Πατερικές αναφορές στο ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ 7:14

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ συναχθήσεσθε πάντες τὸ πρωΐ κατὰ φυλάς, καὶ ἔσται ἡ φυλή, ἣν ἂν δείξῃ Κύριος, προσάξετε κατὰ δήμους· καὶ τὸν δῆμον, ὃν ἐὰν δείξῃ Κύριος, προσάξετε κατ’ οἶκον· καὶ τὸν οἶκον, ὃν ἐὰν δείξῃ Κύριος, προσάξετε κατ’ ἄνδρα·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός Κανόνες παρακλητικοί
Ἄσκευον ζωὴν μετελθεῖν με, σῶτερ, ἀξίωσον ὡς τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῦ ἀγροῦ τοῖς κρίνοις εἰκάζεσθαι, τὰ ἄνω διώκοντα καὶ πρὸς τὰ κάτω μὴ ἐπιστρεφόμενον. Κλέψας τολμηρῶς ἱεροῦ ὁ Ἄχαρ ἀναθέματος, θάνατον ὑπέσχε τὴν ποινὴν παντὶ τῷ γένει λιθολευστούμενος· βλέπε, ὦ φιλάργυρε, τῆς θείας ψήφου τὸ ἀπαραλόγιστον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αξίωσέ με, Σωτήρα, να ζήσω ακτήμονα βίο, ώστε να παρομοιάζομαι με τα πετεινά του ουρανού και τα κρίνα του αγρού, επιδιώκοντας τα άνω και χωρίς να στρέφομαι προς τα κάτω. Επειδή έκλεψε με θράσος από το ιερό ανάθεμα ο Άχαρ, υπέστη την ποινή του θανάτου μαζί με όλο του το γένος λιθοβολούμενος· πρόσεξε, ω φιλάργυρε, το αδέκαστο της θείας κρίσης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης Ἐπιστολὴ πρὸς Θωμᾶν
Διὰ τοῦτο ἄρα ἕωλος καὶ ματαία φαίνεται κοντὰ εἰς τὸν ὀρθὸν λόγον αὐτὴ ἡ τῶν παρὰ σοῦ ἐπαινουμένων ἀληθειῶν πρόφασις. Ἄλλως τε δέ, πρέπει καὶ τοῦτο νὰ στοχασθῇς, ὅτι ἀφ’ οὗ μίαν φορὰν ἀφιέρωσες τὴν ζωήν σου Χριστῷ τῷ Θεῷ, κατὰ πᾶσαν δικαιοσύνην, δὲν ἔχεις ἄδειαν νὰ τὴν ἐξοδεύῃς εἰς ἄλλο τι, εἰμὴ εἰς τὴν λατρείαν ἐκείνου, καὶ τὴν μελέτην τῶν θείων· ὄχι καὶ κάμνεις τὸ ἐναντίον, ἂς σὲ καταπείσουν πὼς φαίνεσαι τρόπον τινὰ καὶ τοῦ λόγου σου κλέπτης καὶ ἱερόσυλος τῆς ἀνατεθειμένης τῷ Θεῷ ζωῆς σου, ὁ Ἀνανίας καὶ ἡ Σάπφειρα, καὶ ὁ Ἄχαρ, υἱὸς Χαρμί, οἱ μὲν αἰφνιδίως θανόντες, ὁ δὲ παγγενεὶ λιθοβοληθείς. Φαντάζου πάντοτε καὶ συλλογίζου τὴν καλογερικὴν ὡς μέγα τι πρᾶγμα καὶ οὐράνιον, τῆς ὁποίας ἀρχηγὸς ἐδείχθη αὐτὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, νῦν μὲν εἰς τὸ Θαβώριον, νῦν δὲ εἰς τὸ Σαραντάριον, καὶ νῦν εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, καὶ τὸν πλείονα καιρὸν ἐν ἐρημίαις διατρίβων, καὶ αὐλιζόμενος ἔξω τῶν πόλεων, καὶ διανυκτερεύων ἐν τῇ προσευχῇ τοῦ Θεοῦ, ὡς οἱ θεῖοί φασιν Εὐαγγελισταί. Ὑπομνήσθητι, ὅτι καὶ ὁ κατὰ φιλοσοφίαν περιβόητος Εὐγένιος καὶ παρὰ σοῦ θαυμαζόμενος, ἐπῆγεν εἰς Πετζέρσκαν καὶ προσεκύνησε τὰ λείψανα τῶν ἐκεῖσε ἁγίων Ἀσκητῶν. Ὁρᾷς τί πρᾶγμα εἶναι ἡ τῶν ὁσίων ζωή, ὥστε καὶ μετὰ θάνατον νὰ πίπτουν εἰς τοὺς πόδας αὐτῶν οἱ τοῦ κόσμου φιλόσοφοι;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό, λοιπόν, έωλη και μάταιη φαίνεται απέναντι στον ορθό λόγο αυτή η πρόφαση των αληθειών που επαινείς. Εξάλλου, πρέπει να σκεφτείς και τούτο, ότι από τη στιγμή που αφιέρωσες μια φορά τη ζωή σου στον Χριστό τον Θεό, σύμφωνα με κάθε δικαιοσύνη, δεν έχεις το δικαίωμα να την ξοδεύεις σε τίποτα άλλο, παρά μόνο στη λατρεία Εκείνου και στη μελέτη των θείων· αν όμως κάνεις το αντίθετο, ας σε πείσουν ότι γίνεσαι κατά κάποιον τρόπο και εσύ κλέφτης και ιερόσυλος της αφιερωμένης στον Θεό ζωής σου, ο Ανανίας και η Σαπφείρα, και ο Άχαρ, ο υιός του Χαρμί, εκ των οποίων οι μεν πέθαναν αιφνιδίως, ο δε λιθοβολήθηκε παγγενεί. Να φαντάζεσαι πάντοτε και να συλλογίζεσαι τον μοναχικό βίο ως κάτι μέγα και ουράνιο, του οποίου αρχηγός αναδείχθηκε ο ίδιος ο Υιός του Θεού, άλλοτε στο όρος Θαβώρ, άλλοτε στο Σαραντάριο και άλλοτε στο όρος των Ελαιών, περνώντας τον περισσότερο χρόνο Του σε ερήμους, διαμένοντας έξω από τις πόλεις και διανυκτερεύοντας προσευχόμενος στον Θεό, όπως αναφέρουν οι θείοι Ευαγγελιστές. Να θυμάσαι ότι και ο ονομαστός για τη φιλοσοφία του Ευγένιος, τον οποίο εσύ θαυμάζεις, πήγε στην Πετσέρσκα και προσκύνησε τα λείψανα των εκεί αγίων Ασκητών. Βλέπεις τι μεγαλείο έχει η ζωή των οσίων, ώστε ακόμη και μετά θάνατον να πέφτουν στα πόδια τους οι φιλόσοφοι του κόσμου;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης Σχόλια εἰς τοὺς κανόνας τῶν ἁγίων πατέρων
Ἑρμηνεία Φέρει εἰς παράδειγμα διὰ τοῦ παρόντος Κανόνος ὁ Ἅγιος τὸν Ἄχαρ, τὸν υἱὸν Ζαρᾶ, ὁ ὁποῖος μὲ τὸ νὰ κλέψῃ ἀπὸ τὰ κούρση τῆς Ἱεριχὼ τὰ εἰς τὸν Θεὸν ἀφιερωθέντα, ὕφασμά τι παρδαλὸν καὶ διακόσια δίδραχμα ἀργυρίου, καὶ μίαν γλῶσσαν χρυσῆν, καὶ νὰ τὰ κρύψῃ εἰς τὴν τένταν του, ὠργίσθη ὁ Θεὸς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας, καὶ ἐνικήθησαν εἰς τὸν πόλεμον ὁποῦ ἔκαμαν ἐν τῇ πόλει Γαί, τριανταὲξ φονευθέντες καὶ τρεῖς χιλιάδες διωχθέντες καὶ συντριφθέντες.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ερμηνεία. Φέρνει ως παράδειγμα μέσω του παρόντος Κανόνα ο Άγιος τον Άχαρ, τον υιό του Ζαρά, ο οποίος, με το να κλέψει από τα λάφυρα της Ιεριχούς τα αφιερωμένα στον Θεό, ένα ποικιλόχρωμο ύφασμα, διακόσια αργυρά δίδραχμα και μία χρυσή ράβδο, και να τα κρύψει στη σκηνή του, προκάλεσε την οργή του Θεού εναντίον των Ισραηλιτών, και νικήθηκαν στον πόλεμο που έκαναν στην πόλη Γαι, με τριάντα έξι φονευθέντες και τρεις χιλιάδες που καταδιώχθηκαν και συντρίφθηκαν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης Σχόλια εἰς τοὺς κανόνας τῶν ἁγίων πατέρων
Ἑρμηνεία Διορίζει ὁ παρὼν Κανών, ὅτι ἡ ἱεροσυλία, ἤτοι τὸ νὰ κλέπτῃ τινὰς τὰ ἀφιερωμένα πράγματα εἰς τὸν Θεόν, κοντὰ μὲν εἰς τὴν παλαιὰν Γραφὴν ἐξίσου μὲ τὸν φόνον ἐπαιδεύετο, διὰ τί καὶ ὁ φονεύσας καὶ ὁ ἱερόσυλος (ὡς φαίνεται τοῦτο ἐκ τῆς ἱστορίας τοῦ Ἄχαρ, τοῦ κλέψαντος ἀπὸ τὰ ἀφιερωμένα εἰς τὸν Θεὸν λάφυρα τῆς Ἱεριχώ), καὶ διὰ τοῦτο λιθοβοληθέντος μὲ ὅλην τὴν οἰκογένειάν του (Ἰησοῦ ζʹ. ὅρα καὶ τὴν ἑρμηνείαν τοῦ δʹ. Γρηγορίου τοῦ θαυματουργοῦ), παρομοίως καὶ οἱ δύω ἐλιθοβολοῦντο. Ἡ δὲ συνήθεια τῆς Ἐκκλησίας συγκαταβαίνουσα, ἐλαφρότερα τὴν τοιαύτην ἁμαρτίαν ἐκανόνισεν ἀπὸ τὴν μοιχείαν, καθὼς διετάξατο ἡ τῶν Πατέρων παράδοσις. Ταῦτα εἰπὼν ὁ Ἅγιος ἐπιφέρει, ὅτι εἰς κάθε εἶδος ἁμαρτήματος πρέπει ὁ Πνευματικὸς ἰατρὸς νὰ στοχάζεται ὁποία εἶναι ἡ τοῦ μετανοοῦντος διάθεσις, καὶ νὰ μὴ νομίζῃ ὅτι εἶναι ἀρκετὸς πρὸς ἰατρείαν μόνος ὁ χρόνος καὶ ἡ πολυκαιρία τῶν ἐπιτιμίων (ἐπειδὴ ποία ἰατρεία ἠμπορεῖ νὰ προξενηθῇ ἀπὸ μόνην τὴν πολυκαιρίαν τῶν ἐπιτιμίων, ἂν ὁ ἐπιτιμηθεὶς ἁμαρτωλὸς ζῇ ἀμελῶς εἰς τὸ διάστημα αὐτό, καὶ δὲν θέλῃ νὰ διορθωθῇ;), ἀλλὰ νὰ νομίζῃ, ὅτι ἡ τὴν ἰατρείαν προξενοῦσα εἶναι ἡ προαίρεσις καὶ προθυμία τοῦ διὰ μετανοίας ἑαυτὸν ἰατρεύοντος ἁμαρτωλοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ερμηνεία. Ορίζει ο παρών Κανόνας ότι η ιεροσυλία, δηλαδή το να κλέβει κάποιος τα αφιερωμένα στον Θεό πράγματα, σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη τιμωρούνταν εξίσου με τον φόνο, διότι και ο φονιάς και ο ιερόσυλος (όπως φαίνεται αυτό από την ιστορία του Άχαρ, ο οποίος έκλεψε από τα αφιερωμένα στον Θεό λάφυρα της Ιεριχούς, και για αυτό λιθοβολήθηκε με όλη την οικογένειά του (Ιησού του Ναυή 7, βλέπε και την ερμηνεία του 4ου κανόνα του Γρηγορίου του Θαυματουργού), παρομοίως και οι δύο λιθοβολούνταν. Η συνήθεια όμως της Εκκλησίας, δείχνοντας συγκατάβαση, όρισε ελαφρύτερο κανόνα για αυτήν την αμαρτία σε σχέση με τη μοιχεία, όπως διέταξε η παράδοση των Πατέρων. Λέγοντας αυτά ο Άγιος προσθέτει ότι σε κάθε είδος αμαρτήματος πρέπει ο Πνευματικός ιατρός να εξετάζει ποια είναι η διάθεση αυτού που μετανοεί, και να μην νομίζει ότι είναι αρκετός για τη θεραπεία μόνο ο χρόνος και η μακροχρονιότητα των επιτιμίων (επειδή ποια θεραπεία μπορεί να προέλθει μόνο από τη μακροχρονιότητα των επιτιμίων, εάν ο αμαρτωλός στον οποίο επιβλήθηκε το επιτίμιο ζει αμελώς σε αυτό το διάστημα και δεν θέλει να διορθωθεί;), αλλά να θεωρεί ότι αυτό που προξενεί τη θεραπεία είναι η προαίρεση και η προθυμία του αμαρτωλού που θεραπεύει τον εαυτό του μέσω της μετάνοιας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες