Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 10:11

Το ότι αυτοί που έχουν εκλεγεί, λαμβάνοντας για τον εαυτό τους την άριστη εκλογή, είναι αναγκαίο να απέχουν και από βέβηλες συναναστροφές και από κοσμικές μέριμνες, εξαιτίας των οποίων θα μπορούσε να μεθύσει ακόμη και ο σταθερός νους, και σχεδόν να παρασυρθεί σε άτοπες ηδονές, το διασαφηνίζει λέγοντας στο Λευιτικό: «Κρασί και οινοπνευματώδη ποτά δεν θα πιείτε, εσύ και οι γιοι σου μαζί σου, όταν εισέρχεστε στη σκηνή του μαρτυρίου, ή όταν προσέρχεστε στο θυσιαστήριο, για να μην πεθάνετε· αυτό είναι αιώνιος νόμος για τις γενεές σας, ώστε να διακρίνετε ανάμεσα στα άγια και τα βέβηλα, και ανάμεσα στα ακάθαρτα και τα καθαρά. Και θα διδάξεις στους γιους του Ισραήλ όλα τα προστάγματα που τους είπε ο Κύριος μέσω του Μωυσή.» Παρατήρησε λοιπόν ότι είναι απολύτως αναγκαίο σε αυτούς να βρίσκονται σε πνευματική εγρήγορση, και ότι αποτελεί αιτία θανάτου το να τελούν την ιερή λειτουργία με σκοτισμένο νου και καρδιά βεβαρημένη από φροντίδες, η οποία κατέχεται από κοσμική μέθη· διότι ορισμένοι μεθούν χωρίς κρασί.

Διότι κάποιες φορές ο νους, μη μπορώντας να βαδίσει ορθά, περιπίπτει στην ασχήμια, και τα ιερά καταστρέφονται, και τα τελούμενα δεν γίνονται πλέον με ευταξία, αλλά έχουν εκτραπεί σαν από την ευθεία οδό. Εκείνοι λοιπόν που τα έχουν πάθει αυτά, κατ' ανάγκην προσκρούουν στον Θεό και υφίστανται πικρές τιμωρίες για την αμέλειά τους. Είναι λοιπόν αναγκαίο να αγρυπνούμε, αποτινάσσοντας τη μέθη που προέρχεται από την κοσμική μέριμνα. Αυτό ακριβώς μας πείθει να κάνουμε και ο ίδιος ο Σωτήρας, λέγοντας: «Προσέχετε μήπως βαρύνουν οι καρδιές σας από τις φροντίδες και τις βιοτικές μέριμνες». Το ποιος δε θα μπορούσε να είναι από μέρους μας ο τρόπος της νήψεως, ή το πώς θα παραμείνουμε αβέβηλοι και καθαροί και μακριά από καταδίκη, το υπέδειξε αμέσως. «Διότι να διαχωρίζεις», λέει, «ανάμεσα στο άγιο και το βέβηλο, και στο καθαρό και το ακάθαρτο· και θα διδάξεις στους υιούς Ισραήλ όλα τα προστάγματα τα οποία ελάλησε ο Κύριος μέσω του Μωυσή». Αυτό δε σημαίνει ολοφάνερα το εξής, ότι αρμόζει στους ιερείς, αποτινάσσοντας τη μέθη, να απομακρύνονται από ανθρώπους που δεν είναι άγιοι, αλλά βέβηλοι και ακάθαρτοι. Θα μπορούσε δε να το πράξει αυτό κάποιος, νομίζω, πάρα πολύ εύκολα, εφόσον είναι ο ίδιος αβέβηλος και καθαρός. «Διότι κάθε ζωντανό πλάσμα», λέει, «αγαπά το όμοιό του, και ο άνθρωπος προσκολλάται σε αυτόν που του μοιάζει». Και επιπλέον αυτού, πρέπει να είναι σοφοί και διδακτικοί· διότι αυτός που προΐσταται του λογικού ποιμνίου, πρέπει να είναι νηφάλιος και διδακτικός.