Πατερικές αναφορές στο ΙΟΥΔΑ 1:10

Όπως τα Σόδομα και τα Γόμορρα, και οι γύρω από αυτές πόλεις, που με τον ίδιο τρόπο παραδόθηκαν στην πορνεία και ακολούθησαν άλλη σάρκα, προβάλλονται ως παράδειγμα, υφιστάμενες την τιμωρία του αιώνιου πυρός. Παρομοίως βέβαια και αυτοί, παραδομένοι στις φαντασιώσεις, από τη μία πλευρά μολύνουν τη σάρκα, από την άλλη αθετούν την κυριότητα και βλασφημούν τις δόξες. Ο δε αρχάγγελος Μιχαήλ, όταν φιλονικώντας με τον Διάβολο συζητούσε για το σώμα του Μωυσή, δεν τόλμησε να επιφέρει βλάσφημη κρίση, αλλά είπε: Ο Κύριος να σε επιτιμήσει. Αυτοί όμως όσα μεν δεν γνωρίζουν τα βλασφημούν, ενώ όσα γνωρίζουν φυσικά, σαν τα άλογα ζώα, σε αυτά φθείρονται. Αλίμονο σε αυτούς, διότι πορεύθηκαν στην οδό του Κάιν, και παρασύρθηκαν στην πλάνη του Βαλαάμ για χάρη μισθού, και καταστράφηκαν στην ανταρσία του Κορέ. Αυτοί είναι κρυφοί σκόπελοι στις αγάπες σας, συνευωχούμενοι άφοβα, ποιμαίνοντας τον εαυτό τους, νεφέλες άνυδρες που παρασύρονται από ανέμους, δέντρα φθινοπωρινά και άκαρπα, που πέθαναν δύο φορές και ξεριζώθηκαν, άγρια κύματα της θάλασσας που βγάζουν ως αφρό τις ίδιες τους τις αισχρότητες, αστέρες πλανήτες, για τους οποίους το ζοφερό σκοτάδι έχει τηρηθεί αιώνια. Προφήτευσε δε και για αυτούς ο έβδομος από τον Αδάμ, ο Ενώχ, λέγοντας: Ιδού, ήλθε ο Κύριος με τις άγιες μυριάδες των Αγγέλων του, για να εκτελέσει κρίση εναντίον όλων και να ελέγξει όλους τους ασεβείς για όλα τα έργα της ασέβειάς τους, με τα οποία ασέβησαν, και για όλα τα σκληρά λόγια που έλεγαν εναντίον του.

Διότι η λέξη Σαβαώθ ερμηνεύεται από την εβραϊκή γλώσσα ως Κύριος των δυνάμεων. Όπου, δηλαδή, στην Παλαιά Διαθήκη είναι γραμμένο το όνομα Σαβαώθ, υποδηλώνει δύναμη, γι' αυτό και ο Ακύλας παντού ερμηνεύει το «Αδωναΐ Σαβαώθ» λέγοντας «Κύριος στρατιών». Αυτοί όμως, έχοντας κυριευθεί από μανία με κάθε τρόπο εναντίον του Δεσπότη τους, αναζητούν αυτόν που δεν υπάρχει και έχουν χάσει αυτόν που υπάρχει, ή μάλλον έχουν καταστρέψει τους ίδιους τους εαυτούς τους. 11. Υπάρχουν δε και άλλα τόσα, για τα οποία νιώθει κανείς αποτροπιασμό να αναφέρει τα έργα της μανίας τους. Ορισμένοι από αυτούς, δήθεν επειδή δεν πλησιάζουν γυναίκες, φθείρουν τους εαυτούς τους με τα ίδια τους τα χέρια, και κατόπιν, παίρνοντας τη φθορά τους στα χέρια, έτσι την τρώνε, επικαλούμενοι διαστρεβλωμένα τη μαρτυρία της Γραφής, το χωρίο «τα χέρια αυτά υπηρέτησαν όχι μόνο εμένα, αλλά και αυτούς που ήταν μαζί μου», και πάλι το «να εργάζεστε με τα ίδια σας τα χέρια, για να μπορείτε να μεταδώσετε και σε αυτούς που δεν έχουν». Νομίζω πως το Άγιο Πνεύμα κινήθηκε και γι' αυτούς στον απόστολο Ιούδα, εννοώ βέβαια στην καθολική επιστολή που γράφτηκε από αυτόν (ο Ιούδας αυτός είναι ο αδελφός του Ιακώβου, ο οποίος ονομάζεται και αδελφός του Κυρίου)· διότι το Άγιο Πνεύμα, μέσω της φωνής του Ιούδα, τους υπέδειξε ως ανθρώπους που φθείρονται και φθείρουν σαν τα κτήνη, καθώς λέει: «όσα μεν δεν γνωρίζουν, καταδικάζονται λόγω της άγνοιάς τους, όσα δε γνωρίζουν, σε αυτά φθείρονται σαν τα άλογα ζώα».

Διότι, δίκην σκύλων και χοίρων, επιτελούν την ίδια τους τη φθορά· επειδή οι σκύλοι και οι χοίροι, αλλά και άλλα ζώα, με αυτόν τον τρόπο διαφθείρονται και τρώνε τις εκκρίσεις από τα ίδια τους τα σώματα. Και πράγματι αληθινά «με τα ενύπνιά τους μιαίνουν τη σάρκα, περιφρονούν την κυριότητα και βλασφημούν τις δόξες. Ο αρχάγγελος Μιχαήλ όμως, όταν λογομαχούσε με τον διάβολο για το σώμα του Μωυσή, δεν τόλμησε να επιφέρει βλάσφημη κρίση, αλλά είπε: Ο Κύριος να σε επιτιμήσει. Αυτοί όμως βλασφημούν όσα φυσικώς δεν γνωρίζουν», διότι βλασφημούν τα άγια των αγίων που μας παραδόθηκαν με αγιασμό, μετατρέποντάς τα σε αισχρότητα. Και αυτά είναι που τόλμησαν να πουν εναντίον των αποστόλων, όπως λέει και ο μακάριος Παύλος: «ώστε μερικοί να τολμούν [βλασφημώντας] να λένε για εμάς, ας κάνουμε τα κακά, για να έλθουν τα αγαθά, η καταδίκη των οποίων είναι δίκαιη». Και πόσες άλλες μαρτυρίες θα μπορούσα να παραθέσω εναντίον των βλασφήμων; Διότι αυτοί, οι οποίοι διαφθείρονται με τα ίδια τους τα χέρια, και όχι μόνο, αλλά και όσοι συνευρίσκονται με γυναίκες, αφού τελικά [δεν] χόρτασαν την πολυμιξία με τις γυναίκες, φλέγονται από πάθος ο ένας για τον άλλον, άνδρες με άνδρες, σύμφωνα με το γεγραμμένο: «λαμβάνοντας στον εαυτό τους την ανταπόδοση της πλάνης τους». Διότι αυτοί, έχοντας πλέον εντελώς καταστραφεί, καλοτυχίζουν ο ένας τον άλλον, ωσάν να έχουν αναλάβει το πλέον εκλεκτό τάγμα.

Κατήχηση 120ή. Ότι δεν πρέπει όσοι έχουν σταυρωθεί ως προς τον κόσμο να προσηλώνονται στα μάταια του βίου, αλλά να προοδεύουν προς τα ανώτερα. Αδελφοί και πατέρες, οι ημέρες μας μοιάζουν σαν ώρες που περνούν γρήγορα, και οι εβδομάδες σαν ημέρες, και οι μήνες σαν εβδομάδες, και τα έτη σαν μήνες, καθώς ο χρόνος τρέχει και ωθεί τους πάντες προς την τελευταία ημέρα της επιφανείας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, κατά την οποία «τα πάντα είναι γυμνά και εκτεθειμένα στα μάτια Του», όπως λέει η Γραφή. Γιατί λοιπόν «ο άνθρωπος μάταια ταράζεται;» Και γιατί ο βασιλιάς στηρίζει την πεποίθησή του στον χρυσό και στα στρατεύματα; Και γιατί ο άρχοντας υπερηφανεύεται για τα κτήματα και τα κοπάδια του; Και γιατί ο φιλόπλουτος ελπίζει στην αβεβαιότητα του πλούτου; Και γιατί ο φιλήδονος εγκλωβίζεται στα τέλματα της αμαρτίας; Ενώ θα έπρεπε καθημερινά να πενθούμε και να είμαστε σκυθρωποί, και να καθαρίζουμε τους εαυτούς μας, όσο μπορούμε, πριν φτάσει η καταδίκη του θανάτου, ώστε να ξεφύγουμε από την οργή που έρχεται «στους υιούς της απείθειας». «Αυτοί όμως, για να μιλήσουμε με τα λόγια της Γραφής, όσα μεν δεν γνωρίζουν τα βλασφημούν· σε όσα δε γνωρίζουν φυσικά, σαν άλογα ζώα, σε αυτά φθείρονται. Αλίμονο σε αυτούς, λέει, διότι πορεύθηκαν στην οδό του Κάιν, και παραδόθηκαν στην πλάνη του Βαλαάμ για την αμοιβή, και καταστράφηκαν με την αντιλογία του Κορέ».