Ἰδοὺ τὸ πικρὸν τοῦ λιμοῦ θηρίον ὅλην ἡμῶν καταβόσκεται τὴν χώραν· ἡ δὲ πάσης, ἵν᾽ οὕτως εἴπω, τῆς ὑφ᾽ ἡλίῳ τροφὸς, ἄρτου δεῖται τοῦ παρεμπίπτοντος, καὶ τῆς οὐ σφόδρα πρεπούσης τοῖς ἀνθρώποις τροφῆς, ἵνα καὶ ἐπ᾽ αὐτῇ δικαίως καταθρηνῶν ὁ προφήτης Ἱερεμίας λέγῃ· «Πᾶς ὁ λαὸς αὐτῆς καταστενάζοντες ζητοῦντες ἄρτον.» Καὶ πάλιν· «Ἐκολλήθη ἡ γλῶσσα θηλάζοντος πρὸς τὸν φάρυγγα αὐτοῦ ἐν δίψει. Νήπια ᾔτησαν ἄρτον, καὶ ὁ διακλῶν οὐκ ἦν αὐτοῖς. Οἱ ἔσθοντες τὰς τρυφὰς ἠφανίσθησαν ἐν ταῖς ἐξόδοις.» —«Ἐσπείραμεν γὰρ πολλὰ, καὶ εἰσενέγκαμεν ὀλίγα,» κατὰ τὸ γεγραμμένον, ὅτι παρωργίσαμεν τὸ Πνεῦμα Κυρίου. Μετανοήσωμεν τοίνυν, καὶ τῶν μὲν ἀρχαίων πλημμελημάτων ἀποπαυσώμεθα· προσίωμεν δὲ τῷ φιλοικτίρμονι Θεῷ, δαψιλὲς μὲν βλεφάρων καταχέοντες δάκρυον, λέγοντες δὲ καθ᾽ ἕνα τῶν προφητῶν· «Τίς, Θεὸς, ὥσπερ σύ; ἐξαίρων ἀνομίας, καὶ ὑπερβαίνων ἀδικίας, καὶ οὐ συνέσχες εἰς μαρτύριον ὀργὴν αὑτοῦ, ὅτι θελητὴς ἐλέους ἐστί;» Καὶ πάλιν· «Αἱ ἀνομίαι ἡμῶν ἀντέστησαν ἡμῖν, Κύριε, ποίησον ἡμῖν ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, ὅτι πολλαὶ αἱ ἁμαρτίαι ἡμῶν ἐναντίον σου· ὅτι σοι ἡμάρτομεν, ὑπομονὴ Ἰσραὴλ, Κύριε· καὶ σώζεις ἐν καιρῷ κακῶν.» Οὕτω γὰρ, οὕτω μεταγινώσκουσι τὴν γλυκεῖαν ἐκείνην χαριεῖται φωνήν· «Ἰδοὺ, ἐγὼ ἐξαποστελῶ ὑμῖν τὸν σῖτον, καὶ τὸν οἶνον, καὶ τὸ ἔλαιον, καὶ ἐμπλησθήσεσθε αὐτῶν.
Μετάφραση
Ιδού, το πικρό θηρίο του λιμού καταβροχθίζει ολόκληρη τη χώρα μας· και αυτή που είναι, για να το πω έτσι, η τροφός όλης της υφηλίου, έχει ανάγκη από τον τυχόντα άρτο και από τροφή που δεν ταιριάζει καθόλου σε ανθρώπους, ώστε δίκαια θρηνώντας γι' αυτήν ο προφήτης Ιερεμίας να λέει: «Όλος ο λαός της αναστενάζει αναζητώντας άρτο.» Και πάλι: «Κόλλησε η γλώσσα του βρέφους που θηλάζει στον ουρανίσκο του από τη δίψα. Τα νήπια ζήτησαν άρτο, και δεν υπήρχε κανείς για να τους τον μοιράσει. Αυτοί που έτρωγαν πλούσια εδέσματα αφανίστηκαν στους δρόμους.» — «Διότι σπείραμε πολλά, και μαζέψαμε λίγα,» σύμφωνα με τα γεγραμμένα, επειδή παροργίσαμε το Πνεύμα του Κυρίου. Ας μετανοήσουμε, λοιπόν, και ας σταματήσουμε τα παλαιά μας σφάλματα· και ας πλησιάσουμε τον φιλεύσπλαχνο Θεό, χύνοντας άφθονα δάκρυα από τα βλέφαρά μας και λέγοντας, σύμφωνα με έναν από τους προφήτες: «Ποιος Θεός είναι όμοιος με εσένα; Που εξαλείφεις ανομίες, και παραβλέπεις αδικίες, και δεν διατήρησες την οργή σου, επειδή επιθυμείς το έλεος;» Και πάλι: «Οι ανομίες μας στάθηκαν εναντίον μας, Κύριε, ενέργησε για εμάς ένεκα του ονόματός σου, διότι είναι πολλές οι αμαρτίες μας ενώπιόν σου· διότι σε εσένα αμαρτήσαμε, υπομονή του Ισραήλ, Κύριε· και εσύ σώζεις σε καιρό συμφορών.» Διότι έτσι, σε όσους μετανοούν με αυτόν τον τρόπο θα χαρίσει εκείνη τη γλυκιά φωνή: «Ιδού, εγώ θα σας στείλω τον σίτο, και τον οίνο, και το έλαιο, και θα χορτάσετε από αυτά.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες