Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 16:15

«Και θα πάρει από το αίμα του μόσχου, και θα ραντίσει με το δάχτυλο το θυσιαστήριο· θα ραντίσει επτά φορές από το αίμα με το δάχτυλό του.» Και προσθέτει σε αυτά: «Και θα σφάξει τον τράγο για την αμαρτία, που προέρχεται από τον λαό, ενώπιον του Κυρίου, και θα φέρει από το αίμα του στο εσωτερικό του καταπετάσματος· και θα κάνει με το αίμα του με τον ίδιο τρόπο που έκανε με το αίμα του μόσχου.» Και αυτά ακριβώς διέταξε να γίνουν, για να γίνει εξιλέωση, εννοώ, για τις ακαθαρσίες των υιών του Ισραήλ και για όλες τις αμαρτίες τους. Χριόταν δε με το αίμα τόσο του μόσχου όσο και του τράγου όχι μόνο το ιλαστήριο και η εσωτερική σκηνή, δηλαδή τα Άγια των Αγίων, αλλά και το ίδιο το θυσιαστήριο των ολοκαυτωμάτων, στην πρώτη σκηνή.

Επειδή δε ο τρωθείς τοίχος, τον οποίο εννοήσαμε αντί του σώματος, δεν έχει αίμα, προκειμένου να μην παραλειφθεί το πλέον καίριο από όσα κατανοούνται σχετικά με το μυστήριο μέσω του οποίου λυτρωθήκαμε, εννοώ το αίμα, αυτό βρίσκεται στα κενοτάφια. Διότι, μεταξύ των σπλάγχνων, μόνο το ήπαρ αποτελεί πηγή και εργαστήριο του αίματος, χωρίς το οποίο είναι αδύνατον να συσταθεί η φύση του αίματος. Εάν λοιπόν το αίμα προέρχεται από το ήπαρ, και το ήπαρ βρίσκεται στα κενοτάφια, ούτε το αίμα λείπει από την αποτροπή του θανάτου που συντελέστηκε για την ανθρώπινη φύση. Και το είδος αυτού του ζώου, από το οποίο ελήφθη το ήπαρ, είναι καθορισμένο για τις εξιλαστήριες θυσίες υπέρ των αμαρτιών. Όχι μόνο αυτό, αλλά ζώο από το ίδιο είδος λαμβάνεται και για το Πάσχα· και ο Μωυσής λέει ότι το ζώο αυτό πρέπει να χρησιμοποιείται για την αποπομπή της αμαρτίας του λαού, όταν [το ζώο αυτό] προορίζεται για διπλή ενέργεια. Και αφού παραταχθούν δύο τράγοι κατόπιν κλήρωσης, ο μεν ένας αφιερώνεται στον Θεό, ο δε άλλος αποστέλλεται για την αμαρτία στην έρημο. Για όλα αυτά λοιπόν και για παρόμοιους λόγους, το ήπαρ αυτού του ζώου παρελήφθη ως ένδειξη του αίματος, μέσω του οποίου επήλθε η αποτροπή του θανάτου για όσους νοσούσαν θανάσιμα, δια της εκ νεκρών αναστάσεως του Κυρίου μας, την οποία και συμβολίζει το κενοτάφιο.