Πᾶς ὁ ἁπτόμενος τῶν θνησιμαίων αὐτῶν, ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.» Ἆρά σοι σαφὴς τῶν εἰρημένων ὁ νοῦς; ΠΑΛΛ. Ἥκιστά γε. ΚΥΡ. Ἢ οὐκ αἰσθάνῃ λοιπὸν, ὡς ἐν ἴσῳ τοῖς ἄλλοις ἠθῶν εἶεν ἂν εἰκόνες καὶ τρόπων διαφοραὶ, τὰ ἑκάστου τῶν ὠνομασμένων ἴδια φυσικῶς; ΠΑΛΛ. Πῶς ἔφης; ΚΥΡ. Βούλει λέγωμεν ἀνὰ μέρος, ἕκαστα λεπτῶς διακρίναντες; ΠΑΛΛ. Πάνυ μὲν οὖν. ΚΥΡ. Ἀποφάσκει τοίνυν ὁ νόμος τὸν ἀετὸν καὶ τὸν γρύπα, καὶ τὸν ἁλιαίετον, καὶ μέντοι τὸν γύπα· διίπταται γὰρ τὰ τοιάδε ὑψοῦ, καὶ τοῖς ἀνωτάτω λίαν ἐναβρύνεσθαι φιλεῖ, καὶ μισεῖ τὰ κάτω· «Νεοσσοὶ γὰρ,» φησὶ, «γυπὸς τὰ ὑψηλὰ πέτονται.» Τοιουτοσί πως δὲ ὁ ἀλαζὼν καὶ ἐξωφρυωμένος ἄγαν, καὶ ἐπηρμένον ἐν ἑαυτῷ τὸν νοῦν ἔχων, καὶ τοῦ μὲν ἐπιεικοῦς καὶ μετρίου φρονήματος ὑπερορᾷν εἰθισμένος, ἥκιστά γε ἀγαπῶν τοῖς ταπεινοῖς συναπάγεσθαι. Συγκαταψέγει δὲ τούτοις τὸν ἰκτῖνα, καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ, καὶ κόρακα καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ, δι᾽ ὧν εὖ μάλα σημαίνεται, τό γε ἁρπάζειν εἰδὸς, καὶ δεινὸν εἰς κακουργίαν ἀνθρώπων γένος· καὶ τοῦ μὲν πρώτου τύπος ὁ ἰκτῖνος, θατέρου γε μὴν, ὁ μελάντατος καὶ βαθύς.
Μετάφραση
«Καθένας που αγγίζει τα ψόφια σώματά τους, θα είναι ακάθαρτος μέχρι το βράδυ.» Άραγε σου είναι σαφές το νόημα των όσων ειπώθηκαν; ΠΑΛΛ. Καθόλου. ΚΥΡ. Ή δεν αντιλαμβάνεσαι λοιπόν ότι, όπως και στα άλλα, τα φυσικά ιδιώματα του καθενός από αυτά που ονομάστηκαν αποτελούν εικόνες ηθών και διαφορές συμπεριφορών; ΠΑΛΛ. Πώς το εννοείς; ΚΥΡ. Θέλεις να τα αναφέρουμε με τη σειρά, εξετάζοντάς τα με λεπτομέρεια; ΠΑΛΛ. Βεβαιότατα. ΚΥΡ. Απορρίπτει λοιπόν ο νόμος τον αετό και τον γρύπα, και τον αλιαετό, και βέβαια τον γύπα. Διότι αυτά πετούν ψηλά, και τους αρέσει να επαίρονται στα πιο υψηλά μέρη, και μισούν τα χαμηλά. «Διότι οι νεοσσοί του γύπα», λέει, «πετούν στα υψηλά». Κάπως έτσι είναι και ο αλαζόνας και ο υπερβολικά υπερόπτης, αυτός που έχει έπαρση στον νου του, και έχει συνηθίσει να περιφρονεί το επιεικές και μετριοπαθές φρόνημα, και που καθόλου δεν αγαπά να συναναστρέφεται τους ταπεινούς. Μαζί με αυτά κατακρίνει και τον ικτίνο, και τα όμοιά του, καθώς και τον κόρακα και τα όμοιά του. Μέσω αυτών υποδηλώνεται πολύ καλά εκείνο το γένος των ανθρώπων που γνωρίζει να αρπάζει και που είναι ικανότατο στην κακουργία. Και για το πρώτο τύπος είναι ο ικτίνος, ενώ για το δεύτερο, ο ολόμαυρος και βαθύς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες