γʹ. Εἶτά φησι· «Καὶ εἰσελεύσεται ὁ ἱερεὺς, καταμαθεῖν τὴν οἰκίαν, καὶ ὄψεται τὴν ἁφὴν, καὶ ἰδοὺ ἡ ἁφὴ ἐν τοῖς τοίχοις.» Καὶ πάλιν· «Ἐξελθὼν ὁ ἱερεὺς ἐκ τῆς οἰκίας ἐπὶ τὴν θύραν τῆς οἰκίας, καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺς τὴν οἰκίαν ἑπτὰ ἡμέρας.» Μετὰ γὰρ τὴν ἐξ ἀγαθότητος προσδιαστολὴν, καὶ τὸ ἐπὶ ἑπτὰ δεῖν προκαθῆρται, φαινομένη πάλιν ἡ φαυλότης ἐν σχήματι λέπρας εἰς εὔλογον ἀγανάκτησιν κέκληκεν εἰκότως τὸν ἱερέα, τὸ θεῖον ἐν τούτοις φοροῦντα πρόσωπον.
Μετάφραση
γ΄. Έπειτα λέγει: «Και θα εισέλθει ο ιερέας για να εξετάσει την οικία, και θα δει την πληγή, και ιδού η πληγή είναι στους τοίχους.» Και πάλι: «Βγαίνοντας ο ιερέας από την οικία στη θύρα της οικίας, θα απομονώσει ο ιερέας την οικία για επτά ημέρες.» Διότι, μετά την από αγαθότητα προθεσμία και την ανάγκη να προηγηθεί καθαρισμός επί επτά ημέρες, το γεγονός ότι εμφανίζεται πάλι η φαυλότητα με τη μορφή λέπρας προκαλεί δικαιολογημένα την εύλογη αγανάκτηση του ιερέα, ο οποίος σε αυτά εκπροσωπεί το θείο πρόσωπο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες