Πλὴν, ἀποπλύνεσθαι δεῖν ἐπιτάττει τὸ πεπονθός· καὶ εἰ μετὰ τοῦτο φαίνοιτο τὸ πάθος ἐμπεφυκὸς, πυρὶ δίδωσι λοιπὸν, ὡς ἀχρεῖον παντελῶς, ἐρίῳ που πάλιν τάχα καὶ κρόκῃ, στήμονί τε καὶ δέρμασι παρεικάζων τὰ καθ᾽ ἡμᾶς. Ὅτι γὰρ ἐρίων ἢ κρόκης, ἤγουν τῶν ἑτέρων, οὐδεὶς ἂν γένοιτο παρὰ Θεῷ λόγος, πῶς ἂν ἢ πόθεν ἐνδοιάσειέ τις; Παγχάλεπον οὖν ἐγκλημάτων εἶναι δώσομεν, τὸ μετὰ κάθαρσιν καὶ ἀπόνιψιν, ἣν ἂν ὁ Χριστὸς ἐν ἡμῖν ἐργάσαιτο, μὴ ἀποφέρεσθαι μολυσμῶν, ἀλλὰ ἔμμονον εἰς αὐτοὺς ποιεῖσθαι τὴν στάσιν. Εἰ γὰρ μηδὲν ὀνίνησιν ἀπονίζων ἡμᾶς ὁ Χριστὸς, πυρὶ παραδίδωσι κολασθησομένους, καθάπερ ἀμέλει καὶ ὁ κατὰ νόμον ἱερεὺς, οὐδὲν ὠφελήσας τὴν κρόκην, ἤτοι τὸν στήμονα, διὰ τῆς ἐκπλύσεως, κατεπίμπρα λοιπόν. ΠΑΛΛ. Ὧδε ἔχει. ΚΥΡ. Λέπραν δὴ οὖν ὁ νόμος, τὴν ὡς ἐν ἔργοις νέκρωσιν ὑποφαίνει καλῶς, ἀφ᾽ ὧν ἄν τις ἴδοι σαφῶς τε καὶ αἰσθητῶς τὰς τῶν ἀφανεστέρων ἐννοίας ἀνακομίζων ἀστείως, καὶ σαρκικοῖς παραδείγμασι καταλευκαίνων τὰ νοητά. Πλουσίαν δὲ ὥσπερ ἡμῖν τῶν ἐν ψυχαῖς μολυσμῶν παρατιθεὶς τὴν γνῶσιν, καὶ καθιστὰς ἐναργῆ, καθάπερ ἐν ἀῤῥωστήμασι σώματος τὰ νοητῶς συμβαίνοντα, προσεφώνει πάλιν ἐν τῷ Λευϊτικῷ· «Ἀνδρὶ, ἀνδρὶ, ᾧ ἂν γένηται ῥύσις ἐκ τοῦ σώματος αὐτοῦ, ἡ ῥύσις αὐτοῦ ἀκάθαρτός ἐστι.
Μετάφραση
Πλην όμως, προστάζει να πλένεται αυτό που έχει προσβληθεί· και αν μετά από αυτό φανεί ότι η πάθηση έχει ριζώσει, το παραδίδει πλέον στη φωτιά, ως παντελώς άχρηστο, παρομοιάζοντας πάλι ίσως τα ανθρώπινα με μαλλί και υφάδι, στημόνι και δέρματα. Διότι πώς και από πού θα μπορούσε να αμφιβάλλει κανείς ότι για μαλλιά, για υφάδια ή για τα άλλα, δεν θα γινόταν κανένας λόγος από τον Θεό; Επομένως, θα παραδεχθούμε ότι αποτελεί το βαρύτερο από τα εγκλήματα το να μην απομακρυνόμαστε από τους μολυσμούς μετά την κάθαρση και το πλύσιμο που θα επιτελούσε ο Χριστός μέσα μας, αλλά να παραμένουμε σταθερά σε αυτούς. Διότι, αν ο Χριστός πλένοντάς μας δεν μας ωφελεί σε τίποτα, μας παραδίδει στη φωτιά για να τιμωρηθούμε, όπως ακριβώς και ο ιερέας κατά τον νόμο, μη έχοντας ωφελήσει καθόλου το υφάδι ή το στημόνι μέσω του πλυσίματος, τελικά το έκαιγε. ΠΑΛΛ. Έτσι έχουν τα πράγματα. ΚΥΡ. Επομένως, ο νόμος με τη λέπρα υποδηλώνει ορθώς τη νέκρωση στα έργα, από την οποία θα μπορούσε κανείς να δει με σαφήνεια και αισθητά, ανάγοντας με κομψότητα τις έννοιες των πιο αόρατων πραγμάτων και διαφωτίζοντας τα νοητά με σαρκικά παραδείγματα. Και παραθέτοντάς μας πλούσια τη γνώση των μολυσμών της ψυχής και καθιστώντας σαφή, όπως στις ασθένειες του σώματος, τα όσα συμβαίνουν νοητά, προσφώνησε πάλι στο Λευιτικό: «Σε κάθε άνθρωπο στον οποίο θα συμβεί ρεύση από το σώμα του, η ρεύση του αυτή είναι ακάθαρτη.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες