προσάγοντες πρὸς τὸ θυσιαστήριόν μου ἄρτους ἠλισγημένους, καὶ εἴπατε Ἐν τίνι ἠλισγήσαμεν αὐτούς; ἐν τῷ λέγειν ὑμᾶς Τράπεζα Κυρίου ἐξουδενωμένη ἐστι, καὶ τὰ ἐπιτιθέμενα βρώματα ἐξουδενωμένα.> Ἐπαιτιᾶται σφόδρα τῶν Ἰουδαίων τὸ ῥᾴθυμον, οἷς καὶ ὁ νόμος ἐπιφωνεῖ τό “Εὐλαβεῖς ποιεῖτε τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.” ἕψεται γὰρ ὡς ἐπίπαν ταῖς τῶν ἡγουμένων ἐπιεικείαις ἡ ὑπὸ χεῖρα πληθὺς, ἀδικεῖται δὲ οὐ μετρίως, ὅταν ἴδῃ κατημεληκότας τῆς πρὸς Θεὸν αἰδοῦς. συγκαθίσταται γὰρ εὐθὺς καὶ συναῤῥωστεῖ τὸ ῥᾴθυμον εἰς εὐλάβειαν καὶ τῇ τῶν καθηγητῶν ὑπτιώσει συμπλάττεται. ὅτι δέ ἐστιν ἀληθὴς ὁ λόγος, πιστώσεται λέγων ὁ τῶν ὅλων Θεός “Ὅτι οἱ ”ποιμένες ἠφρονεύσαντο καὶ τὸν Κύριον οὐκ ἐξεζήτησαν, “διὰ τοῦτο οὐκ ἐνόησε πᾶσα ἡ νομὴ καὶ διεσκορπίσθησαν.” οὐκοῦν ὡς ἐπίπαν οἱ τῶν θείων μυστηρίων ἱερουργοὶ πρόφασις εὑρίσκονται τοῖς ἄλλοις εὐδοκίμου μὲν ζωῆς, εἴπερ ἕλοιντο διαβιοῦν ὀρθῶς, καὶ καθ᾽ ὃν προσήκει τρόπον Θεῷ τὸ σέβας ἀνάπτειν· αἰσχρῶν δὲ καὶ βδελυρῶν ἐπιτηδευμάτων, εἰ πρό γε τῶν ἄλλων οὗτοι τὰ τοιάδε τῶν κακῶν εὑρίσκοιντο κατηῤῥωστηκότες. ταύτῃτοι καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος τοῖς τελοῦσι διδασκαλίας ἐπεφώνει σοφῶς, ὅτι προσῆκεν αὐτοὺς τύπους γενέσθαι τοῖς ποιμνίοις. ὑμεῖς ἐστε τοίνυν, φησὶν, οἱ τοῖς τῆς ἱερωσύνης αὐχήμασι διαπρέποντες, οἱ φαυλιζοντες τὸ ὄνομά μου.
Μετάφραση
«προσφέροντας στο θυσιαστήριό μου άρτους μολυσμένους, και είπατε: Σε τι τους μολύναμε; Στο ότι λέτε: Η Τράπεζα του Κυρίου είναι περιφρονημένη, και τα προσφερόμενα εδέσματα περιφρονημένα.» Κατηγορεί σφοδρά τη ραθυμία των Ιουδαίων, προς τους οποίους και ο νόμος παραγγέλλει: «Κάντε ευλαβείς τους υιούς του Ισραήλ.» Διότι, ως επί το πλείστον, το υπό εξουσία πλήθος ακολουθεί τη διαγωγή των ηγετών, και αδικείται καθόλου λίγο, όταν τους βλέπει να έχουν παραμελήσει τον σεβασμό προς τον Θεό. Διότι αμέσως συμφύρεται και νοσεί μαζί τους η ραθυμία ως προς την ευσέβεια και διαπλάθεται ανάλογα με την αμέλεια των καθοδηγητών. Το ότι ο λόγος αυτός είναι αληθής, το επιβεβαιώνει ο Θεός των όλων λέγοντας: «Επειδή οι ποιμένες φέρθηκαν άφρονα και δεν αναζήτησαν τον Κύριο, γι' αυτό όλο το ποίμνιο δεν συνέτισε και διασκορπίστηκε.» Επομένως, τις περισσότερες φορές, οι ιερουργοί των θείων μυστηρίων γίνονται για τους άλλους αφορμή για ενάρετη ζωή, εάν επιλέξουν να ζουν ορθά και να αποδίδουν τον σεβασμό στον Θεό με τον πρέποντα τρόπο· αλλά και για αισχρές και βδελυρές πράξεις, εάν πριν από τους άλλους αυτοί βρεθούν να πάσχουν από τέτοια κακά. Για τον λόγο αυτό και ο θεσπέσιος Παύλος στους δασκάλους παραγγέλλει σοφά, ότι έπρεπε να γίνουν πρότυπα για τα ποίμνια. Εσείς είστε λοιπόν, λέει, που διαπρέπετε με τα καυχήματα της ιερωσύνης, εσείς που περιφρονείτε το όνομά μου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες