Ὑπογράφει δὴ οὖν ὁ νόμος καὶ ταυτὶ πάλιν αἰνιγματωδῶς, οὕτω τέ φησιν· «Ἐὰν δέ τινι μαδίσῃ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ, φαλακρός ἐστι, καθαρός ἐστιν. Ἐὰν δὲ κατὰ πρόσωπον μαδίσῃ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ, ἀναφάλαντός ἐστι, καθαρός ἐστιν.» Ἡ τριχῶν ἀνεθέλητος ἀποβολὴ, κεφαλῆς ἂν εἴη πάθος, νοῦ δὲ εἰς τύπον ὠνομάσθαι τὴν κεφαλὴν, ἀρτίως ἐλέγομεν· νοῦ γὰρ ἐνδιαίτημα κεφαλὴ, κατά γε τό τισι δοκοῦν. ΠΑΛΛ. Μεμνήσομαι. ΚΥΡ. Οὐκοῦν τὰ κεφαλῆς πάθη σωματικῆς, ἐμφαίνειν ἂν εἰκότως τὰ εἰς νοῦν ἀῤῥωστήματα, σμικρὰ δὲ δὴ πάλιν, καὶ τὰ οἷς ἂν ἕποιτο ἀνεῖσθαι πρέπειν.
Μετάφραση
Ο νόμος, λοιπόν, υποδηλώνει και αυτά πάλι με αινιγματικό τρόπο, λέγοντας τα εξής: «Εάν σε κάποιον πέσουν τα μαλλιά της κεφαλής του, είναι φαλακρός, είναι καθαρός. Εάν δε πέσουν τα μαλλιά στο μπροστινό μέρος της κεφαλής του, έχει αναφαλακρίαση, είναι καθαρός.» Η ακούσια απώλεια των τριχών θα αποτελούσε πάθηση του κεφαλιού, μόλις προηγουμένως όμως λέγαμε ότι το κεφάλι χρησιμοποιείται ως τύπος του νου· διότι το κεφάλι είναι το κατοικητήριο του νου, σύμφωνα τουλάχιστον με όσα πιστεύουν μερικοί. ΠΑΛΛ. Το θυμάμαι. ΚΥΡ. Επομένως, τα πάθη της σωματικής κεφαλής είναι φυσικό να φανερώνουν τα αρρωστήματα του νου, τα οποία όμως πάλι είναι μικρά, και ως εκ τούτου αρμόζει να συγχωρούνται.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες