Πατερικές αναφορές στο ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ 2:16

Κύριε, φέρνοντας στον νου μου εκείνη την ώρα, προσπίπτω στην αγαθότητά σου κραυγάζοντας: ας μην παραδοθώ σε αυτούς που με αδικούν, Δέσποτα. Ας μην καυχηθούν οι εχθροί σου εις βάρος του δούλου σου, αγαθέ Κύριε, τρίζοντας τα δόντια τους και εκφοβίζοντας την ταπεινή μου ψυχή. Ας μην πουν: έπεσες στα χέρια μας, παραδόθηκες σε εμάς, αυτή είναι η ημέρα που περιμέναμε. Μη, Κύριε, μην μου ανταποδώσεις σύμφωνα με τις ανομίες μου, και μην αποστρέψεις το πρόσωπό σου από εμένα. Μην μου πεις: αλήθεια σου λέω, δεν σε γνωρίζω. Εσύ, Κύριε, παίδευσέ με, αλλά με ευσπλαχνία, και ας μην χαρεί εις βάρος μου ο Εχθρός. Αλλά σβήσε την απειλή του και κατάλυσε κάθε του ενέργεια· και δώσε μου να διανύσω την προς εσένα οδό απρόσβλητος και ανεπηρέαστος.

Κύριε, φέρνοντας στο νου μου εκείνη την ώρα, προσπίπτω στην αγαθότητά σου, για να μην παραδοθώ σε αυτούς που με αδικούν. Ας μην καυχηθούν οι εχθροί σου εις βάρος του δούλου σου, αγαθέ Κύριε, τρίζοντας τα δόντια και εκφοβίζοντας την αμαρτωλή μου ψυχή. Ας μην πουν: έπεσες στα χέρια μας, σε εμάς παραδόθηκες, πράγματι αυτή είναι η ημέρα που προσδοκούσαμε. Όχι, Κύριε, μην ξεχάσεις τους οικτιρμούς σου. Όχι, Κύριε, μην μου ανταποδώσεις σύμφωνα με τις ανομίες μου, και μην αποστρέψεις το πρόσωπό σου από εμένα. Ούτε να μου πεις: αλήθεια σου λέω, δεν σε γνωρίζω. Εσύ, Κύριε, παιδαγώγησέ με, αλλά με οικτιρμούς, και ο Εχθρός ας μην επιχαρεί εις βάρος μου. Αλλά σβήσε την απειλή του, και κατάργησε κάθε ενέργειά του. Και δώσε μου να είναι η προς εσένα οδός ανύβριστη και ανεπηρέαστη.

Έλα σε μένα, από τους προφήτες ο πιο συμπονετικός, θρήνησε μαζί μου την Ιερουσαλήμ, όχι εκείνη την παλιά μητρόπολη ενός μόνο έθνους, που βλάστησε από μια ρίζα με δώδεκα κλωνάρια, αλλά ολόκληρης της οικουμένης, όση λαμπρύνει ο θεσμός των χριστιανών, αυτήν που κυριαρχεί στον χρόνο, την ομορφιά, το μέγεθος, τη λαμπρότητα, στο πλήθος των κατοίκων και στην πολυτέλεια. Θρήνησε μαζί μου αυτή την Ιερουσαλήμ, όχι επειδή έχει ήδη αλωθεί και πέσει στο χώμα, αλλά επειδή βρίσκεται κοντά στην άλωση και συγκλονίζεται από τα όσα βλέπει. Θρήνησε τη βασίλισσα των πόλεων, όχι επειδή οδηγείται αιχμάλωτη, αλλά επειδή έχει στερηθεί την ελπίδα της σωτηρίας. Ζήτησε νερό για το κεφάλι και πηγές δακρύων για τα μάτια και συμπένθησε και πένθησε για αυτήν, επειδή έκλαιγε με λυγμούς μέσα στη νύχτα και τα δάκρυά της τρέχουν στα μάγουλά της και δεν υπάρχει κανείς να την παρηγορήσει, επειδή η Ιερουσαλήμ αμάρτησε πολύ, γι' αυτό και βρέθηκε σε σάλο και εκείνοι που θαύμαζαν τη δύναμή της την περιγέλασαν. Διότι ο Κύριος έστειλε φωτιά στα οστά της και βάρυνε τον ζυγό του στον τράχηλό μας και έδωσε στα χέρια μας οδύνες, τις οποίες δεν θα μπορέσουμε να υποφέρουμε. Θρήνησε μαζί μου, διότι τα μάτια μου εξαντλήθηκαν από τα δάκρυα, τα σπλάχνα μου ταράχθηκαν και η καρδιά μου αναστατώθηκε μέσα μου, επειδή παραπίκρανα πολύ τον Θεό με τις αμαρτίες μου. Απ' έξω με άφησε άτεκνο το σπαθί και ο εχθρός άνοιξε το στόμα του εναντίον μου, έτριξε τα δόντια του και είπε, θα την καταπιώ.