Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 12:7

Ανταπόδωσε στον δούλο σου, χάρισέ μου ζωή. Και τι επιθυμεί να του ανταποδοθεί για όσα προσέφερε; Το να φωτιστεί η διάνοιά του, το να γνωρίσει τα θαυμαστά έργα του Θεού. «Αποκάλυψε τους οφθαλμούς μου, και θα κατανοήσω τα θαυμάσια του νόμου σου». Δεν οικειοποιήθηκα, λέει, τη ματαιότητα του βίου· γι' αυτό ζητώ να λάβω γνώση των θείων εντολών. Διότι άλλες μεν είναι γνωστές, άλλες δε άγνωστες. Γνωστές μεν, όπως το «Ου φονεύσεις» και τα υπόλοιπα· άγνωστες δε το για ποιον λόγο περιτέμνονται τα βρέφη την όγδοη ημέρα, ή για ποιον λόγο προσφέρονται θυσίες για τα νεογέννητα.

Διότι είναι πάλι γραμμένο στο Λευιτικό: «Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή, λέγοντας: Μίλησε στους γιους του Ισραήλ και πες τους: Αν κάποια γυναίκα συλλάβει και γεννήσει αρσενικό παιδί, θα είναι ακάθαρτη για επτά ημέρες, όπως και τις ημέρες του χωρισμού της λόγω της έμμηνης ρύσης της θα είναι ακάθαρτη. Και την όγδοη ημέρα θα περιτμηθεί η σάρκα της ακροβυστίας του βρέφους. Και για τριάντα τρεις ημέρες η γυναίκα θα παραμείνει στον καθαρισμό από το αίμα της. Δεν θα αγγίξει τίποτε άγιο και δεν θα εισέλθει στο αγιαστήριο, μέχρι να συμπληρωθούν οι ημέρες του καθαρισμού της. Αν όμως γεννήσει θηλυκό παιδί, θα είναι ακάθαρτη για δύο φορές επτά ημέρες, σύμφωνα με την έμμηνη ρύση της, και θα παραμείνει για εξήντα έξι ημέρες στον καθαρισμό από το αίμα της. Και όταν συμπληρωθούν οι ημέρες του καθαρισμού της, είτε για γιο είτε για κόρη, θα προσφέρει ένα αμνό ενός έτους χωρίς ψεγάδι για ολοκαύτωμα, και ένα μικρό περιστέρι ή τρυγόνι ως προσφορά περί αμαρτίας, στη θύρα της σκηνής του μαρτυρίου προς τον ιερέα. Και αυτός θα το προσφέρει ενώπιον του Κυρίου, και ο ιερέας θα κάνει εξιλασμό γι' αυτήν, και θα την καθαρίσει από την πηγή του αίματός της». ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Ποια λοιπόν είναι άραγε αυτή η γυναίκα που γέννησε; Και ποιος μπορεί να είναι, πάλι, ο σκοπός του νόμου σχετικά με αυτήν; ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Είναι αναγκαίο, όπως φαίνεται, να αναλύσουμε το θέμα με κάθε λεπτομέρεια.

Άκουσε δε με ποιον τρόπο ο ίδιος πάλι νομοθέτης προστάζει τη γυναίκα μετά τον τοκετό να προσέρχεται και να προσφέρει θυσίες στον Θεό, λέγοντας τα εξής: «Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή, λέγοντας: μίλησε στους γιους του Ισραήλ και πες τους: γυναίκα η οποία θα συλλάβει και θα γεννήσει αρσενικό θα είναι ακάθαρτη για επτά ημέρες». Έπειτα, αφού αναφέρει κάποια πράγματα ενδιάμεσα, προσθέτει: «Και όταν συμπληρωθούν οι ημέρες του καθαρμού της για γιο ή για κόρη, θα προσφέρει έναν αμνό ενός έτους ως ολοκάρπωμα, και έναν νεοσσό περιστεριού ή μια τρυγόνα περί αμαρτίας· θα τα προσφέρει στην είσοδο της σκηνής του μαρτυρίου στον ιερέα, ενώπιον του Κυρίου. Και ο ιερέας θα κάνει εξιλασμό για αυτήν και θα την καθαρίσει από την πηγή του αίματός της. Αυτός είναι ο νόμος για τη γυναίκα που γεννά αρσενικό ή θηλυκό».

Αλλά στους Ιουδαίους, για τους οποίους η προσήλωση στον νόμο αποτελούσε περισσότερο ανάγκη παρά ελεύθερη επιλογή, υφίστατο και η προσφορά της θυσίας και το γεγονός ότι τα προσφερόμενα ήταν διπλά, ώστε το ένα να προορίζεται για εξιλασμό και το άλλο για ολοκαύτωμα, όπου μάλιστα οι πιο εύποροι προσέφεραν αμνό, όπως ακριβώς αναφέρει κατά λέξη ο νόμος τους αναλύοντας διεξοδικά αυτά τα ζητήματα. Όμως, βέβαια, σε αυτούς η προσφορά επιβαλλόταν ακόμη και χωρίς τη θέλησή τους, όπως είπαμε, ιδίως στις γυναίκες που συλλάμβαναν και γεννούσαν, οι οποίες για τον λόγο αυτόν είχαν ανάγκη και από εξιλασμό και από καθαρμούς.