Ἐπειδὴ δὲ πλείστην τὴν ἀσάφειαν ἔχει ὁ λόγος, φέρε πάλιν, ὡς ἔνι, λέγωμεν τὸ ὅπως ἂν αὐτὸν νοεῖσθαι πρέποι. χίμαρος τοίνυν ἐξ αἰγῶν ὑπὲρ ἁμαρτίας ἐσφάζετο· ταύτης τε ἕνεκα τῆς αἰτίας ἐκαλεῖτο καὶ ἁμαρτία τὸ θῦμα. ἀλλὰ προσάγοντες τῷ θυσιαστηρίῳ τὸν χίμαρον οἱ κατὰ καιροὺς ἱερεῖς, ἀνέφερον μὲν τὰ ἐνδόσθια καὶ τὴν πιμελὴν, ἤσθιον δὲ τὸ λοιπὸν αὐτοὶ, τοῦτο τοῦ θείου προστάττοντος νόμου. οὐκοῦν μεσίτης ὥσπερ ὁ ἱερεὺς Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων παραλαμβάνεται, δεχόμενος μὲν τὰς παρὰ τῶν λαῶν δωροφορίας, καὶ συμμεριζόμενος τῷ θυσιαστηρίῳ, καθὰ γέγραπται· ἑαυτὸν δὲ ὥσπερ ἱερουργῶν ὑπὲρ τῶν τοῦ λαοῦ πλημμελημάτων, καθάπερ ἀμέλει καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστός. ὅτι δὲ ἀληθὲς ὅ φημι, αὐτὸν παραθήσω τὸν ἐπὶ τῷ χιμάρῳ νόμον. ἔχει δὲ οὕτως “Καὶ τὸν χίμαρον τὸν ”περὶ τῆς ἁμαρτίας ζητῶν ἐξεζήτησε Μωυσῆς, καὶ ὅδε “ἐμπεπύριστο. καὶ ἐθυμώθη Μωυσῆς ἐπὶ Ἐλεάζαρ καὶ ”Ἰθάμαρ τοὺς υἱοὺς Ἀαρὼν τοὺς καταλελειμμένους λέγων “Διὰ τί οὐκ ἐφάγετε τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας ἐν τόπῳ ἁγίῳ; ”ὅτι γὰρ ἅγια ἁγίων ἐστὶ, τοῦτο δέδωκεν ὑμῖν φαγεῖν, ἵνα “ἀφέλητε τὴν ἁμαρτίαν τῆς συναγωγῆς, καὶ ἐξιλάσησθε ”περὶ αὐτῶν ἔναντι Κυρίου.”
Μετάφραση
Επειδή όμως ο λόγος παρουσιάζει μεγάλη ασάφεια, ας εξηγήσουμε πάλι, όσο είναι δυνατόν, πώς πρέπει να νοηθεί. Ένα ερίφιο λοιπόν από το κοπάδι σφαζόταν για την αμαρτία· και για τον λόγο αυτό το θύμα ονομαζόταν επίσης «αμαρτία». Αλλά οι ιερείς κατά καιρούς, προσφέροντας το ερίφιο στο θυσιαστήριο, πρόσφεραν μεν τα εντόσθια και το λίπος, ενώ το υπόλοιπο το έτρωγαν οι ίδιοι, επειδή αυτό πρόσταζε ο θείος νόμος. Επομένως, ο ιερέας αναλαμβάνει ρόλο μεσίτη μεταξύ Θεού και ανθρώπων, δεχόμενος τα δώρα του λαού και συμμεριζόμενος με το θυσιαστήριο, όπως έχει γραφτεί· τελώντας ιεροτελεστία για τα παραπτώματα του λαού, όπως ακριβώς έπραξε βεβαίως και ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός. Και για να αποδείξω ότι αυτό που λέω είναι αλήθεια, θα παραθέσω τον ίδιο τον νόμο σχετικά με το ερίφιο. Ο οποίος έχει ως εξής: «Και ο Μωυσής αναζήτησε επίμονα το ερίφιο της προσφοράς για την αμαρτία, και αυτό είχε κατακαεί. Και οργίστηκε ο Μωυσής εναντίον του Ελεάζαρ και του Ιθάμαρ, των γιων του Ααρών που είχαν απομείνει, λέγοντας: Γιατί δεν φάγατε την προσφορά για την αμαρτία σε άγιο τόπο; Διότι είναι άγια των αγίων, και σας δόθηκε να το φάτε, για να αφαιρέσετε την αμαρτία της συναγωγής και να εξιλεώσετε γι' αυτούς ενώπιον του Κυρίου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες