HOMILIARUM FRAGMENTA. I. FRAGMENTA HOMILIAE DE UNO FILIO. Τοῦ αὐτοῦ ἐκ τῆς ὁμιλίας τῆς περὶ ἑνὸς υἱοῦ. ΕΙ γὰρ εἷς ἐστιν ἰδικῶς Υἱὸς ὁ ἐκ τοῦ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος, εἷς δὲ ὁμοίως ἰδικῶς καὶ ἕτερος παρ᾽ αὐτὸν ὁ ἐκ σπέρματος Δαυεὶδ, τῇ πρὸς τὸν φύσει καὶ ἀληθῶς Υἱὸν κοινωνίᾳ τιμώμενος, πῶς οὐχ ἅπασιν ἐναργὲς ὅτι ὁ μὲν δίδωσιν, ὁ δὲ λαμβάνει· ὁ μὲν στεφανοῖ, ὁ δὲ στεφανοῦται· καὶ ὁ μέν ἐστι φύσει Κύριος, ὁ δὲ οὐκ ἔστι; τίνες οὖν οἱ ταῦτα λέγοντες καὶ φρονοῦντες, ἢ ποῖον αὐτῶν τὸ κρῖμα, τοὺς ἁγίους ἐρωτήσωμεν μαθητάς. ἄκουε λέγοντος ἐναργῶς “Παρεισέδυσαν ”γάρ τινες ἄνθρωποι, οἱ καὶ πάλαι προγεγραμμένοι εἰς τοῦτο “τὸ κρῖμα, ἀσεβεῖς, τὴν τοῦ Θεοῦ χάριν μετατιθέντες καὶ τὸν ”μόνον Δεσπότην καὶ Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ἀρνού- “μενοι.” πῶς οὖν μόνος ἐστὶ δεσπότης Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ κοινωνὸς τῆς ἑτέρου δεσποτείας γεγονὼς, εἰ κατὰ χάριν ἔχει τοῦτο, εἰ δοτὸν αὐτῷ καὶ αὐτὸ τὸ τῆς υἱοθεσίας ἀξίωμα, εἰ μηδὲν ὅλως αὐτοῦ, πάντα δὲ μᾶλλον ἑτέρου τοῦ δόντος αὐτῷ; μόνον ἔφη δεσπότην καὶ Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν ἐκ Θεοῦ Λόγον· πῶς οὖν συνάπτεις αὐτῷ κοινωνὸν τὸν ἐκ σπέρματος Δαυείδ; οὐκ ἐᾷς γὰρ μόνον εἶναι δεσπότην, μερίζων αὐτοῦ τὴν κυριότητα καὶ προσνέμων ἑτέρῳ. οὐκοῦν λέγομεν τοῖς οὕτω φρονεῖν ἑλομένοις, τὸ διὰ φωνῆς Ἡλίου “Ἕως πότε χωλανεῖτε ἐπ᾽ ἀμφοτέραις ταῖς ἰγνύαις ὑμῶν;”
Μετάφραση
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΟΜΙΛΙΩΝ. I. ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΠΕΡΙ ΕΝΟΣ ΥΙΟΥ. Του ιδίου από την ομιλία περί ενός Υιού. Διότι, εάν ο Λόγος εκ του Θεού Πατρός είναι Υιός με ξεχωριστή υπόσταση, και ομοίως με ξεχωριστή υπόσταση και έτερος, διαφορετικός από αυτόν, είναι εκείνος εκ του σπέρματος του Δαβίδ, ο οποίος τιμάται με την κοινωνία προς τον φύσει και αληθώς Υιό, πώς δεν είναι σε όλους ξεκάθαρο ότι ο ένας δίνει, ενώ ο άλλος λαμβάνει; Ο ένας στεφανώνει, ενώ ο άλλος στεφανώνεται· και ο ένας είναι φύσει Κύριος, ενώ ο άλλος δεν είναι; Ποιοι είναι λοιπόν αυτοί που τα λένε και τα φρονούν αυτά, ή ποια είναι η καταδίκη τους, ας ρωτήσουμε τους αγίους μαθητές. Άκουσε αυτόν που λέει ξεκάθαρα: «Διότι εισέδυσαν κρυφά κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι και από παλιά ήταν προγεγραμμένοι για αυτήν την καταδίκη, ασεβείς, που μεταβάλλουν τη χάρη του Θεού και αρνούνται τον μόνο Δεσπότη και Κύριό μας Ιησού Χριστό». Πώς λοιπόν είναι μόνος δεσπότης ο Ιησούς Χριστός, όταν έχει γίνει κοινωνός της δεσποτείας κάποιου άλλου, εάν το έχει αυτό κατά χάριν, εάν του έχει δοθεί μέχρι και το ίδιο το αξίωμα της υιοθεσίας, εάν τίποτα απολύτως δεν είναι δικό του, αλλά τα πάντα μάλλον ανήκουν σε άλλον που του τα έδωσε; Αποκάλεσε μόνο δεσπότη και Κύριό μας Ιησού Χριστό τον εκ Θεού Λόγο· πώς λοιπόν συνδέεις μαζί του ως κοινωνό εκείνον που προέρχεται εκ του σπέρματος του Δαβίδ; Διότι δεν τον αφήνεις να είναι μόνος δεσπότης, εφόσον μερίζεις την κυριότητά του και την απονέμεις σε έτερον. Επομένως, λέμε σε αυτούς που επέλεξαν να φρονούν έτσι, εκείνο που ειπώθηκε από τη φωνή του Ηλία: «Έως πότε θα χωλαίνετε και στα δύο σας γόνατα;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες