Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 14:53

«Και θα λάβει το κέδρινο ξύλο, και το κλωσμένο κόκκινο νήμα, και τον ύσσωπο, και το ζωντανό πτηνό, και θα τα εμβαπτίσει στο αίμα του πτηνού που σφάχθηκε πάνω από τρεχούμενο νερό, και θα ραντίσει με αυτά την οικία επτά φορές. Και θα εξαγνίσει την οικία με το αίμα του σφαγιασμένου πτηνού, και με το τρεχούμενο νερό, και με το ζωντανό πτηνό, και με το κέδρινο ξύλο, και με τον ύσσωπο, και με το κλωσμένο κόκκινο νήμα, και θα εξαποστείλει το ζωντανό πτηνό έξω από την πόλη στην ύπαιθρο, και θα τελέσει εξιλασμό για την οικία, και θα είναι καθαρή». Μέσα σε όλα αυτά φανερώνεται σαφώς σε εμάς το μυστήριο σχετικά με τη Συναγωγή των Ιουδαίων, καθώς και όσα έχουν ήδη συμβεί σε αυτήν από την αρχή μέχρι το τέλος, και όσα πρόκειται να γίνουν από τον Χριστό. Εμπρός, λοιπόν, ας εξετάσουμε και πάλι το καθένα με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη λεπτομέρεια, και παραμερίζοντας την παχύτητα του γράμματος, ας προσπαθήσουμε να αποκαλύψουμε το κάλλος της πνευματικής θεωρίας που είναι εγκεκρυμμένη σε αυτό.

Και πάλι: «Το ζωντανό πτηνό θα το βουτήξει στο αίμα του πτηνού που σφάχτηκε πάνω από το τρεχούμενο νερό, και το ξύλο από κέδρο, και τον ύσσωπο, και το κόκκινο νήμα, και θα αφήσει ελεύθερο το ζωντανό πτηνό έξω από την πόλη σε καθαρό αγρό, και θα κάνει εξιλέωση για την οικία, και θα είναι καθαρή» δ'. Παρατήρησε, λοιπόν, πάλι καθαρά σε όλα αυτά το μυστήριο του Σωτήρα μας, καθώς και τον καθαρισμό δια του αγίου βαπτίσματος. Διότι προστάζει να ληφθούν δύο πτηνά ζωντανά και καθαρά, για να εννοήσεις διαμέσου των πτηνών τον επουράνιο άνθρωπο και συνάμα Θεό, ο οποίος διακρίνεται μεν σε δύο φύσεις, όσον αφορά τον λόγο που αρμόζει στην καθεμία. Διότι ο Λόγος που ανέτειλε από τον Θεό Πατέρα ήταν μέσα σε σάρκα προερχόμενη από γυναίκα, πλην όμως δεν μερίζεται. Επειδή ένας είναι ο Χριστός, αποτελούμενος και από τα δύο.

Διότι λέμε ότι αυτός έπαθε κατά σάρκα, όμως ως εν ιδίω σώματι. Και μέσω του άσηπτου ξύλου (υποδηλώνει) την αδιάφθορη σάρκα· μέσω του υσσώπου, το Πνεύμα· μέσω του κόκκινου (νήματος), την ομολογία που βασίζεται στο αίμα της Διαθήκης· μέσω του ζωντανού νερού, τη ζωοποιό χάρη του βαπτίσματος, την οποία και μέσα στο ίδιο το πάθος ορθώς υποδήλωσε η αγία πλευρά του Σωτήρος μας, η οποία ανέβλυσε νερό μαζί με αίμα, με το οποίο λέει ότι πρέπει να ραντίζεται η οικία, για να εξαγνίζεται, σύμφωνα με αυτό που ειπώθηκε στον προφήτη Ιεζεκιήλ: «Και θα σας λάβω από τα έθνη, και θα σας συνάξω από τις χώρες, και θα ραντίσω επάνω σας καθαρό νερό, και θα καθαριστείτε». Και προστάζει να ραντίζεται όχι μόνο μία φορά, αλλά επτά φορές. «Διότι όπου επλεόνασε η αμαρτία, υπερεπερίσσευσε η χάρη». Έπειτα σε αυτά προσθέτει πάλι ο νομοθέτης, ότι θα αποστείλει το ζωντανό πτηνό έξω από την πόλη στην πεδιάδα, και θα κάνει εξιλέωση για την οικία, και θα είναι καθαρή. Ως τύπο της Συναγωγής των Ιουδαίων, ήτοι ολόκληρου του έθνους, εκλάβαμε την «Οικία» που μόλις αναφέραμε. Ως πόλη δε θα θεωρήσουμε αυτήν που περιλαμβάνει πολλές οικίες. Τέτοια περίπου θα θεωρήσεις την καθ' ημάς οικουμένη, η οποία περιέχει πολλά γένη ανθρώπων· και είναι περιζωσμένη κυκλικά σαν με τείχος από το στερέωμα· μετά το οποίο πλέον νοείται το πλατύ και καθαρό πεδίο των άνω κόσμων.

Και μέσω μεν του ξύλου του κέδρου υποδηλώνεται το άφθαρτο του σώματος του Χριστού, μέσω δε του κλωσμένου κόκκινου νήματος οι δύο αναμειγμένοι κρουνοί του αίματος και του ύδατος, ή ο διπλός λόγος της θεότητας και της ανθρωπότητας. Μέσω δε του υσσώπου, η ζέση του Αγίου Πνεύματος· διότι το φυτό αυτό είναι θερμό και καθαρτικό. Και μέσω μεν του ζωντανού πτηνού, ο ζωντανός Λόγος· μέσω δε του αίματος του σφαγιασμένου, το τίμιο αίμα της σάρκας που προσλήφθηκε. Μέσω δε του ζωντανού ύδατος, η ζωοποιός χάρη του βαπτίσματος, με την οποία πρέπει να ραντίζεται η οικία, δηλαδή η οικουμένη, επτά φορές· ή αλλιώς μυστικώς· διότι αυτός ο αριθμός είναι βαθύτατα μυστικός. Το ζωντανό πτηνό, το οποίο εξαποστέλλεται έξω από την πόλη στο πεδίο, δίδασκε ότι ο Χριστός που πέθανε θα ζήσει, και αφού βρεθεί έξω από τον κόσμο θα μεταστεί, και θα ανέλθει στο πλατύ και καθαρό πεδίο, τον ουρανό.