Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 16:14

Όνομα δε αυτού, το ιλαστήριο. Χρίει δε και τα κέρατα του θυσιαστηρίου του θυμιάματος. Διότι ο Χριστός έγινε για εμάς ιλασμός και ιλαστήριο. Πλην όμως, με το αίμα της αιώνιας διαθήκης, μας δωρίζει την τελειότατη αποκάθαρση. Διότι αυτό, νομίζω, σημαίνει το να ραντίζεται επτά φορές με το αίμα το ιλαστήριο· σύμβολο δε τελειότητας είναι ο αριθμός επτά. Διότι ευωδιάζει και ο θάνατός του τη σωτηρία του κόσμου και τη ζωή και την προσαγωγή στον Θεό μέσω της πίστης· «Διότι ένας πέθανε υπέρ πάντων, ώστε οι ζώντες να μη ζουν πλέον για τον εαυτό τους, αλλά για εκείνον που πέθανε και αναστήθηκε υπέρ αυτών», σύμφωνα με τις Γραφές. Επομένως, την ευωδία του θανάτου δηλώνει το να χρίεται με το αίμα το χρυσό θυμιατήριο. Εκχέεται δε και το υπόλοιπο αίμα δίπλα στη βάση του θυσιαστηρίου των ολοκαυτωμάτων στην πρώτη σκηνή· και το αίμα είναι τύπος της ψυχής. Έθεσε δε την ψυχή του ο Εμμανουήλ, όχι μόνο υπέρ της Εκκλησίας των εθνών, αλλά και υπέρ αυτών που είναι υπό τον νόμο, δηλαδή του Ισραήλ, επειδή λυτρωθήκαμε όλοι ανεξαιρέτως με το αίμα του Χριστού, και Έλληνες και Ιουδαίοι, και θα το μαρτυρήσει ο Παύλος λέγοντας: «Ή είναι ο Θεός Θεός μόνο των Ιουδαίων; Δεν είναι και των εθνών; Ναι, και των εθνών· εφόσον ένας είναι ο Θεός, ο οποίος θα δικαιώσει τους περιτμημένους εκ πίστεως, και τους απερίτμητους δια της πίστεως.»

Επειδή δε ο τρωθείς τοίχος, τον οποίο εννοήσαμε αντί του σώματος, δεν έχει αίμα, προκειμένου να μην παραλειφθεί το πλέον καίριο από όσα κατανοούνται σχετικά με το μυστήριο μέσω του οποίου λυτρωθήκαμε, εννοώ το αίμα, αυτό βρίσκεται στα κενοτάφια. Διότι, μεταξύ των σπλάγχνων, μόνο το ήπαρ αποτελεί πηγή και εργαστήριο του αίματος, χωρίς το οποίο είναι αδύνατον να συσταθεί η φύση του αίματος. Εάν λοιπόν το αίμα προέρχεται από το ήπαρ, και το ήπαρ βρίσκεται στα κενοτάφια, ούτε το αίμα λείπει από την αποτροπή του θανάτου που συντελέστηκε για την ανθρώπινη φύση. Και το είδος αυτού του ζώου, από το οποίο ελήφθη το ήπαρ, είναι καθορισμένο για τις εξιλαστήριες θυσίες υπέρ των αμαρτιών. Όχι μόνο αυτό, αλλά ζώο από το ίδιο είδος λαμβάνεται και για το Πάσχα· και ο Μωυσής λέει ότι το ζώο αυτό πρέπει να χρησιμοποιείται για την αποπομπή της αμαρτίας του λαού, όταν [το ζώο αυτό] προορίζεται για διπλή ενέργεια. Και αφού παραταχθούν δύο τράγοι κατόπιν κλήρωσης, ο μεν ένας αφιερώνεται στον Θεό, ο δε άλλος αποστέλλεται για την αμαρτία στην έρημο. Για όλα αυτά λοιπόν και για παρόμοιους λόγους, το ήπαρ αυτού του ζώου παρελήφθη ως ένδειξη του αίματος, μέσω του οποίου επήλθε η αποτροπή του θανάτου για όσους νοσούσαν θανάσιμα, δια της εκ νεκρών αναστάσεως του Κυρίου μας, την οποία και συμβολίζει το κενοτάφιο.