐστὶν οὐκ ἀπίθανον ἐννοεῖν, ὅτι τοῖς λελυπηκόσι, κόλασιν ὥσπερ τινὰ τὴν ἀποστροφὴν ἐπιτίθησι Θεὸς, λέγων· «Ὅταν τὰς χεῖρας ἐκτείνητε πρός με, ἀποστρέψω τοὺς ὀφθαλμούς μου ἀφ᾽ ὑμῶν.»
Μετάφραση
Διότι, αφού οι Ισραηλίτες πέρασαν τον Ιορδάνη, επιτέθηκαν στην Ιεριχώ· και μάλιστα, ακολουθώντας τα θεία προστάγματα, έσπευσαν να την πολιορκήσουν, με την πεποίθηση ότι πολύ σύντομα θα επικρατούσαν και θα την κυρίευαν, και προσήλθαν οι πιο μαχητικοί προετοιμασμένοι σύμφωνα με τον νόμο του πολέμου. Διότι είναι γραμμένο: «Και πήγε ο Ιησούς του Ναυή προς τους ιερείς και τους είπε λέγοντας: Παραγγείλτε στον λαό να περιέλθει και να κυκλώσει την πόλη, και οι μαχητές ας πορευθούν οπλισμένοι ενώπιον του Κυρίου». Διότι, όταν προστάζει ο Χριστός μέσω της φωνής των πνευματικών ηγετών, εκστρατεύουμε εναντίον των εχθρών, μη αναλαμβάνοντας τη μάχη ενάντια σε αίμα και σάρκα, αλλά μάλλον ενάντια στις αρχές και τις εξουσίες, και στον νόμο που τυραννά τα μέλη της σάρκας. Και τότε θα βρισκόμαστε ενώπιον του Θεού, εξοπλισμένοι τρόπον τινά με την πανοπλία τη θεία και νοητή (διότι τα όπλα μας δεν είναι σαρκικά, σύμφωνα με τα λόγια του Παύλου), και διαπρεπείς στα καυχήματα της δικαιοσύνης. Επιβλέπει λοιπόν τους πλέον μαχητικούς ο Δεσπότης των πάντων Θεός, οι οποίοι είναι ενδεδυμένοι τα λαμπρά όπλα της δικαιοσύνης· αυτό δηλαδή σημαίνει το να πορεύονται οι μαχητές οπλισμένοι ενώπιον του Χριστού. Είναι δε εξαιρετικά τίμιο και αληθινά πολυπόθητο το να δεχθεί κανείς την επίσκεψη του Θεού, εφόσον είναι εύλογο να σκεφτούμε ότι σε όσους Τον έχουν λυπήσει, ο Θεός επιβάλλει ως ένα είδος τιμωρίας την αποστροφή Του, λέγοντας: «Όταν εκτείνετε τα χέρια σας προς εμένα, θα αποστρέψω τα μάτια μου από εσάς».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες