Σοφὸν δὲ πρὸς τούτῳ, τὸ ἀπονεύειν εὖ μάλα πειρᾶσθαι τὰ πάθη, καὶ εἰ ἐν ψιλαῖς ἔτι ταῖς ἐπιθυμίαις ὁρῷτο συμβαίνοντα· τουτὶ γὰρ, οἶμαι, ἐστὶ τὸ λέπρας αὐτῆς καὶ λεύκης ἀποφοιτᾷν. Διεπύθου γὰρ ὅτι πλείστης ὅσης τὰ καθ᾽ ἡμᾶς ἐποπτείας ἀξιοῖ Θεὸς κατὰ φύσιν ὑπάρχων ὁ Ἐμμανουὴλ, ὁ μέγας ἡμῶν Ἀρχιερεὺς, καὶ προσίεται μὲν τὸ φαῦλον ἐκνενιμμένους, ἐκπέμπει δὲ δὴ τῆς τῶν ἁγίων παρεμβολῆς, εἰ καταθεῷτο μεμολυσμένους. ΠΑΛΛ. Ἀληθὴς ὁ λόγος. ΚΥΡ. «Ἅγιοι γὰρ ἔσεσθε,» φησὶν, «ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι.» Ἐπιτήρει δὲ, ὅτι πλυνάμενον τὰ ἱμάτια τὸν τῆς αἰτίας ἀπηλλαγμένον, καθαρὸν ἔσεσθαί φησι, τὴν δι᾽ ὕδατος κάθαρσιν προαναφωνῶν ὁ νόμος, καὶ ὡς ἐν τύποις ἡμῖν τοῖς ἐν αἰσθήσει σωματικῇ, τὸ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος καταγράφων μυστήριον. ΠΑΛΛ. Συνίημι. ΚΥΡ. Θέα δὴ οὖν, ὦ Παλλάδιε, τὸ πολὺ λίαν ἐντενὲς τοῦ νόμου. Μετατάττει γὰρ ὥσπερ τὰς ἐννοίας ἡμῶν ἐπὶ τὸ ἐναντίως ἔχον, καὶ τὸ τελοῦν εἰς ὄνησιν διὰ παντὸς ὥσπερ ὑποφαίνει τρόπου. ΠΑΛΛ. Πῶς δὴ φής; ΚΥΡ. Ἔφη γὰρ πάλιν· «Καὶ ἁφὴ λέπρας, ἐὰν γένηται ἐν ἀνθρώπῳ, καὶ ἥξει πρὸς τὸν ἱερέα, καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς, καὶ ἰδοὺ οὐλὴ λευκὴ ἐν τῷ δέρματι, καὶ αὕτη μετέβαλε τρίχα λευκὴν, καὶ ἀπὸ τοῦ ὑγιοῦς τῆς σαρκὸς τῆς ζώσης ἐν τῇ οὐλῇ, λέπρα παλαιουμένη ἐστὶν ἐν τῷ δέρματι τοῦ χρωτὸς αὐτοῦ, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς, καὶ ἀφοριεῖ αὐτὸν, ὅτι ἀκάθαρτός ἐστιν.
Μετάφραση
Είναι σοφό επιπλέον το να προσπαθεί κανείς να αποφεύγει πολύ καλά τα πάθη, ακόμη και αν αυτά φαίνεται να συμβαίνουν μόνο ως απλές επιθυμίες· διότι αυτό, νομίζω, σημαίνει το να απομακρύνεται κανείς από την ίδια τη λέπρα και τη λεύκη. Διότι έμαθες ότι ο Εμμανουήλ, ο οποίος είναι Θεός κατά φύση, ο μέγας μας Αρχιερέας, αξιώνει τα δικά μας ζητήματα πολύ μεγάλης εποπτείας, και δέχεται κοντά του όσους έχουν απονιφθεί από το κακό, ενώ αποπέμπει από την παρεμβολή των αγίων όσους δει να είναι μολυσμένοι. ΠΑΛΛ. Αληθινός είναι ο λόγος. ΚΥΡ. «Διότι άγιοι θα είστε», λέει, «επειδή εγώ είμαι άγιος.» Και παρατήρησε ότι λέει πως αυτός που απαλλάχτηκε από την αιτία θα είναι καθαρός αφού πλύνει τα ενδύματά του, όπου ο νόμος προαναγγέλλει την κάθαρση μέσω του ύδατος και καταγράφει για εμάς το μυστήριο του αγίου βαπτίσματος σαν σε τύπους που γίνονται αντιληπτοί με τις σωματικές αισθήσεις. ΠΑΛΛ. Καταλαβαίνω. ΚΥΡ. Δες λοιπόν, ω Παλλάδιε, την πάρα πολύ μεγάλη αυστηρότητα του νόμου. Διότι μεταθέτει κατά κάποιον τρόπο τις σκέψεις μας προς το αντίθετο, και υποδεικνύει με κάθε τρόπο αυτό που καταλήγει σε ωφέλεια. ΠΑΛΛ. Πώς το λες αυτό; ΚΥΡ. Είπε δηλαδή πάλι: «Και αν εμφανιστεί σημάδι λέπρας σε άνθρωπο, θα πάει στον ιερέα, και ο ιερέας θα το δει, και ιδού, αν υπάρχει λευκή ουλή στο δέρμα, η οποία μετέτρεψε την τρίχα σε λευκή, και υπάρχει ίχνος υγιούς, ζωντανής σάρκας μέσα στην ουλή, αυτό είναι παλαιωμένη λέπρα στο δέρμα του σώματός του, και ο ιερέας θα τον κηρύξει ακάθαρτο, και θα τον απομονώσει, επειδή είναι ακάθαρτος.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες