Καὶ σφάξει τὸν μόσχον ἔναντι Κυρίου, καὶ προσοίσουσιν οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα, καὶ προσχεοῦσι τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ τὸ ἐπὶ τῶν θυρῶν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου· καὶ ἐκδείραντες τὸ ὁλοκαύτωμα, μελιοῦσιν αὐτὸ κατὰ μέλη, καὶ ἐπιθήσουσιν οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν οἱ ἱερεῖς πῦρ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, καὶ ἐπιστοιβάσουσι ξύλα ἐπὶ τὸ πῦρ· καὶ ἐπιστοιβάσουσιν οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν οἱ ἱερεῖς τὰ διχοτομήματα, καὶ τὴν κεφαλὴν, καὶ τὸ στέαρ ἐπὶ τὰ ξύλα τὰ ἐπὶ τοῦ πυρὸς τοῦ ὄντος ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, τὰ δὲ ἐγκοίλια καὶ τοὺς πόδας πλυνοῦσιν ὕδατι, καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς τὰ πάντα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· κάρπωμά ἐστι, θυσία, ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ.» Ἆρ᾽ οὐκ ἐναργὴς ὁ τύπος τῆς τῶν ἁγίων ζωῆς, καὶ οἰκειότητος ὁλοτελοῦς, τῆς πρὸς Θεὸν ἐν πνεύματι καὶ ἁγιασμῷ; Μορφούμεθα γὰρ ὡς ἐν τοῖς ἡμέροις τῶν ζώων, μόσχῳ τε, φημὶ, καὶ προβάτῳ, κόσμῳ μὲν ἀποθνήσκοντες διὰ τοῦ τὴν σάρκα κατανεκροῦν, ἵνα Θεῷ ζήσωμεν διὰ τῆς εὐαγγελικῆς πολιτείας, ἀναβαίνοντες δὲ ὥσπερ εἰς θυσίαν τὴν πνευματικὴν ἀληθῶς καὶ εὐοσμοτάτην δι᾽ Υἱοῦ τῷ Πατρί. Καὶ φέρε σοι πάλιν τὰ ἐφ᾽ ἑκάστῳ λέγωμεν, ἰσχνοεποῦντες ὡς ἔνι. Δῶρον μὲν γὰρ ὥσπερ τι τῷ πάντων κρατοῦντι Θεῷ τὴν ἰδίαν ἕκαστος ἀνατίθησι ζωὴν, πλὴν ὡς ἑκάστῳ δίδοται, καὶ ὡς ἂν ἔχοι μέτρον. Ὁ μὲν γὰρ, οὕτως· ὁ δὲ, οὕτως, ἴδιον ἔχων ἐκ Θεοῦ χάρισμα, κατὰ τὴν τοῦ σοφωτάτου Παύλου φωνήν.
Μετάφραση
«Και θα σφάξει τον μόσχο ενώπιον του Κυρίου, και οι γιοι του Ααρών οι ιερείς θα προσφέρουν το αίμα και θα χύσουν το αίμα γύρω γύρω πάνω στο θυσιαστήριο που βρίσκεται στις θύρες της σκηνής του μαρτυρίου· και αφού γδάρουν το ολοκαύτωμα, θα το κόψουν σε μέλη, και οι γιοι του Ααρών οι ιερείς θα βάλουν φωτιά πάνω στο θυσιαστήριο, και θα στοιβάξουν ξύλα πάνω στη φωτιά· και θα στοιβάξουν οι γιοι του Ααρών οι ιερείς τα κομμένα μέλη, το κεφάλι και το λίπος πάνω στα ξύλα που είναι πάνω στη φωτιά του θυσιαστηρίου, ενώ τα εντόσθια και τα πόδια θα τα πλύνουν με νερό, και ο ιερέας θα τα τοποθετήσει όλα πάνω στο θυσιαστήριο· είναι ολοκάρπωμα, θυσία, οσμή ευωδίας για τον Κύριο.» Άραγε δεν είναι ξεκάθαρος ο τύπος της ζωής των αγίων και της ολοκληρωτικής οικειότητας με τον Θεό εν πνεύματι και αγιασμώ; Διότι λαμβάνουμε μορφή όπως στα ήμερα ζώα, στο μοσχάρι, εννοώ, και στο πρόβατο, πεθαίνοντας μεν ως προς τον κόσμο μέσω της νεκρώσεως της σάρκας, για να ζήσουμε για τον Θεό μέσω της ευαγγελικής πολιτείας, ανεβαίνοντας σαν αληθινά πνευματική και ευωδέστατη θυσία μέσω του Υιού προς τον Πατέρα. Και ας σου αναφέρουμε πάλι τα καθέκαστα, αναλύοντάς τα όσο πιο λεπτομερώς γίνεται. Διότι σαν ένα δώρο προς τον παντοκράτορα Θεό, ο καθένας αφιερώνει τη δική του ζωή, αναλόγως όμως με το πώς δίνεται στον καθένα, και ανάλογα με το μέτρο που διαθέτει. Επειδή ο ένας ενεργεί έτσι, και ο άλλος αλλιώς, έχοντας ο καθένας το δικό του χάρισμα από τον Θεό, σύμφωνα με τον λόγο του σοφότατου Παύλου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες