Καὶ σεσώσμεθα μὲν ἡμεῖς· αὐτὸς δὲ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αἴρει, καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται. Τέθεικε γὰρ τὴν ἰδίαν ψυχὴν ἐθελοντὴς ὑπὲρ ἡμῶν· πλὴν ἀνεβίω. Θεὸς γὰρ ἦν φύσει, καὶ ἔστιν ἐν οὐρανοῖς ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρὸς, «πάντοτε ζῶν εἰς τὸ ἐντυγχάνειν ὑπὲρ ἁγίων,» καθάπερ ἔναγχος ἔφην. Καὶ ταυτί μοι πάλιν ὡς ἐκ νομικῆς εἴρηται σκιᾶς, ἣν καὶ ὅπως ἂν ἔχοι σαφῶς ἀφηγήσομαι. Γέγραπται τοίνυν ἐν τῷ Λευϊτικῷ· «Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωσῆν· Λάλησον πρὸς Ἀαρὼν τὸν ἀδελφόν σου, μὴ εἰσπορευέσθω πᾶσαν ὥραν τῶν ἁγίων τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος, εἰς πρόσωπον τοῦ ἱλαστηρίου, ὅ ἐστιν ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ τοῦ μαρτυρίου, καὶ οὐκ ἀποθανεῖται. Ἐν γὰρ νεφέλῃ ὀφθήσομαι ἐπὶ τοῦ ἱλαστηρίου.» Ἔδει γὰρ, ἔδει τὸν Ἀαρὼν εἰκόνα καὶ τύπον ἀποπληροῦν τεταγμένην τῆς ἱερωσύνης Χριστοῦ μὴ κατὰ πᾶσαν ὥραν, ἤγουν ἐν παντὶ καιρῷ, τὴν εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων ποιούμενον εἰσδρομὴν, οἱονεὶ παρασημαίνει τοῦ μυστηρίου τὸ κάλλος. Ἅπαξ γὰρ εἰσβέβηκεν ὁ Χριστὸς, αἰωνίαν λύτρωσιν, ὡς ἔφην, εὑράμενος. Πλημμέλημα τοίνυν εἰς αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν διὰ τῶν ἐν τύποις, τὸ μὴ κατ᾽ ἔτος καὶ ἅπαξ εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων εἰσελαύνει τὸν Ἀαρὼν, ἀλλὰ κατὰ πᾶσαν ὥραν, καὶ ὡς ἐν παντὶ καιρῷ. Διὰ τοῦτο χρῆναι τηρεῖν προστέταχεν, ἵνα μὴ ἀποθάνῃ.
Μετάφραση
Και εμείς μεν έχουμε σωθεί. Αυτός δε σηκώνει τις αμαρτίες μας, και για εμάς πονάει. Διότι παρέδωσε την ίδια του τη ζωή θεληματικά για εμάς, αλλά αναστήθηκε. Επειδή ήταν Θεός κατά φύση, και βρίσκεται στους ουρανούς στα δεξιά του Πατρός, «ζώντας πάντοτε για να μεσιτεύει υπέρ των αγίων», όπως ακριβώς ανέφερα προ ολίγου. Και αυτά τα λέω πάλι ως προερχόμενα από τη σκιά του Νόμου, την οποία και θα εξηγήσω με σαφήνεια πώς ακριβώς έχει. Έχει γραφτεί λοιπόν στο Λευιτικό: «Και είπε ο Κύριος προς τον Μωυσή: Μίλησε στον αδελφό σου τον Ααρών, να μην εισέρχεται οποιαδήποτε ώρα στο εσωτερικό του καταπετάσματος του αγιαστηρίου, μπροστά στο ιλαστήριο, που βρίσκεται πάνω στην κιβωτό του μαρτυρίου, και δεν θα πεθάνει. Διότι μέσα σε νεφέλη θα εμφανιστώ πάνω στο ιλαστήριο.» Διότι έπρεπε, έπρεπε ο Ααρών, εκπληρώνοντας την καθορισμένη εικόνα και τον τύπο της ιερωσύνης του Χριστού, να μην κάνει την είσοδό του στα Άγια των αγίων κάθε ώρα, δηλαδή σε κάθε καιρό, σαν να παραχαράσσει την ομορφιά του μυστηρίου. Διότι μια φορά εισήλθε ο Χριστός, εξασφαλίζοντας αιώνια λύτρωση, όπως είπα. Θα ήταν λοιπόν σφάλμα απέναντι στην ίδια την αλήθεια μέσω των τύπων, το να μην εισέρχεται ο Ααρών στα Άγια των αγίων μία φορά τον χρόνο, αλλά οποιαδήποτε ώρα, και σαν σε κάθε στιγμή. Γι' αυτό διέταξε να το τηρεί αυτό, για να μην πεθάνει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες