Πατερικές αναφορές στο ΙΟΥΔΑ 1:25

Σας παρακαλώ, αγαπητοί αδελφοί, εκλεκτοί του Θεού, να δεηθείτε υπέρ εμού του αμαρτωλού προς τον Κύριο, όπως οι Απόστολοι για τη Χαναναία· οι άξιοι για τον ανάξιο, οι τίμιοι για τον ευτελή, ώστε να εισέλθει η δέησή μου μαζί με τις δικές σας ευπρόσδεκτες ικεσίες ενώπιον του Θεού· διότι σε Αυτόν αρμόζει το κράτος και η μεγαλωσύνη. Δόξα στον Πατέρα και στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα, πριν από κάθε αιώνα και τώρα και σε όλους τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Και άλλους μεν, που αμφιβάλλουν, να τους ελέγχετε, άλλους δε να τους σώζετε αρπάζοντάς τους από τη φωτιά, και άλλους να τους ελεείτε με φόβο, μισώντας ακόμη και τον χιτώνα που έχει σπιλωθεί από τη σάρκα. Σε Αυτόν δε που δύναται να σας φυλάξει απταίστους και να σας παραστήσει ενώπιον της δόξας Του αμώμους με αγαλλίαση, στον μόνο Θεό, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, ανήκει δόξα, μεγαλωσύνη, κράτος και εξουσία, πριν από όλους τους αιώνες, και τώρα, και εις όλους τους αιώνας. Αμήν.

Ολόκληρος λοιπόν ο νοητός και αισθητός κόσμος έχει αρχή, εφόσον είναι κτίσμα, η σοφία όμως του δημιουργού Θεού, η οποία επιφαίνεται ή και εμμένει σε αυτόν, εφόσον βεβαίως μετέχεται, της οποίας σύμφωνα με τον Παύλο «γνωστοποιήθηκε στις αρχές και στις εξουσίες μέσω της εκκλησίας η πολυποίκιλη φύση», αυτή λοιπόν πώς θα μπορούσε να έχει αρχή ή να είναι κτιστή; Τι ισχύει λοιπόν; Μήπως η σοφία του Θεού που επιφαίνεται στα δημιουργήματα είναι η ουσία του Θεού; Όμως αυτή είναι πάντοτε αμέθεκτη και απλή. Η σοφία, αντίθετα, μετέχεται από όσα έχουν δημιουργηθεί με σοφία και μέσω της πρόνοιας για αυτά αποδεικνύεται ενίοτε πολυποίκιλη. Και με τον όρο σοφία εννοώ τώρα αυτήν που θεωρείται στον Πατέρα και στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα. Επειδή και ο Απόστολος, αποδίδοντας δόξα «στον μόνο σοφό Θεό, τον σωτήρα μας», δίδαξε ότι αυτή η σοφία είναι κοινή στην προσκυνητή Τριάδα. Και ο θείος Ιωάννης ο Δαμασκηνός λέει ότι ο Χριστός έχει «σοφία και γνώση θεία και ανθρώπινη».