Παραφυλακτέον δὴ οὖν ὅτι μάλιστά γε τὰ ἤδη κατηυνασμένα μὴ ἀφυπνίζειν τῶν παθῶν, μήτε μὴν ἀνανεοῦν τὰ εἰς νοῦν τραύματα, καὶ παλινδρομεῖν εἰς τὰ ἐν ἀρχαῖς. Εἰ δὲ μὴ, καὶ ἡμεῖς ἀκούσομεν διακεκραγότος ἁγίου· «Γέγονεν αὐτοῖς τὸ τῆς ἀληθοῦς παροιμίας, Κύων ἐπιστρέψας ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέραμα, καὶ ὗς λουσαμένη εἰς κύλισμα βορβόρου.» ΠΑΛΛ. Ὀρθῶς μοι δοκεῖς καὶ σφόδρα εἰκότα λέγειν. ΚΥΡ. Λέπρας μὲν οὖν πέρι καὶ τῆς ἐν οὐλαῖς τε καὶ τραύμασι, ταυτὶ πρὸς ἡμᾶς ὁ νόμος. Προσεπάγει δὲ δὴ καί φησι· «Καὶ ἀνδρὶ ἢ γυναικὶ ἐὰν γένηται ἐν αὐτοῖς ἁφὴ λέπρας ἐν τῇ κεφαλῇ, ἢ ἐν τῷ πώγωνι, καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὴν κεφαλήν. Καὶ εἰ μέν τις εἴη κοιλότης,» φησὶν, «ἐν αὐτῇ, τοῦ δέρματος τηκομένου καὶ ὑφιζάνοντος, καὶ μὴν καὶ τριχὸς εἰς λευκότητα μεταβολὴ, λεπρὸς ὁ τοιόσδε καὶ ἀκάθαρτος ἔσται,» φησὶν, «ὁμολογουμένως. Εἰ δὲ δὴ τῶν τοιούτων γένοιτο μηδὲν, ξυράσθω τὴν κεφαλὴν ἤτοι τὸν πώγωνα,» φησὶν, «ὁ τὴν λεύκην ὑπομεμενηκώς. Ἐψιλωμένος δὲ οὕτω τὴν τρίχα, προσίτω τῷ ἱερεῖ, καὶ δοκιμαζέσθω τότε. Τῆς μὲν γὰρ σημασίας ἤτοι τῆς λευκῆς οὐ διαχεομένης εἰς τὸ εὐρὺ, μενούσης δὲ ὥσπερ κατὰ χώραν, ἤγουν εἰς τὸ μεῖον ὑπενηνεγμένης, καθαρὸς ἔστω πάλιν. Οὐ γάρ τοι λέπρα τὸ πάθος, ὑποψία δὲ μᾶλλον καὶ δόκησις. ΠΑΛΛ. Τίς οὖν ἂν εἴη καὶ τούτων ὁ νοῦς; ΚΥΡ. Διττὸς ἐν ἡμῖν ὁ μολυσμὸς, ὦ Παλλάδιε, σαρκός τε καὶ πνεύματος.
Μετάφραση
Πρέπει λοιπόν να προσέχουμε πάρα πολύ να μην αφυπνίζουμε τα πάθη που έχουν ήδη κατευναστεί, ούτε να ανανεώνουμε τα τραύματα του νου, και να μην επιστρέφουμε στα παλιά. Διαφορετικά, θα ακούσουμε και εμείς τον άγιο να φωνάζει δυνατά: «Έγινε σε αυτούς αυτό που λέει η αληθινή παροιμία: Σκύλος που επέστρεψε στο ίδιο του το ξέρασμα, και γουρούνι που αφού λούστηκε κυλίστηκε στο βούρκο.» ΠΑΛΛ. Μου φαίνεται ότι μιλάς σωστά και πολύ λογικά. ΚΥΡ. Σχετικά λοιπόν με τη λέπρα και αυτήν που εμφανίζεται σε ουλές και σε τραύματα, αυτά μας λέει ο νόμος. Και προσθέτει λέγοντας: «Και αν σε άνδρα ή σε γυναίκα εμφανιστεί σημάδι λέπρας στο κεφάλι ή στα γένια, τότε θα εξετάσει ο ιερέας το κεφάλι. Και αν υπάρχει κάποια κοιλότητα,» λέει, «σε αυτήν, με το δέρμα να φθίνει και να υποχωρεί, και επιπλέον η τρίχα να έχει μεταβληθεί σε λευκή, τέτοιος άνθρωπος είναι λεπρός και θα είναι ακάθαρτος,» λέει, «ομολογουμένως. Εάν όμως δεν συμβεί τίποτα από αυτά, ας ξυρίσει το κεφάλι ή τα γένια,» λέει, «αυτός που παρουσίασε τη λευκή κηλίδα. Και αφού αφαιρέσει έτσι τις τρίχες, ας προσέλθει στον ιερέα και ας εξεταστεί τότε. Διότι αν το σημάδι, δηλαδή η λευκή κηλίδα, δεν εξαπλωθεί περαιτέρω, αλλά παραμείνει στη θέση της, ή αν υποχωρήσει και γίνει μικρότερη, ας θεωρηθεί πάλι καθαρός. Επειδή η πάθηση δεν είναι λέπρα, αλλά μάλλον υποψία και νομιζόμενη ασθένεια.» ΠΑΛΛ. Ποιο να είναι άραγε το νόημα αυτών; ΚΥΡ. Ο μολυσμός σε εμάς, ω Παλλάδιε, είναι διπλός: της σάρκας και του πνεύματος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες