Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 14:35

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἥξει τινὸς αὐτοῦ ἡ οἰκία, καὶ ἀναγγελεῖ τῷ ἱερεῖ λέγων· ὥσπερ ἁφὴ ἑώραταί μοι ἐν τῇ οἰκίᾳ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Ἀλλὰ δέον ἀνάπτειν τὰ χαριστήρια τῷ τῶν ὅλων Θεῷ, καὶ προσίεσθαι μὲν ἀσμένως τοὺς παιδαγωγοὺς, τιμῆς δὲ πάσης αὐτοὺς ἀξιοῦν, μεταπλάττεσθαι δὲ ὥσπερ καὶ μάλα προθύμως πρὸς τὰ ἀμείνω, καὶ φωνῇ ἑλέσθαι τῇ πρεπωδεστέρᾳ· σκληροί τε καὶ ἄτεγκτοι καὶ τὰ ἕτι χείρω νοσοῦντες ἡλίσκοντο. Τοιγάρτοι καὶ διολώλασιν, καὶ ἐπ᾽ αὐτοῖς ὁ προφήτης Ἱερεμίας ὧδέ φησιν· «Οἶκος Ἰσραὴλ ἔπεσεν, οὐκ ἔστιν ἀναστήσας αὐτόν.» Ἄθρει δέ μοι τὸ χρῆμα πάλιν, καὶ διὰ τῶν Μωσέως γραμμάτων αἰνιγματωδῶς φωνούμενον. Ἔχει γὰρ οὕτως ἐν τῷ Λευιτικῷ· «Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν καὶ Ἀαρὼν, λέγων· Ὡς ἂν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν τῶν Χαναναίων, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν ἐν κλήρῳ, καὶ δώσω ἁφὴν λέπρας ἐν ταῖς οἰκίαις τῆς γῆς τῆς ἐγκτήτου ὑμῖν. Καὶ ἥξει τινὸς αὐτοῦ ἡ οἰκία, καὶ ἀναγγελεῖ τῷ ἱερεῖ λέγων· Ὥσπερ ἁφὴ ἑώραταί μοι ἐν τῇ οἰκίᾳ. Καὶ προστάξει ὁ ἱερεὺς ἀποσκευάσαι τὴν οἰκίαν πρὸ τοῦ εἰσελθεῖν τὸν ἱερέα ἰδεῖν τὴν ἁφὴν, καὶ οὐ μὴ ἀκάθαρτα γενέσθαι πάντα ὅσα ἐὰν ᾖ ἐν τῇ οἰκίᾳ. Καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσεται ὁ ἱερεὺς καταμαθεῖν τὴν οἰκίαν, καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ενώ όμως έπρεπε να αναπέμπουν ευχαριστίες στον Θεό των όλων, και να αποδέχονται με χαρά τους παιδαγωγούς, και να τους αξιώνουν κάθε τιμής, και να μεταμορφώνονται με μεγάλη προθυμία προς το καλύτερο, και να επιλέγουν την πιο πρέπουσα φωνή, εκείνοι αποδεικνύονταν σκληροί και άτεγκτοι και έπασχαν από ακόμη χειρότερα. Γι' αυτό και καταστράφηκαν, και γι' αυτούς ο προφήτης Ιερεμίας λέει τα εξής: «Ο οίκος του Ισραήλ έπεσε, και δεν υπάρχει κανείς να τον αναστήσει». Παρατήρησε δε αυτό το πράγμα πάλι, να λέγεται αινιγματικά και μέσω των γραπτών του Μωυσή. Διότι έχει ως εξής στο Λευιτικό: «Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή και τον Ααρών, λέγοντας: Όταν εισέλθετε στη γη των Χαναναίων, την οποία εγώ σας δίνω ως κληρονομιά, και δώσω μολυσμό λέπρας στα σπίτια της γης που σας ανήκει. Και θα έρθει εκείνος στον οποίο ανήκει το σπίτι, και θα αναγγείλει στον ιερέα λέγοντας: Κάτι σαν μολυσμός εμφανίστηκε σε εμένα στο σπίτι. Και θα διατάξει ο ιερέας να αδειάσουν το σπίτι πριν εισέλθει ο ιερέας να δει τον μολυσμό, και έτσι να μην γίνουν ακάθαρτα όλα όσα υπάρχουν στο σπίτι. Και μετά από αυτά θα εισέλθει ο ιερέας να εξετάσει το σπίτι, και θα δει ο ιερέας τον μολυσμό».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Τῆς τοιαύτης τοιγαροῦν ἐν ἡμῖν γενομένης ἔσθ᾽ ὅτε καταστάσεως, καὶ τῶν ὅσα περὶ τὴν ἀνθρωπίνην ἕξιν τε καὶ προαίρεσιν γενέσθαι φιλεῖ, τὸν λελεπρωμένον εἰκόνα ποιεῖ πολλάκις ἡ θεία Γραφή· καὶ ὅτε μὲν τὸν ἑκάστου τρόπον, καθάπερ ἐν πίνακι καταδείκνυσι, πρόσωπον ἑνὸς αὐτοῦ λαμβάνουσα παρατίθησιν εἰς μέσον. Ὅτε δὲ καὶ κατάστασίν τινα τοιαύτην, ἢ ἔθνους, ἢ πόλεως, ἢ χώρας ὑπεμφαίνειν βούλεται, τότε τῆς οἰκίας παρεισάγουσα σχῆμα, διὰ τὸ εἶναι περιεκτικὸν τῶν οἰκούντων ἐν αὐτῇ, πληθυντικὴν ποιεῖται τὴν δήλωσιν. Νοήσεις τοίνυν οἰκίαν λελεπρωμένην ἀκούων, ὅλην εἰσάπαξ τὴν τῶν Ἰουδαίων Συναγωγὴν τοῖς ἰδίοις δηλονότι κατεφθαρμένην πάθεσι, καὶ τῶν μὲν θεόθεν αὐτῇ κεχρησμῳδημένων οὐ σφόδρα φροντίζουσαν, ἀποκλίνουσαν δέ πως εἰς τὸ καὶ δύνασθαι δρᾷν ἅπερ ἦν αὐτοῖς πρὸς ἡδονὴν μᾶλλον, ἢ ἅπερ ἔμελλον ἀποδείξειν ἀγαθήν. Ἀναγγεῖλαι δέ τι τῷ ἱερεῖ λέγων, ὥσπερ ἁφὴ λέπρας ὁρᾶται ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ οὐδέ πού φαμεν κατηγορήσαντά τινα τῆς οἰκίας τῆς ἑαυτοῦ ἰέναι πρὸς τὸν ἱερέα τὸν νομοθέτην εἰπεῖν, ὥσπερ δὲ μᾶλλον ἐξ ἰατροῦ τῷ συμβεβηκότι φάρμακον ἐξαιτήσοντα. Ἐπειδὴ δὲ λελεπρῶσθαι δεδώκαμεν τὴν τῶν Ἰουδαίων Συναγωγὴν, φέρε τίς ὁ ἀναγγέλλων τὸ πάθος ἐστί; τίς δ᾽ αὖ πάλιν ὁ ἱερεὺς, ὡς ἔνι καλῶς θεωρήσωμεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εφόσον λοιπόν δημιουργείται μερικές φορές σε εμάς μια τέτοια κατάσταση, και από όσα συνηθίζουν να συμβαίνουν σχετικά με την ανθρώπινη έξη και προαίρεση, η Αγία Γραφή χρησιμοποιεί πολλές φορές τον λεπρό ως εικόνα. Και όταν μεν καταδεικνύει τον τρόπο ζωής του καθενός, σαν σε πίνακα, λαμβάνει το πρόσωπο ενός και το προβάλλει. Όταν όμως θέλει να υποδείξει μια τέτοια κατάσταση, είτε ενός έθνους, είτε μιας πόλεως, είτε μιας χώρας, τότε, εισάγοντας το σχήμα της οικίας, επειδή αυτή περιλαμβάνει αυτούς που κατοικούν σε αυτήν, κάνει τη δήλωση σε πληθυντικό. Ακούγοντας, λοιπόν, για λεπρωμένη οικία, θα εννοήσεις ολόκληρη γενικά τη Συναγωγή των Ιουδαίων, η οποία έχει προφανώς καταφθαρεί από τα δικά της πάθη, και η οποία δεν φροντίζει ιδιαίτερα για όσα της έχουν προφητευθεί από τον Θεό, αλλά μάλλον αποκλίνει στο να πράττει εκείνα που της ήταν πιο ευχάριστα, παρά εκείνα που επρόκειτο να την αποδείξουν αγαθή. Λέγοντας δε ότι πρέπει να αναγγείλει κανείς στον ιερέα πως εμφανίζεται στην οικία κάτι σαν σημάδι λέπρας, δεν εννοούμε πουθενά ότι κάποιος πηγαίνει στον ιερέα, σύμφωνα με τον νομοθέτη, για να κατηγορήσει τη δική του οικία, αλλά μάλλον για να ζητήσει σαν από ιατρό το φάρμακο για αυτό που συνέβη. Επειδή, λοιπόν, παραδεχθήκαμε ως λεπρωμένη τη Συναγωγή των Ιουδαίων, ας εξετάσουμε προσεκτικά ποιος είναι αυτός που αναγγέλλει το πάθος και ποιος είναι πάλι ο ιερέας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες