Πατερικές αναφορές στο ΙΟΥΔΑ 1:11

Όπως τα Σόδομα και τα Γόμορρα, και οι γύρω από αυτές πόλεις, που με τον ίδιο τρόπο παραδόθηκαν στην πορνεία και ακολούθησαν άλλη σάρκα, προβάλλονται ως παράδειγμα, υφιστάμενες την τιμωρία του αιώνιου πυρός. Παρομοίως βέβαια και αυτοί, παραδομένοι στις φαντασιώσεις, από τη μία πλευρά μολύνουν τη σάρκα, από την άλλη αθετούν την κυριότητα και βλασφημούν τις δόξες. Ο δε αρχάγγελος Μιχαήλ, όταν φιλονικώντας με τον Διάβολο συζητούσε για το σώμα του Μωυσή, δεν τόλμησε να επιφέρει βλάσφημη κρίση, αλλά είπε: Ο Κύριος να σε επιτιμήσει. Αυτοί όμως όσα μεν δεν γνωρίζουν τα βλασφημούν, ενώ όσα γνωρίζουν φυσικά, σαν τα άλογα ζώα, σε αυτά φθείρονται. Αλίμονο σε αυτούς, διότι πορεύθηκαν στην οδό του Κάιν, και παρασύρθηκαν στην πλάνη του Βαλαάμ για χάρη μισθού, και καταστράφηκαν στην ανταρσία του Κορέ. Αυτοί είναι κρυφοί σκόπελοι στις αγάπες σας, συνευωχούμενοι άφοβα, ποιμαίνοντας τον εαυτό τους, νεφέλες άνυδρες που παρασύρονται από ανέμους, δέντρα φθινοπωρινά και άκαρπα, που πέθαναν δύο φορές και ξεριζώθηκαν, άγρια κύματα της θάλασσας που βγάζουν ως αφρό τις ίδιες τους τις αισχρότητες, αστέρες πλανήτες, για τους οποίους το ζοφερό σκοτάδι έχει τηρηθεί αιώνια. Προφήτευσε δε και για αυτούς ο έβδομος από τον Αδάμ, ο Ενώχ, λέγοντας: Ιδού, ήλθε ο Κύριος με τις άγιες μυριάδες των Αγγέλων του, για να εκτελέσει κρίση εναντίον όλων και να ελέγξει όλους τους ασεβείς για όλα τα έργα της ασέβειάς τους, με τα οποία ασέβησαν, και για όλα τα σκληρά λόγια που έλεγαν εναντίον του.

Πάλι στους Προφήτες βρίσκουμε τον Θεό σε ορισμένα χωρία να οργίζεται προς τον Ισραήλ και να λέει: Και θα υπάρξει σε κάθε κεφάλι φαλάκρα, σαν να λέει ότι σε κάθε άρχοντα του λαού θα υπάρξει αισχύνη και όνειδος, όταν αφαιρέσω από αυτούς τη βοήθεια. Είναι δε σαφές ότι και ο ίδιος ο Κορέ υπήρξε αιτία αντιλογίας. Εδώ δεν πρόκειται για τους υιούς του Κορέ των ψαλμών. Όπως είπα, ο ψαλμός μιλάει ή για τους καθαρούς στην καρδιά, ή για εκείνους που βρίσκονται εκτός της σκέπης του Θεού, ή για εκείνους που αντιλέγουν στο ευαγγέλιο του Θεού, για τους οποίους ο Απόστολος λέει: Ουαί σε αυτούς, διότι με την αντιλογία του Κορέ χάθηκαν, και σε άλλο σημείο: Αντέλεγαν σε όσα έλεγε ο Παύλος, και ο συγγραφέας των Παροιμιών είπε: Κάθε κακός εγείρει αντιλογίες. Και σχετικά με την επιγραφή των υιών του Κορέ, με αυτόν τον τρόπο σου τα παρουσιάσαμε σαφώς.

Οι κοιλιόδουλοι και όσοι αιχμαλωτίζονται από τις σαρκικές ηδονές, έχουν σαρκικά θελήματα. Διότι τρέφονται από τα δημόσια σιτηρέσια, κάνοντας πλούσια συμπόσια. Και επειδή σκέπτονται πραγματικά τα της σάρκας και ζουν κατά σάρκα, υποτάσσονται κάμπτοντας το γόνυ στη δέσποινα κοιλιά τους, σαν σε άλλον Βάαλ. Και από εκεί οι ταλαίπωροι θερίζουν τους μισθούς της αμαρτίας. Προχωρούν σε τόσο μεγάλο κακό, βρίσκοντας στην καινοτομία της πίστεως ευκαιρία για να απολαύσουν τα πάθη, έχοντας περιφρονήσει τόσο πολύ τον θείο φόβο και την εντολή. Υποχωρώντας στην κοιλιά και τον λαιμό, και στις εξουσίες, όπως νομίζουν, τις οποίες προτίμησαν να ευφραίνουν με τις δικές τους κακίες, όπως έχει γραφτεί, και σαν εκείνον τον θεομίσητο και βέβηλο Ησαύ, ο οποίος για ένα γεύμα πούλησε τα πρωτοτόκια σε άλλον, πρόδωσαν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο την ελευθερία της πίστεως και της ιερωσύνης. Για αυτούς βέβαια έχει προαναγγελθεί ο αποστολικός λόγος, επειδή με τέτοια κέρδη αντάλλαξαν, άφρονα και επιζήμια, τις υποσχέσεις που είχαν δώσει στον Θεό και την ορθότητα της ομολογίας μας: «Αλίμονο σε αυτούς, διότι πορεύθηκαν στον δρόμο του Κάιν, και παραδόθηκαν στην πλάνη του Βαλαάμ για χάρη του μισθού!»

Υπήρξαν όμως και ψευδοπροφήτες στον λαό, όπως και ανάμεσά σας θα υπάρξουν ψευδοδιδάσκαλοι, οι οποίοι θα εισαγάγουν κρυφά αιρέσεις απωλείας, και αρνούμενοι τον Δεσπότη που τους αγόρασε, θα επιφέρουν στους εαυτούς τους γρήγορη καταστροφή. Και πολλοί θα ακολουθήσουν τις ασέλγειές τους, εξαιτίας των οποίων η οδός της αληθείας θα βλασφημηθεί. Και με πλεονεξία, με πλαστούς λόγους θα σας εκμεταλλευτούν. Γι' αυτούς η καταδίκη από παλιά δεν αργεί, και η απώλειά τους δεν αδρανεί. Και: «Εισέδυσαν κρυφά μερικοί άνθρωποι», είπε άλλος από τους μαθητές του Χριστού, «οι οποίοι από παλιά ήταν προγραμμένοι για αυτήν την καταδίκη, ασεβείς, που μετατρέπουν τη χάρη του Θεού μας σε ασέβεια, και αρνούνται τον μόνο Δεσπότη και Κύριό μας Ιησού Χριστό». Τους οποίους ταλανίζοντας ο ίδιος αποφαίνεται: «Αλίμονο σε αυτούς, διότι πορεύθηκαν στην οδό του Κάιν, και παρασύρθηκαν από την πλάνη του Βαλαάμ για χάρη μισθού, και καταστράφηκαν στην αντιλογία του Κορέ!» Ας ακούσουν όμως τι έχει αναφωνήσει από πριν εν Πνεύματι ο προφητικός λόγος γι' αυτούς: «Εσύ απέρριψες την επίγνωση», λέει ο θείος Ωσηέ, «και εγώ θα σε απορρίψω από το να ιερουργείς σε εμένα». Και: «Γίνατε παγίδα στη σκοπιά, και σαν δίχτυ απλωμένο πάνω στο Ιταβύριο, το οποίο έστησαν αυτοί που κυνηγούν το θήραμα. Και έγιναν σαν εκείνους που μετακινούν τα όρια. Πάνω τους θα εκχύσω την ορμή μου σαν νερό». —Τι λέει όμως ο θαυμάσιος Αββακούμ;

ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΡΑ'. ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΔΕΣΠΟΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΘΡΗΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΑΠΟΣΤΑΤΗΣΑΝ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΤΟΥΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ. Αδελφοί και πατέρες, το ακροατήριο είναι μικρό, επειδή κάποιοι αδελφοί αναχώρησαν. Ωστόσο, ακόμη και αν ένας μόνο ακροατής είναι παρών, δεν πρέπει να αμελούμε. Διότι λέει ο Κύριος: «Προσέχετε να μην περιφρονήσετε ούτε έναν από αυτούς τους μικρούς. σας λέω δηλαδή ότι οι άγγελοί τους βλέπουν διαρκώς το πρόσωπο του Πατέρα μου που είναι στους ουρανούς.» «Επειδή ο Υιός του ανθρώπου ήρθε για να σώσει το χαμένο.» Ω της ανείπωτης φιλανθρωπίας! Ήρθε ο δεσπότης προς τον δραπέτη δούλο με μορφή δούλου, για να τον ελευθερώσει από τη δουλεία του διαβόλου. ήρθε το αληθινό φως αναζητώντας τη χαμένη δραχμή, για να τον καλέσει πίσω από το σκοτάδι της αμαρτίας. Επομένως, είναι αναγκαίο και για εμάς τους ταπεινούς, μιμούμενοι τον Αγαθό, και να κοπιάζουμε και να ομιλούμε για τον καθένα από εσάς, και να προσφέρουμε ακόμη και τη ζωή μας. Μακάρι να είχα φτερά, ώστε να πετάξω και να σταθώ σε κάθε συνοδεία, για να δω και εκείνους και να τους πω τα πρέποντα. και όχι μόνο εκείνους, αλλά και αυτούς που πορεύονται στον δρόμο του Κάιν και στην πλάνη του Βαλαάμ. Ποιους εννοώ με αυτά; Εννοώ τον Λεόντιο, τον Ερμεία και τον Νεκτάριο, οι οποίοι αποστάτησαν και από εμάς και από την πίστη, και ως μισθό της αποστασίας έλαβαν την προεδρία.

Κατήχηση 120ή. Ότι δεν πρέπει όσοι έχουν σταυρωθεί ως προς τον κόσμο να προσηλώνονται στα μάταια του βίου, αλλά να προοδεύουν προς τα ανώτερα. Αδελφοί και πατέρες, οι ημέρες μας μοιάζουν σαν ώρες που περνούν γρήγορα, και οι εβδομάδες σαν ημέρες, και οι μήνες σαν εβδομάδες, και τα έτη σαν μήνες, καθώς ο χρόνος τρέχει και ωθεί τους πάντες προς την τελευταία ημέρα της επιφανείας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, κατά την οποία «τα πάντα είναι γυμνά και εκτεθειμένα στα μάτια Του», όπως λέει η Γραφή. Γιατί λοιπόν «ο άνθρωπος μάταια ταράζεται;» Και γιατί ο βασιλιάς στηρίζει την πεποίθησή του στον χρυσό και στα στρατεύματα; Και γιατί ο άρχοντας υπερηφανεύεται για τα κτήματα και τα κοπάδια του; Και γιατί ο φιλόπλουτος ελπίζει στην αβεβαιότητα του πλούτου; Και γιατί ο φιλήδονος εγκλωβίζεται στα τέλματα της αμαρτίας; Ενώ θα έπρεπε καθημερινά να πενθούμε και να είμαστε σκυθρωποί, και να καθαρίζουμε τους εαυτούς μας, όσο μπορούμε, πριν φτάσει η καταδίκη του θανάτου, ώστε να ξεφύγουμε από την οργή που έρχεται «στους υιούς της απείθειας». «Αυτοί όμως, για να μιλήσουμε με τα λόγια της Γραφής, όσα μεν δεν γνωρίζουν τα βλασφημούν· σε όσα δε γνωρίζουν φυσικά, σαν άλογα ζώα, σε αυτά φθείρονται. Αλίμονο σε αυτούς, λέει, διότι πορεύθηκαν στην οδό του Κάιν, και παραδόθηκαν στην πλάνη του Βαλαάμ για την αμοιβή, και καταστράφηκαν με την αντιλογία του Κορέ».