Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 16:17

Επειδή δε ο τρωθείς τοίχος, τον οποίο εννοήσαμε αντί του σώματος, δεν έχει αίμα, προκειμένου να μην παραλειφθεί το πλέον καίριο από όσα κατανοούνται σχετικά με το μυστήριο μέσω του οποίου λυτρωθήκαμε, εννοώ το αίμα, αυτό βρίσκεται στα κενοτάφια. Διότι, μεταξύ των σπλάγχνων, μόνο το ήπαρ αποτελεί πηγή και εργαστήριο του αίματος, χωρίς το οποίο είναι αδύνατον να συσταθεί η φύση του αίματος. Εάν λοιπόν το αίμα προέρχεται από το ήπαρ, και το ήπαρ βρίσκεται στα κενοτάφια, ούτε το αίμα λείπει από την αποτροπή του θανάτου που συντελέστηκε για την ανθρώπινη φύση. Και το είδος αυτού του ζώου, από το οποίο ελήφθη το ήπαρ, είναι καθορισμένο για τις εξιλαστήριες θυσίες υπέρ των αμαρτιών. Όχι μόνο αυτό, αλλά ζώο από το ίδιο είδος λαμβάνεται και για το Πάσχα· και ο Μωυσής λέει ότι το ζώο αυτό πρέπει να χρησιμοποιείται για την αποπομπή της αμαρτίας του λαού, όταν [το ζώο αυτό] προορίζεται για διπλή ενέργεια. Και αφού παραταχθούν δύο τράγοι κατόπιν κλήρωσης, ο μεν ένας αφιερώνεται στον Θεό, ο δε άλλος αποστέλλεται για την αμαρτία στην έρημο. Για όλα αυτά λοιπόν και για παρόμοιους λόγους, το ήπαρ αυτού του ζώου παρελήφθη ως ένδειξη του αίματος, μέσω του οποίου επήλθε η αποτροπή του θανάτου για όσους νοσούσαν θανάσιμα, δια της εκ νεκρών αναστάσεως του Κυρίου μας, την οποία και συμβολίζει το κενοτάφιο.

Από τις θείες Γραφές· όπως λέει το άγιο Ευαγγέλιο, ο άγγελος έφερε το χαρμόσυνο άγγελμα στον Ζαχαρία ενώ εκείνος βρισκόταν μέσα στα Άγια των αγίων, και του μίλησε για τη γέννηση του Ιωάννη. Αν, λοιπόν, αποδειχθεί σαφώς από τις Γραφές ότι ο αρχιερέας εισερχόταν στα Άγια των αγίων μία μόνο φορά, και μόνος του, καθώς και το πότε και σε ποιον μήνα του έτους πραγματοποιούσε αυτή τη μοναδική είσοδο, τότε θα γίνει ολοφάνερος ο χρόνος κατά τον οποίο δέχθηκε τον ευαγγελισμό· και εφόσον αυτό γίνει φανερό, και η αρχή της σύλληψης θα καταστεί γνωστή σε όλους. Ότι, λοιπόν, εισερχόταν μία φορά τον χρόνο, και ο Παύλος το φανέρωσε, αλλά και ο ίδιος ο Μωυσής το καθιστά σαφές, λέγοντας τα εξής: «Και μίλησε ο Κύριος προς τον Μωυσή, λέγοντας: Μίλησε στον Ααρών τον αδελφό σου, να μην εισέρχεται οποιαδήποτε ώρα στο άγιο μέρος, στο εσωτερικό του καταπετάσματος, απέναντι από το ιλαστήριο που βρίσκεται πάνω στην κιβωτό του μαρτυρίου, για να μην πεθάνει». Και πάλι: «Και κανένας άνθρωπος δεν θα βρίσκεται στη σκηνή του μαρτυρίου, όταν αυτός εισέρχεται για να τελέσει τον εξιλασμό στα άγια, μέχρι να εξέλθει, και θα τελέσει τον εξιλασμό για τον εαυτό του, για τον οίκο του και για ολόκληρη τη συναγωγή των υιών του Ισραήλ· και θα τελέσει τον εξιλασμό στο θυσιαστήριο που βρίσκεται ενώπιον του Κυρίου». Ότι, λοιπόν, δεν εισερχόταν διαρκώς στα Άγια των αγίων, ούτε επιτρεπόταν σε κανέναν να τον πλησιάσει ενώ αυτός βρισκόταν μέσα, αλλά έπρεπε να στέκεται έξω κοντά στο καταπέτασμα, είναι φανερό από αυτά. Συγκρατήστε, λοιπόν, αυτά με ακρίβεια.

Και όλο το πλήθος του λαού προσευχόταν έξω, την ώρα του θυμιάματος. Θυμήσου, αγαπητέ, εκείνη τη μαρτυρία που λέει: Και κανένας άνθρωπος δεν θα βρίσκεται στη σκηνή του μαρτυρίου, όταν αυτός εισέρχεται για να τελέσει εξιλέωση στα Άγια των αγίων, μέχρις ότου εξέλθει. Εμφανίστηκε δε σε αυτόν άγγελος Κυρίου, ο οποίος στεκόταν στα δεξιά του θυσιαστηρίου του θυμιάματος. Δεν είπε, του θυσιαστηρίου των θυσιών, αλλά, του θυσιαστηρίου του θυμιάματος.