Τοῦτό ἐστι τὸ ἐν φαλακρώματι τυχὸν ἐξανθῆσαι λέπραν, τὴν ἐκ τοῦ μηδενὸς ἐπὶ τὰ χείρω ῥοπὴν, ὡς ἐν τύπῳ συμβαίνουσαν. Ὀρθῶς δὴ οὖν εἰρήσθω φημὶ τῷ μακαρίῳ Δαβὶδ τὸ, «Ὀργίζεσθε, καὶ μὴ ἁμαρτάνετε.» ΠΑΛΛ. Ὡς βαθὺς ὁ λόγος. ΚΥΡ. Πάνυ μὲν οὖν. Ὑπαισθάνῃ γάρ με, καθάπερ ἐγᾦμαι, λεπτοεποῦντα λίαν, καὶ ἀνιδρωτὶ τὰ τοιαῦτα τῶν θεωρημάτων ἢ νοεῖν ἢ φράζειν οὐκ ἔχοντα. Ὅτι δὲ οὐκ ἔνεστι τοὺς τὰ ἐκφανῆ τῶν πλημμελημάτων ἀνοσίως ἠῤῥωστηκότας δύνασθαι λαθεῖν, ἀγνοουμένων ἔσθ᾽ ὅτε τῶν ἐλαχίστων, καὶ κεκρυμμένων, κἀντεῦθεν εἴσῃ τοι. Τοὺς μέν τοι φαλάκρωμα πεπονθότας, καθαροὺς εἶναι, φησὶν, ἀναμνήσει, καλῶς ἡμῖν ἀνιεὶς τὰ τῶν πταισμάτων μικρὰ, καθάπερ ἐλέγομεν ἀρτίως. Ἀλλ᾽ εἰ γένοιτό τισιν ἐν φαλακρώματι λέπρα, τουτέστιν, ὅταν ἐκ μικρῶν ἐπὶ τὰ χείρω φέρηται τὸ πάθος, τότε δὴ, τότε καταφανῆ καὶ ἀσχήμονα γενέσθαι λέγει, καὶ λόγον οὐκ ἔχοντα τὸν τοῖς ἐγκλήμασι συνειπεῖν δυνάμενον Διὰ τοῦτό φησι· «Καὶ ὁ λεπρὸς, ἐν ᾡ ἐστιν ἡ ἁφὴ, τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἔστω παραλελυμένα καὶ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ἀκατακάλυπτος, καὶ περὶ τὸ στόμα αὐτοῦ περιβαλέσθω, καὶ ἀκάθαρτος κεκλήσεται πάσας τὰς ἡμέρας, ὅσας ἐὰν ᾖ ἐπ᾽ αὐτοῦ ἡ ἁφὴ, ἀκάθαρτος ὢν ἀκάθαρτος ἔσται, κεχωρισμένος καθήσεται, ἔξω τῆς παρεμβολῆς αὐτοῦ ἔσται ἡ διατριβή.» Τὸ μὲν γὰρ παραλελύσθαι τὰ ἱμάτια, καὶ ἀκατακάλυπτον εἶναι τὴν κεφαλὴν, ὑπεμφήνειεν ἂν καὶ μάλα σαφῶς.
Μετάφραση
Αυτό σημαίνει το να εμφανιστεί τυχόν λέπρα σε φαλάκρα, την από το μηδέν ροπή προς το χειρότερο, η οποία συμβαίνει ως τύπος. Ορθώς λοιπόν, λέγω, ειπώθηκε από τον μακάριο Δαβίδ το: «Οργίζεσθε και μη αμαρτάνετε». ΠΑΛΛ. Πόσο βαθύς είναι ο λόγος. ΚΥΡ. Πάρα πολύ βεβαίως. Διότι αντιλαμβάνεσαι, όπως νομίζω, ότι μιλώ με πάρα πολλή λεπτομέρεια και ότι δεν μπορώ ούτε να κατανοήσω ούτε να εκφράσω άκοπα τέτοιου είδους θεωρήματα. Το ότι πάλι δεν είναι δυνατόν αυτοί που νοσούν ανόσια από φανερά αμαρτήματα να μπορέσουν να μείνουν απαρατήρητοι, ενώ μερικές φορές αγνοούνται τα ελάχιστα και κρυφά, θα το καταλάβεις από το εξής. Αυτούς βεβαίως που έχουν πάθει φαλάκρα, λέγει, θα τους υπενθυμίσει πως είναι καθαροί, παραβλέποντάς μας ορθά τα μικρά πταίσματα, όπως λέγαμε προηγουμένως. Αλλά εάν εμφανιστεί σε κάποιους λέπρα στη φαλάκρα, δηλαδή, όταν το πάθος προχωρεί από τα μικρά προς τα χειρότερα, τότε ακριβώς, τότε λέει ότι γίνονται ολοφάνεροι και άσχημοι, και δεν έχουν κανένα επιχείρημα που να μπορεί να συνηγορήσει στα εγκλήματά τους. Γι' αυτό λέει: «Και ο λεπρός, στον οποίο υπάρχει η πληγή, τα ιμάτιά του ας είναι ξεσχισμένα και η κεφαλή του ασκεπής, και γύρω από το στόμα του ας καλυφθεί, και θα ονομάζεται ακάθαρτος όλες τις ημέρες, όσες βρίσκεται επάνω του η πληγή· όντας ακάθαρτος, θα παραμένει ακάθαρτος, θα κάθεται αποχωρισμένος, και η διαμονή του θα είναι έξω από το στρατόπεδο.» Διότι το να είναι ξεσχισμένα τα ιμάτια και να είναι ασκεπής η κεφαλή, θα το υποδήλωνε αυτό με μεγάλη σαφήνεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες