καὶ γοῦν ὁ προφήτης Ἱερεμίας ἁλοῦσαν τὴν Ἱερουσαλὴμ κατεθρήνει, λέγων περὶ τῶν ἠρημωκότων “Εἰσέλθοι πᾶσα ”ἡ κακία αὐτῶν κατὰ πρόσωπόν σου, καὶ ἐπιφύλλισον αὐ- “τοῖς ὃν τρόπον ἐπεφύλλισάν μοι·” καὶ πάλιν “Ἴδε Κύριε ”καὶ ἐπίβλεψον τίνι ἐπεφύλλισας οὕτως. εἰ φάγονται “γυναῖκες καρπὸν κοιλίας αὐτῶν; ἐπιφυλλίδα ἐποίησε μά- ”γειρος.” Ὅταν τοίνυν παροτρύνωμεν τὸν Θεὸν, τότε καὶ ἁπάσης ἐπικουρίας ἐστερημένοι καὶ φειδοῦς ἀπογυμνούμενοι, δοθησόμεθα τοῖς ἐχθροῖς, καὶ οὐδὲν ἐν ἡμῖν ἀρετῆς ἢ ἐπιεικείας λείψανον ἀπομενεῖ, ἀποτρυγῶντος τοῦ σατανᾶ πᾶν ὅσον ἐστὶν ἐν ἡμῖν ἀγαθὸν, καὶ οἷον ἐπιφυλλίδα συλλέγοντος καὶ αὐτάς που τάχα τὰς εἰς νοῦν ἐπιθυμίας, τὰς ἐπί γε τὸ κατορθοῦν ἑλέσθαι τὴν ἀρετὴν ἀποφερούσας αὐτόν. <Διὰ τοῦτο ὑπόμεινόν με, λέγει Κύριος, εἰς ἡμέραν ἀναστάσεώς μου εἰς μαρτύριον.> Ἐπειδὴ γὰρ τῶν θείων ἐνταλμάτων ἠφειδηκότες δέδονται τοῖς ἐχθροῖς, καὶ εἰς χεῖρα πεπτώκασι τοῦ καὶ αὐτὴν ἀπολέσαντος τὴν ἐπιφυλλίδα, λοιπὸν ὑπομεῖναι προστέταχε καὶ τληπαθεῖν, εὐσθενῶς πεπονθότας τὴν δουλείαν, ἄχρις ἂν διεγερθῇ πρὸς ἐπικουρίαν αὐτοῖς, ἣν διὰ τῶν ἁγίων προφητῶν μονονουχὶ καὶ διεμαρτύρατο καὶ προαπήγγελκεν ἐναργῶς, ὡς ἔσται κατὰ καιρούς. ἡμέραν οὖν ἀναστάσεως τῆς εἰς μαρτύριον τὸν τῆς ἐπικουρίας σημαίνει καιρὸν, ὃν ὡς ἥξει πάντως προδιεμαρτύρατο.
Μετάφραση
Και βεβαίως ο προφήτης Ιερεμίας θρηνούσε την αλωθείσα Ιερουσαλήμ, λέγοντας για εκείνους που την ερήμωσαν: «Ας έλθει όλη η κακία τους ενώπιόν σου, και τρύγησε αυτούς όπως τρύγησαν εμένα»· και πάλι: «Δες, Κύριε, και επίβλεψε, ποιον τρύγησες κατ' αυτόν τον τρόπο; Θα φάνε άραγε γυναίκες τον καρπό της κοιλίας τους; Σαν μάγειρας μάζεψε τις επιφυλλίδες». Όταν, λοιπόν, παροργίζουμε τον Θεό, τότε, στερημένοι από κάθε βοήθεια και απογυμνωμένοι από κάθε ευσπλαχνία, θα παραδοθούμε στους εχθρούς, και κανένα ίχνος αρετής ή επιείκειας δεν θα απομείνει μέσα μας, καθώς ο σατανάς θα τρυγήσει καθετί αγαθό που υπάρχει μέσα μας, και θα συλλέξει σαν υπολείμματα τρύγου (επιφυλλίδες) ίσως ακόμη και τις ενδόμυχες επιθυμίες του νου, οι οποίες τον οδηγούν στην επιλογή της κατορθώσεως της αρετής. <Γι' αυτό υπόμεινέ με, λέγει ο Κύριος, μέχρι την ημέρα της αναστάσεώς μου για μαρτυρία.> Διότι, επειδή, έχοντας καταφρονήσει τα θεία προστάγματα, παραδίδονται στους εχθρούς και έχουν πέσει στα χέρια εκείνου που έχει καταστρέψει ακόμη και τις επιφυλλίδες, τους πρόσταξε λοιπόν να υπομείνουν και να κάνουν υπομονή, υφιστάμενοι τη δουλεία με καρτερία, μέχρις ότου Εκείνος εγερθεί για να τους βοηθήσει, πράγμα το οποίο σχεδόν το διαβεβαίωσε και το προανήγγειλε ξεκάθαρα μέσω των αγίων προφητών, ότι δηλαδή θα συμβεί στους κατάλληλους καιρούς. Επομένως, ως «ημέρα αναστάσεως για μαρτυρία» εννοεί τον καιρό της βοηθείας, για τον οποίο προδιαβεβαίωσε ότι οπωσδήποτε θα έρθει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες