Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 12:6

Ανταπόδωσε στον δούλο σου, χάρισέ μου ζωή. Και τι επιθυμεί να του ανταποδοθεί για όσα προσέφερε; Το να φωτιστεί η διάνοιά του, το να γνωρίσει τα θαυμαστά έργα του Θεού. «Αποκάλυψε τους οφθαλμούς μου, και θα κατανοήσω τα θαυμάσια του νόμου σου». Δεν οικειοποιήθηκα, λέει, τη ματαιότητα του βίου· γι' αυτό ζητώ να λάβω γνώση των θείων εντολών. Διότι άλλες μεν είναι γνωστές, άλλες δε άγνωστες. Γνωστές μεν, όπως το «Ου φονεύσεις» και τα υπόλοιπα· άγνωστες δε το για ποιον λόγο περιτέμνονται τα βρέφη την όγδοη ημέρα, ή για ποιον λόγο προσφέρονται θυσίες για τα νεογέννητα.

Διότι είναι πάλι γραμμένο στο Λευιτικό: «Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή, λέγοντας: Μίλησε στους γιους του Ισραήλ και πες τους: Αν κάποια γυναίκα συλλάβει και γεννήσει αρσενικό παιδί, θα είναι ακάθαρτη για επτά ημέρες, όπως και τις ημέρες του χωρισμού της λόγω της έμμηνης ρύσης της θα είναι ακάθαρτη. Και την όγδοη ημέρα θα περιτμηθεί η σάρκα της ακροβυστίας του βρέφους. Και για τριάντα τρεις ημέρες η γυναίκα θα παραμείνει στον καθαρισμό από το αίμα της. Δεν θα αγγίξει τίποτε άγιο και δεν θα εισέλθει στο αγιαστήριο, μέχρι να συμπληρωθούν οι ημέρες του καθαρισμού της. Αν όμως γεννήσει θηλυκό παιδί, θα είναι ακάθαρτη για δύο φορές επτά ημέρες, σύμφωνα με την έμμηνη ρύση της, και θα παραμείνει για εξήντα έξι ημέρες στον καθαρισμό από το αίμα της. Και όταν συμπληρωθούν οι ημέρες του καθαρισμού της, είτε για γιο είτε για κόρη, θα προσφέρει ένα αμνό ενός έτους χωρίς ψεγάδι για ολοκαύτωμα, και ένα μικρό περιστέρι ή τρυγόνι ως προσφορά περί αμαρτίας, στη θύρα της σκηνής του μαρτυρίου προς τον ιερέα. Και αυτός θα το προσφέρει ενώπιον του Κυρίου, και ο ιερέας θα κάνει εξιλασμό γι' αυτήν, και θα την καθαρίσει από την πηγή του αίματός της». ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Ποια λοιπόν είναι άραγε αυτή η γυναίκα που γέννησε; Και ποιος μπορεί να είναι, πάλι, ο σκοπός του νόμου σχετικά με αυτήν; ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Είναι αναγκαίο, όπως φαίνεται, να αναλύσουμε το θέμα με κάθε λεπτομέρεια.

Άκουσε δε με ποιον τρόπο ο ίδιος πάλι νομοθέτης προστάζει τη γυναίκα μετά τον τοκετό να προσέρχεται και να προσφέρει θυσίες στον Θεό, λέγοντας τα εξής: «Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή, λέγοντας: μίλησε στους γιους του Ισραήλ και πες τους: γυναίκα η οποία θα συλλάβει και θα γεννήσει αρσενικό θα είναι ακάθαρτη για επτά ημέρες». Έπειτα, αφού αναφέρει κάποια πράγματα ενδιάμεσα, προσθέτει: «Και όταν συμπληρωθούν οι ημέρες του καθαρμού της για γιο ή για κόρη, θα προσφέρει έναν αμνό ενός έτους ως ολοκάρπωμα, και έναν νεοσσό περιστεριού ή μια τρυγόνα περί αμαρτίας· θα τα προσφέρει στην είσοδο της σκηνής του μαρτυρίου στον ιερέα, ενώπιον του Κυρίου. Και ο ιερέας θα κάνει εξιλασμό για αυτήν και θα την καθαρίσει από την πηγή του αίματός της. Αυτός είναι ο νόμος για τη γυναίκα που γεννά αρσενικό ή θηλυκό».

Επειδή, λοιπόν, ο Νόμος ορίζει ότι κάθε αρσενικό που διανοίγει μήτρα πρέπει να αγιάζεται, και ότι η γυναίκα που μόλις έχει γεννήσει και έχει γίνει μητέρα αρσενικού παιδιού, αφού καθαριστεί σε διάστημα σαράντα ημερών μετά τη γέννα, πρέπει να προσέρχεται στον ναό του Θεού με μια σαφώς καθορισμένη θυσία· εκείνοι μεν που φέρουν το κάλυμμα στην καρδιά τους κατά την ανάγνωση της Παλαιάς Διαθήκης, με τις ίδιες ετήσιες θυσίες, για να εκφραστώ έτσι (οι οποίες ποτέ δεν δύνανται να τελειοποιήσουν όσους προσέρχονται), ας νομίζουν, με νηπιώδη νοοτροπία, ότι εκπληρώνουν τη νομοθεσία αυτή. Εμείς, όμως, από τους οποίους κατά την επιστροφή μας προς τον Θεό έχει αφαιρεθεί αυτό το κάλυμμα, εφόσον έχουμε πιστέψει ότι το μέγα μυστήριο της ευσεβείας έχει φανερωθεί άπαξ, κατά τη συντέλεια των αιώνων, για την εξάλειψη της αμαρτίας διά της θυσίας Του, οφείλουμε να εμβαθύνουμε στο μυστήριο της παρούσης εορτής επάξια του θείου φωτός της αλήθειας, με τον φωτισμό του Πνεύματος, προσεγγίζοντας το ζήτημα λίγο πιο από την αρχή, αφού όμως επισημάνουμε εγκαίρως και το εξής: ότι, σύμφωνα με τη λογική ακολουθία της εξετάσεώς μας, το προαναφερθέν θέσπισμα του Νόμου διαπιστώνεται πως εκπληρώνεται οριστικά και κατ' αποκλειστικότητα χωρίς να μπορεί να εφαρμοστεί σε κανέναν άλλον, μόνο στο πρόσωπο του σαρκωθέντος Θεού.

Και μου είπε ο Κύριος: «Αυτή η πύλη θα παραμείνει κλειστή, δεν θα ανοιχτεί, και κανείς δεν θα περάσει μέσα από αυτήν, επειδή ο Κύριος ο Θεός του Ισραήλ και θα εισέλθει και θα εξέλθει, και θα παραμείνει κλειστή». «Κάθε αρσενικό που διανοίγει μήτρα, θα ονομαστεί άγιο στον Κύριο». Αυτός όμως δεν είναι μόνο άγιος. Όσο λοιπόν υπερέχει στην αγιότητα, τόσο πλεονεκτεί και στη γέννηση και έχει ξεπεράσει την εντολή του νόμου. Πλην όμως, «για να προσφέρουν θυσία, σύμφωνα με όσα λέγονται στον νόμο του Κυρίου, ένα ζεύγος τρυγόνια ή δύο νεοσσούς περιστεριών». Ο Λουκάς, όχι επειδή κυριεύτηκε από άγνοια, αλλά επειδή οδηγήθηκε από σοφία, εξέθεσε τον νόμο ατελώς. Ο μεν νόμος έλεγε: «έναν αμνό και έναν νεοσσό»· εάν όμως αυτός που προσφέρει δεν είχε την οικονομική ευχέρεια, πρόσταζε «ένα ζεύγος τρυγόνια ή δύο νεοσσούς περιστεριών και σιμιγδάλι». Ο Λουκάς λοιπόν παρέλειψε την προσφορά του πλουσίου· διότι μνημόνευσε τον φτωχό, αυτόν που εκούσια πτώχευσε για εμάς. Δεν υπήρχε γι' αυτόν, λέει, κατάλυμα· από πού να αποκτούσε αμνό; Έχοντας σπαργανωθεί σε φάτνη, από πού να πρόσφερε πρόβατο; Μάλλον όμως, δεν χρειαζόταν αμνό· διότι ο ίδιος ήταν «ο αμνός του Θεού», το αληθινό πρόβατο. Ο ίδιος θυσίαζε τον εαυτό του υπέρ του κόσμου· γι' αυτό εξέθεσε τι πρόσταζε ο νόμος, και επισήμανε τι οικονομεί ο Χριστός.

Αλλά στους Ιουδαίους, για τους οποίους η προσήλωση στον νόμο αποτελούσε περισσότερο ανάγκη παρά ελεύθερη επιλογή, υφίστατο και η προσφορά της θυσίας και το γεγονός ότι τα προσφερόμενα ήταν διπλά, ώστε το ένα να προορίζεται για εξιλασμό και το άλλο για ολοκαύτωμα, όπου μάλιστα οι πιο εύποροι προσέφεραν αμνό, όπως ακριβώς αναφέρει κατά λέξη ο νόμος τους αναλύοντας διεξοδικά αυτά τα ζητήματα. Όμως, βέβαια, σε αυτούς η προσφορά επιβαλλόταν ακόμη και χωρίς τη θέλησή τους, όπως είπαμε, ιδίως στις γυναίκες που συλλάμβαναν και γεννούσαν, οι οποίες για τον λόγο αυτόν είχαν ανάγκη και από εξιλασμό και από καθαρμούς.