Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 16:4

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ χιτῶνα λινοῦν ἡγιασμένον ἐνδύσεται, καὶ περισκελὲς λινοῦν ἔσται ἐπὶ τοῦ χρωτὸς αὐτοῦ, καὶ ζώνῃ λινῇ ζώσεται καὶ κίδαριν λινῆν περιθήσεται, ἱμάτια ἅγιά ἐστι, καὶ λούσεται ὕδατι πᾶν τὸ σῶμα αὐτοῦ, καὶ ἐνδύσεται αὐτά.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Εἰ δὲ θάνατος ἦν ἡ δίκη τῷ παραλύοντι τὴν σκιὰν, καὶ εἰς τὸν τῆς ἀληθείας ἐμπαροινοῦντα τύπον, τίς ἔσται λοιπὸν ἡ ἐπιτίμησις τοῖς εἰς αὐτὴν πλημμελοῦσι τὴν ἀλήθειαν, τουτέστι Χριστόν; Ὃ δὴ πεπράχασιν Ἰουδαῖοι τὴν εἰς αὐτὸν πίστιν οὐ προσιέμενοι, καὶ κατὰ μυρίους ὅσους ἀτιμάζοντες τρόπους, καί τοι λέγοντα σαφῶς· «Ἐγώ εἰμι ἡ ἀλήθεια,» τουτέστι τῶν ἐν νόμῳ τύπων ἡ πλήρωσις. Τέλος γὰρ νόμου καὶ προφητῶν ὁ Χριστός. Γράφει γὰρ οὕτως ἡμῖν ὁ νομομαθὴς καὶ ἱερώτατος Παῦλος. Εἴργεται τοίνυν ὁ Ἀαρὼν, τοῦ μὴ ποιεῖσθαι διὰ παντὸς τὴν εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων εἰσβολὴν, ἵνα τοῦ μυστηρίου τὸ κάλλος ἀδιαλώβητόν τε καὶ ἀκραιφνὲς, καὶ αὐταῖς ἡμῖν ἀναστράπτοι ταῖς σκιαῖς. Δι᾽ ἔτους μὲν οὖν καὶ καθ᾽ ἕνα καιρὸν ἡ εἴσοδος. Τίνα δ᾽ ἂν γένοιτο τρόπον, καὶ οὐκ ἂν ἁμάρτοι τοῦ πρέποντος, ἐνομοθέτει λέγων· «Οὕτως εἰσελεύσεται Ἀαρὼν εἰς τὸ ἅγιον. Ἐν μόσχῳ ἐκ βοῶν περὶ ἁμαρτίας, καὶ κριὸν εἰς ὁλοκάρπωμα, καὶ χιτῶνα λινοῦν ἡγιασμένον ἐνδύσεται, καὶ περισκελὲς λινοῦν ἔσται ἐπὶ τοῦ χρωτὸς αὐτοῦ, καὶ ζώνην λινῆν ζώσεται, καὶ κίδαριν λινῆν περιθήσεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν λοιπόν ο θάνατος ήταν η τιμωρία για εκείνον που παραβίαζε τη σκιά και προσέβαλλε τον τύπο της αλήθειας, ποια θα είναι άραγε η τιμωρία για εκείνους που αμαρτάνουν απέναντι στην ίδια την αλήθεια, δηλαδή τον Χριστό; Αυτό ακριβώς έπραξαν οι Ιουδαίοι, μη αποδεχόμενοι την πίστη σε Αυτόν και ατιμάζοντάς τον με χίλιους δυο τρόπους, μολονότι ο Ίδιος έλεγε σαφώς: «Εγώ είμαι η αλήθεια», δηλαδή η πλήρωση των τύπων του νόμου. Διότι το τέλος του νόμου και των προφητών είναι ο Χριστός. Έτσι ακριβώς μας γράφει ο νομομαθής και ιερότατος Παύλος. Εμποδίζεται λοιπόν ο Ααρών από το να εισέρχεται διαρκώς στα Άγια των Αγίων, προκειμένου το κάλλος του μυστηρίου να αστράφτει για εμάς αλώβητο και ακέραιο, ακόμη και μέσα στις ίδιες τις σκιές. Η είσοδος λοιπόν γινόταν μία φορά τον χρόνο, σε συγκεκριμένο καιρό. Και για να καθορίσει με ποιον τρόπο θα γινόταν αυτό χωρίς να παρεκκλίνει από το πρέπον, νομοθετούσε λέγοντας: «Έτσι θα εισέρχεται ο Ααρών στο άγιο. Με ένα μοσχάρι από τα βόδια για την αμαρτία και με ένα κριάρι για ολοκαύτωμα· και θα ντυθεί λινό αγιασμένο χιτώνα, και λινό περισκελές θα υπάρχει στο σώμα του, και με λινή ζώνη θα ζωστεί, και λινό κάλυμμα κεφαλής θα φορέσει.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Ἐπιτήρει δὲ ὅπως προστεταγμένος ὁ Ἀαρὼν τὴν εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων εἰσβολὴν ποιεῖσθαι κατὰ καιροὺς, καὶ ἀποπεραίνειν εὖ μάλα τὰς ὑπέρ γε τῶν ἰδίων ἀγνοημάτων θυσίας, οὐκ ἐν τῷ τῆς ἀρχιερωσύνης σχήματι ὁρᾶται κατ᾽ ἐκεῖνο καιροῦ, ἀλλὰ χιτῶνά φησι λινοῦν ἡγιασμένον ἐνδύσεται, καὶ περισκελὲς λινοῦν ἔσται ἐπὶ τοῦ χρωτὸς αὐτοῦ, καὶ λινῆν ζώνην ζώσεται, καὶ κίδαριν λινῆν περιθήσεται· τὰ ἱμάτια ἅγιά ἐστιν, καὶ λούσεται ἐν ὕδατι πᾶν τὸ σῶμα αὐτοῦ. Ἀλλ᾽ ἧν ἅπασιν ἱερουργοῖς σύνηθές τε τοῦτο καὶ κατὰ νόμον τὸ σχῆμα. Τίς ἂν οὖν γένοιτο καὶ τούτων ἡμῖν ὁ λόγος πιθανὸς, ὡς οἶμαι, μᾶλλον δὲ καὶ ἀληθής; Οὐ γὰρ ἦν ἀκόλουθον ὑπὲρ ἰδίων θύοντα πλημμελημάτων τὸν Ἀαρὼν, ἐν εἴδει φαίνεσθαι τοῦ Χριστοῦ, τοῦ μὴ εἰδότος τὴν ἁμαρτίαν. Στολισμὸς γὰρ ὁ μάλιστα πρέπων αὐτῷ, καὶ αὐτὸ τῆς ἀρχιερωσύνης τὸ σχῆμα, τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν βασιλείας τε ὁμοῦ καὶ ἱερωσύνης ἀνετύπου τὸ κάλλος. Ὅτι δέ ἐστιν ἀμήχανον εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων εἰσελάσαι δύνασθαί τινας, καὶ εἰς τὴν σκηνὴν τὴν ἀληθινὴν, ἣν ἔπηξεν ὁ Κύριος καὶ οὐκ ἄνθρωπος, μὴ οὐχὶ τῷ τῆς παλιγγενεσίας ὕδατι προκαθηγνισμένους, ἐδήλου σαφῶς ὁ νόμος, ὕδατι προστάσσων ἀπολούσασθαι τὸν Ἀαρὼν, εἰ μέλλοι ποιεῖσθαι τὴν εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων εἰσδρομήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Παρατήρησε δε πώς, ενώ ο Ααρών είχε λάβει εντολή να πραγματοποιεί την είσοδο στα Άγια των αγίων σε ορισμένους καιρούς, και να εκτελεί πολύ καλά τις θυσίες για τα δικά του αμαρτήματα αγνοίας, δεν φαίνεται εκείνον τον καιρό με το αρχιερατικό σχήμα, αλλά λέει, θα ενδυθεί αγιασμένο λινό χιτώνα, και λινό περισκελές θα υπάρχει στο σώμα του, και θα ζωστεί με λινή ζώνη, και θα φορέσει λινή κίδαρη· αυτά είναι άγια ιμάτια, και θα λούσει με νερό όλο του το σώμα. Αλλά αυτό το σχήμα ήταν συνηθισμένο και σύμφωνα με τον νόμο για όλους τους ιερουργούς. Ποια θα μπορούσε λοιπόν να είναι η εξήγηση γι' αυτά, πιθανή νομίζω, μάλλον δε και αληθινή; Διότι δεν ήταν συνεπές, όταν ο Ααρών προσέφερε θυσία για τα δικά του παραπτώματα, να εμφανίζεται με τη μορφή του Χριστού, ο Οποίος δεν γνώρισε αμαρτία. Διότι ο στολισμός που του ταίριαζε περισσότερο, και το ίδιο το σχήμα της αρχιερωσύνης, προτύπωνε το κάλλος της βασιλείας και συγχρόνως της ιερωσύνης του Σωτήρος ημών. Το ότι δε είναι αδύνατον να μπορέσουν κάποιοι να εισέλθουν στα Άγια των αγίων, και στην αληθινή σκηνή, την οποία έστησε ο Κύριος και όχι άνθρωπος, εάν δεν έχουν προηγουμένως εξαγνιστεί με το ύδωρ της παλιγγενεσίας, το δήλωνε σαφώς ο νόμος, διατάσσοντας να λουστεί με νερό ο Ααρών, εάν επρόκειτο να πραγματοποιήσει την είσοδο στα Άγια των αγίων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες