Πατερικές αναφορές στο ΙΟΥΔΑ 1:3

Από τον ίδιο λόγο Πρέπει, λοιπόν, εμείς, ως συνετοί οικονόμοι των θείων μυστηρίων, να μεταδίδουμε τον λόγο ανάλογα με το τι δύναται ο καθένας να χωρέσει. Διότι σχίζονται οι παλαιοί ασκοί όταν δεν χωρούν τον νέο οίνο της αληθινής αμπέλου, δηλαδή τον λόγο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Επειδή, λοιπόν, μερικοί —ή μάλλον πολλοί— οι οποίοι, ενώ δεν έχουν γίνει ακόμη μαθητές, έφτασαν από προπέτεια στο σημείο να διδάσκουν, χωρίς να γνωρίζουν ούτε τι λένε ούτε τι είναι αυτά που διαβεβαιώνουν, έχοντας τυφλωμένους τους οφθαλμούς της διάνοιας, χωρίς να διαθέτουν νου που να βλέπει τον Θεό όπως ο Ιακώβ, ούτε καθαρή καρδιά η οποία πρόκειται να δει τον Θεό, πλανώνται και πλανούν τους αμαθείς και τους αστήρικτους, επειδή αποδίδουν στη θεότητα του Λόγου τα ρητά που έχουν γραφεί, τα ταπεινά έργα και τις πτωχές εκφράσεις που αναφέρονται στον άνθρωπο του Σωτήρα, τον οποίο Εκείνος ενδύθηκε για εμάς· γι' αυτόν τον λόγο αισθανθήκαμε την ανάγκη, όπως γράφει ο Ιούδας, να εκθέσουμε μέσω αυτής εδώ της επιστολής ποια ρητά αρμόζουν στη θεότητα του Λόγου και ποια στον άνθρωπο που προσλήφθηκε για χάρη μας.

Έβδομη, του Ιούδα. Αυτήν την Επιστολή, όπως άλλωστε επιγράφεται, ο Ιούδας τη γράφει προς εκείνους που έχουν ήδη πιστέψει. Η δε αφορμή είναι η εξής: Επειδή παρεισέφρησαν κάποιοι και δίδασκαν ότι η αμαρτία είναι κάτι το αδιάφορο, και αρνούνταν τον Κύριο, αισθάνθηκε την ανάγκη να γράψει και να προφυλάξει τους αδελφούς. Και πρώτα μεν τους προτρέπει να αγωνίζονται και να εμμένουν στην πίστη που τους παραδόθηκε· έπειτα αποκηρύσσει τους ανθρώπους αυτούς ως πλάνους, και παραγγέλλει να μην έχουν καμία κοινωνία με τέτοιου είδους άτομα, γνωρίζοντας ότι δεν αρκεί μόνο το να κληθούμε, εάν δεν πορευθούμε και αξίως της κλήσεως.

ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ. Αγαπητοί, ενώ κατέβαλλα κάθε σπουδή για να σας γράψω περί της κοινής μας σωτηρίας, βρέθηκα στην ανάγκη να σας γράψω παρακαλώντας σας να αγωνίζεστε για την πίστη που παραδόθηκε άπαξ στους αγίους. Κυρίλλου. Τα λέει αυτά αφενός για να μας προφυλάξει, και αφετέρου για να στιγματίσει τους αιρετικούς. Επομένως, δεν πρέπει να παραξενευόμαστε για την πλάνη και την κακοπιστία των αιρετικών, εφόσον το Άγιο Πνεύμα μας προμήνυσε μέσω των αγίων προφητών και των αποστόλων την εμφάνισή τους. Διότι μάλλον μας έκανε πιο ασφαλείς μέσω αυτής της προφητείας, ώστε να μην αιχμαλωτιστούμε από τις σοφιστείες τους.

Τι θα μπορέσουν να αντιτείνουν σε αυτά οι φλύαροι, και οι απατεώνες των νέων ψυχών; Τους ελέγχει όμως και ένας άλλος μαθητής λέγοντας: Ο Ιούδας, δούλος του Ιησού Χριστού και αδελφός του Ιακώβου, προς τους κλητούς που έχουν αγαπηθεί από τον Θεό Πατέρα και έχουν διαφυλαχθεί για τον Ιησού Χριστό· έλεος και ειρήνη εν αγάπη είθε να πληθυνθούν σε εσάς. Αγαπητοί, ενώ κατέβαλλα κάθε προσπάθεια να σας γράψω για την κοινή μας σωτηρία, αισθάνθηκα την ανάγκη να σας γράψω, παρακαλώντας σας να αγωνίζεστε για την πίστη που παραδόθηκε μια για πάντα στους αγίους. Διότι εισχώρησαν κρυφά κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι από παλιά ήταν προγεγραμμένοι για αυτήν την καταδίκη, ασεβείς, που μετατρέπουν τη χάρη του Κυρίου σε ασέλγεια και αρνούνται τον μόνο Δεσπότη και Κύριό μας Ιησού Χριστό. Θέλω δε να σας υπενθυμίσω, αν και τα γνωρίζετε πλέον όλα, ότι ο Κύριος, αφού έσωσε τον λαό από τη γη της Αιγύπτου, στη συνέχεια κατέστρεψε εκείνους που δεν πίστεψαν, και τους αγγέλους που δεν διατήρησαν το αρχικό τους αξίωμα, αλλά εγκατέλειψαν το ίδιο τους το κατοικητήριο, τους έχει διαφυλάξει με αιώνια δεσμά στο βαθύ σκοτάδι για την κρίση της μεγάλης ημέρας.

Το ίδιο ακριβώς παρακαλεί και ο Ιούδας, ο αδελφός του Ιακώβου, λέγοντας: Αισθάνθηκα την ανάγκη να σας γράψω, προτρέποντάς σας να αγωνίζεστε για την πίστη που παραδόθηκε μία για πάντα. Και ποια είναι αυτή η πίστη που παραδόθηκε μία για πάντα, αν όχι αυτή που παρέδωσε ο Χριστός, όταν απέστειλε τους μαθητές μετά την ανάσταση στο κήρυγμα; Δηλαδή την πίστη στον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, στη μία Θεότητα, η οποία είναι υπερενωμένη ασυγχύτως και διακρίνεται αχωρίστως, η οποία είναι εντελώς απλή και τέλεια, και δεν επιδέχεται καμία σύνθεση, καμία προσθήκη και καμία αφαίρεση. Αυτά μας διδάσκουν να πιστεύουμε ο Χριστός, το Ευαγγέλιο του Χριστού, ο μεγαλύτερος μεταξύ των γεννηθέντων από γυναίκες, καθώς και οι αυτόπτες μάρτυρες και υπηρέτες του Λόγου, τόσο για το σύνολο της Θεότητας όσο και για το ίδιο το θείο Πνεύμα. Τι λένε όμως οι διάδοχοι των αποστόλων; Το να παραθέσουμε τον καθένα ξεχωριστά θα ήταν ίσως, εκτός από περιττό, και άσκοπο. Επομένως, θα αρκούσε να παρουσιάσουμε συνοπτικά τη σύμφωνη ομολογία της πίστεως όλων τους.

«Εκείνοι δε που τολμούν να παραδίδουν άλλη πίστη ή να εκθέτουν άλλο σύμβολο, αυτοί, εάν μεν είναι επίσκοποι να αποβάλλονται από την επισκοπή, εάν δε κληρικοί να αποξενώνονται από τον κλήρο, ενώ οι μοναχοί και οι λαϊκοί να αναθεματίζονται». Αυτήν την πίστη, ως ασφαλή άγκυρα, κράτησαν και όλες οι Οικουμενικές Σύνοδοι, οι οποίες συγκροτήθηκαν θεοκινήτως μετά τις προαναφερθείσες. Δι' αυτής, για να το πούμε συνοπτικά, έχει φτάσει στην τελείωση ολόκληρη η χορεία των αγίων. Εκείνος που δεν διαφυλάττει αυτή την πίστη απαραχάρακτη έχει αποξενωθεί από την κοινωνία όλων αυτών και (αλίμονο) εκπίπτει από την ίδια την υπέρτατη Τριάδα, σύμφωνα με την θεολογική παραίνεση που ήδη προηγήθηκε. Και βέβαια, δεν διαφυλάττει την πίστη απαραχάρακτη εκείνος που δεν ακολουθεί την άπαξ παραδοθείσα, αλλά είτε την παραλλάσσει, είτε προσθέτει, είτε αφαιρεί κάτι, όπως ακριβώς και τώρα, ω καλέ Λατίνε, την πίστη περί του Αγίου Πνεύματος: την οποία παρέδωσε ο Χριστός, ο πρώτος μας και μόνος καθηγητής και διδάσκαλος, και την κήρυξαν οι απόστολοι και την επικύρωσαν όλες οι σύνοδοι, και την παρέλαβε η Εκκλησία σε όλη την οικουμένη· αυτήν, το ότι δηλαδή «εκ του Πατρός εκπορεύεται», την παραχαράσσεις, προσθέτοντας «και εκ του Υιού». «Αλλά και εσύ», λέει, «προσθέτεις το «μόνο εκ του Πατρός», λέγοντας το «μόνο», αν και η Θεία Γραφή πουθενά δεν το παραδίδει αυτό».

Εάν δε κάποιος δεν έχει Πνεύμα Χριστού, αυτός δεν είναι δικός Του· και ήδη το άκουσες. Αυτά σε προτρέπει και ο Ιούδας, ο αδελφός του Ιακώβου, λέγοντας: αισθάνθηκα την ανάγκη να σας γράψω προτρέποντάς σας να αγωνίζεστε για την πίστη που παραδόθηκε μία για πάντα.