Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 10:9

Αλίμονο λοιπόν σε όσους εγείρονται το πρωί, δηλαδή σε εκείνους που μόλις έχουν αποβάλει την αφροσύνη της νεότητας και, αντί να καταπαλεύουν σθεναρά τα πάθη δια της δυνάμεως του λόγου, καταβάλλονται από αυτά και επιδιώκουν τα πάθη ωσάν κάποια μέθη. Διότι είναι αξιοθρήνητοι εκείνοι οι οποίοι, από την αρχή του βίου τους έως το τέλος του, δεν εγκαταλείπουν τέτοιου είδους μέθη. —Υπάρχουν βέβαια πολλές διαφορές μεταξύ αυτών που μεθούν· διότι άλλοι μεν έπαυσαν τη μέθη τους αμέσως μετά τον όρθρο, άλλοι σταμάτησαν αφού προχώρησαν για λίγο, ενώ άλλοι την παρέτειναν για περισσότερο χρόνο. Καλό είναι, λοιπόν, άμα τη εγέρσει, να επιζητήσουμε να ζήσουμε με νηφαλιότητα και ιερατική σεμνότητα, ώστε να καταστούμε άξιοι της εισόδου στα Άγια, μη πίνοντας οίνο και σίκερα. Διότι έχει γραφτεί: «Και ελάλησε ο Κύριος προς τον Ααρών, λέγοντας: Οίνο και σίκερα να μην πιείτε, εσύ και οι υιοί σου μαζί σου, όποτε εισέρχεστε στη σκηνή του μαρτυρίου». Επειδή όμως είναι δύσκολο στην ανθρώπινη φύση να κατορθωθεί το αναμάρτητο, «δεύτερος πλους», λέγει, είναι να εγερθεί κανείς από τη μέθη αμέσως μετά το πρωί.

Και θα αναπαυθεί επάνω του το Πνεύμα του Θεού, πνεύμα σοφίας και συνέσεως, και τα εξής. Αλίμονο στους ισχυρούς σας που πίνουν κρασί, και στους δυνάστες που αναμειγνύουν το σίκερα. Και στους ιερείς απαγορεύει ο νόμος, όταν εισέρχονται στα άγια, να καταναλώνουν κρασί και σίκερα, όπως και στους ονομαζόμενους Ναζηραίους, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στους Αριθμούς, με τον εξής τρόπο: Διότι μίλησε ο Κύριος προς τον Μωυσή, λέγοντας: «Μίλησε στους υιούς του Ισραήλ και πες τους: Άνδρας ή γυναίκα που θα δώσει μεγάλη ευχή να αφιερωθεί με αγνεία στον Κύριο, θα εξαγνιστεί απέχοντας από κρασί και σίκερα». Και στις Παροιμίες ο Σολομών λέει: «Οι δυνάστες είναι οξύθυμοι, ας μην πίνουν κρασί, για να μην ξεχάσουν τη σοφία όταν πιουν». —Διότι πρέπει οι υπηρέτες του θείου λόγου και εκείνοι στους οποίους έχει ανατεθεί η μέριμνα των ανθρώπων, να απέχουν εντελώς από όσα προκαλούν θόλωση στο ηγεμονικό της ψυχής. Επειδή, όταν εισέλθει άφθονος άκρατος οίνος, σαν κάποιος τύραννος που ανέβηκε στην ακρόπολη, από την πιο ψηλή κορυφή προκαλεί ακατάπαυστους θορύβους στην ψυχή, χωρίς να διστάζει μπροστά σε κανένα παράνομο πρόσταγμα, αλλά, αφού υποδουλώσει πρώτα τον ίδιο τον λογισμό, συγχέει και καταρρίπτει όλη την εσωτερική ευταξία που έχει αποκτηθεί μέσω της παιδείας, προκαλώντας απρεπή γέλια, θορυβώδη φωνή, παρορμητικές οργές, αχαλίνωτες επιθυμίες, οίστρο και μανία για κάθε παράνομη ηδονή.

Το ότι αυτοί που έχουν εκλεγεί, λαμβάνοντας για τον εαυτό τους την άριστη εκλογή, είναι αναγκαίο να απέχουν και από βέβηλες συναναστροφές και από κοσμικές μέριμνες, εξαιτίας των οποίων θα μπορούσε να μεθύσει ακόμη και ο σταθερός νους, και σχεδόν να παρασυρθεί σε άτοπες ηδονές, το διασαφηνίζει λέγοντας στο Λευιτικό: «Κρασί και οινοπνευματώδη ποτά δεν θα πιείτε, εσύ και οι γιοι σου μαζί σου, όταν εισέρχεστε στη σκηνή του μαρτυρίου, ή όταν προσέρχεστε στο θυσιαστήριο, για να μην πεθάνετε· αυτό είναι αιώνιος νόμος για τις γενεές σας, ώστε να διακρίνετε ανάμεσα στα άγια και τα βέβηλα, και ανάμεσα στα ακάθαρτα και τα καθαρά. Και θα διδάξεις στους γιους του Ισραήλ όλα τα προστάγματα που τους είπε ο Κύριος μέσω του Μωυσή.» Παρατήρησε λοιπόν ότι είναι απολύτως αναγκαίο σε αυτούς να βρίσκονται σε πνευματική εγρήγορση, και ότι αποτελεί αιτία θανάτου το να τελούν την ιερή λειτουργία με σκοτισμένο νου και καρδιά βεβαρημένη από φροντίδες, η οποία κατέχεται από κοσμική μέθη· διότι ορισμένοι μεθούν χωρίς κρασί.

Και πάρα πολλά άλλα θα μπορούσε να πει κανείς, ότι δηλαδή για όσους διαθέτουν ορθό νου και νόμο δεν πρέπει να πίνεται οίνος, ώστε σύμφωνα με αυτή τη λογική καμία πόλη δεν θα χρειαζόταν πολλούς αμπελώνες, αλλά θα ήταν καθορισμένες οι άλλες γεωργικές καλλιέργειες και ολόκληρη η διατροφή». Αλλά και ο Μωυσής, προνοώντας ότι οι ιερείς δεν πρέπει να γεύονται οίνο κατά τον χρόνο της ιεροπραξίας, νομοθετεί λέγοντας: «Και μίλησε ο Κύριος στον Ααρών λέγοντας: Οίνο και σίκερα δεν θα πίνετε, εσύ και οι γιοι σου μαζί σου, όταν εισέρχεστε στη Σκηνή του Μαρτυρίου ή όταν πλησιάζετε στο θυσιαστήριο, για να μην πεθάνετε· θα είναι αιώνιος νόμος για τις γενεές σας.» Ο ίδιος επίσης νομοθετεί και για όσους δίνουν υπόσχεση αφιέρωσης (ευχή), λέγοντας: «Άνδρας ή γυναίκα, ο οποίος θα κάνει μεγάλη ευχή για να αφιερωθεί με αγνεία στον Κύριο, θα αγνιστεί απέχοντας από οίνο και σίκερα· και ξύδι από οίνο και ξύδι από σίκερα δεν θα πιει.» Αλλά και ο Σολομών αποτρέπει τους άρχοντες και τους δικαστές από τη χρήση του, λέγοντας: «Με περίσκεψη να κάνεις τα πάντα, με περίσκεψη να πίνεις οίνο. Οι άρχοντες είναι οξύθυμοι, ας μην πίνουν οίνο, ώστε, όταν πιουν, να μην ξεχάσουν τη σοφία και τους κόπους.» Και ο Απόστολος, εξαιτίας ασθενειών, το επιτρέπει στον Τιμόθεο λέγοντας: «Να χρησιμοποιείς λίγο οίνο για το στομάχι σου και τις συχνές σου ασθένειες.»