Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 1:9

3. Έχει γραφτεί λοιπόν στην αρχή του Λευιτικού: «Άνθρωπος από εσάς εάν προσφέρει δώρα στον Κύριο από τα κτήνη, από τα βόδια ή από τα πρόβατα θα προσφέρετε τα δώρα σας. Εάν το δώρο του είναι ολοκαύτωμα από τα βόδια, θα προσφέρει αρσενικό χωρίς ψεγάδι στην είσοδο της σκηνής του μαρτυρίου, θα το προσφέρει ώστε να γίνει δεκτό ενώπιον του Κυρίου. Και θα επιθέσει το χέρι του στο κεφάλι του θυσιάσματος, ώστε να γίνει δεκτό για να τον εξιλεώσει. Και θα σφάξουν τον μόσχο ενώπιον του Κυρίου, και θα προσφέρουν οι ιερείς, οι γιοι του Ααρών, το αίμα και θα το χύσουν ολόγυρα στο θυσιαστήριο που βρίσκεται κοντά στις θύρες της σκηνής του μαρτυρίου. Και αφού γδάρουν το ολοκαύτωμα, θα το τεμαχίσουν στα μέλη του. Και οι ιερείς, οι γιοι του Ααρών, θα ανάψουν φωτιά πάνω στο θυσιαστήριο και θα στοιβάξουν ξύλα πάνω στη φωτιά, και θα τοποθετήσουν πάνω της τα τεμαχισμένα μέρη, το κεφάλι και το λίπος, πάνω στα ξύλα, πάνω στη φωτιά που καίει στο θυσιαστήριο. Τα εντόσθια όμως και τα πόδια θα τα πλύνουν με νερό. Και είναι θυσία δι' ολοκαυτώσεως, οσμή ευωδίας στον Κύριο.» Μόσχος, λοιπόν, όπως είπα, είναι το θυσιαζόμενο ζώο.

«Και θα σφάξει τον μόσχο ενώπιον του Κυρίου, και οι γιοι του Ααρών οι ιερείς θα προσφέρουν το αίμα και θα χύσουν το αίμα γύρω γύρω πάνω στο θυσιαστήριο που βρίσκεται στις θύρες της σκηνής του μαρτυρίου· και αφού γδάρουν το ολοκαύτωμα, θα το κόψουν σε μέλη, και οι γιοι του Ααρών οι ιερείς θα βάλουν φωτιά πάνω στο θυσιαστήριο, και θα στοιβάξουν ξύλα πάνω στη φωτιά· και θα στοιβάξουν οι γιοι του Ααρών οι ιερείς τα κομμένα μέλη, το κεφάλι και το λίπος πάνω στα ξύλα που είναι πάνω στη φωτιά του θυσιαστηρίου, ενώ τα εντόσθια και τα πόδια θα τα πλύνουν με νερό, και ο ιερέας θα τα τοποθετήσει όλα πάνω στο θυσιαστήριο· είναι ολοκάρπωμα, θυσία, οσμή ευωδίας για τον Κύριο.» Άραγε δεν είναι ξεκάθαρος ο τύπος της ζωής των αγίων και της ολοκληρωτικής οικειότητας με τον Θεό εν πνεύματι και αγιασμώ; Διότι λαμβάνουμε μορφή όπως στα ήμερα ζώα, στο μοσχάρι, εννοώ, και στο πρόβατο, πεθαίνοντας μεν ως προς τον κόσμο μέσω της νεκρώσεως της σάρκας, για να ζήσουμε για τον Θεό μέσω της ευαγγελικής πολιτείας, ανεβαίνοντας σαν αληθινά πνευματική και ευωδέστατη θυσία μέσω του Υιού προς τον Πατέρα. Και ας σου αναφέρουμε πάλι τα καθέκαστα, αναλύοντάς τα όσο πιο λεπτομερώς γίνεται. Διότι σαν ένα δώρο προς τον παντοκράτορα Θεό, ο καθένας αφιερώνει τη δική του ζωή, αναλόγως όμως με το πώς δίνεται στον καθένα, και ανάλογα με το μέτρο που διαθέτει. Επειδή ο ένας ενεργεί έτσι, και ο άλλος αλλιώς, έχοντας ο καθένας το δικό του χάρισμα από τον Θεό, σύμφωνα με τον λόγο του σοφότατου Παύλου.

«Και δεν υπάρχει κτίσμα αφανές ενώπιόν του, αλλά τα πάντα είναι γυμνά και εκτεθειμένα στους οφθαλμούς του, προς τον οποίο έχουμε να δώσουμε λόγο». Όταν δε ο ιερέας ανάψει τη φωτιά, τοποθετούνται στο θυσιαστήριο τα τεμαχισμένα μέρη, μαζί με το κεφάλι και τα πόδια, καθώς και τα εντόσθια, αφού πλυθούν με νερό. Διότι όλα όσα ανήκουν στους αγίους είναι ευώδη, και τίποτα δεν είναι απορριπτέο από τον Θεό από όσα πιστεύεται ότι ενυπάρχουν σε αυτούς.