Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 16:5

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ παρὰ τῆς συναγωγῆς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ λήψεται δύο χιμάρους ἐξ αἰγῶν περὶ ἁμαρτίας καὶ κριὸν ἕνα εἰς ὁλοκαύτωμα.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Ἱμάτια ἅγιά ἐστι· καὶ λούσεται ὕδατι πᾶν τὸ σῶμα αὐτοῦ, καὶ ἐνδύσεται αὐτά. Καὶ παρὰ τῆς συναγωγῆς τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ λήψεται δύο χιμάρους ἐξ αἰγῶν περὶ ἁμαρτίας, καὶ κριὸν ἕνα εἰς ὁλοκαύτωμα. Καὶ προσάξει Ἀαρὼν τὸν μόσχον τὸν περὶ ἁμαρτίας τῆς ἑαυτοῦ, καὶ ἐξιλάσεται περὶ ἑαυτοῦ καὶ τοῦ οἵκου αὐτοῦ. Καὶ λήψεται τοὺς δύο χιμάρους, καὶ στήσει αὐτοὺς ἔναντι Κυρίου παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἐπιθήσει Ἀαρὼν ἐπὶ τοὺς δύο χιμάρους κλῆρον, ἕνα τῷ Κυρίῳ, καὶ κλῆρον ἕνα τῷ ἀποπομπαίῳ. Καὶ προσάξει Ἀαρὼν τὸν χίμαρον, ἐφ᾽ ὃν ἐπῆλθεν ἐπ᾽ αὐτῷ ὁ κλῆρος τῷ Κυρίῳ, καὶ προσοίσει περὶ ἁμαρτίας· καὶ τὸν χίμαρον, ἐφ᾽ ὃν ὁ κλῆρος τοῦ ἀποπομπαίου, στήσει αὐτὸν ζῶντα ἔναντι Κυρίου τοῦ ἐξιλάσασθαι ἐπ᾽ αὐτοῦ, ὥστε ἐξαποστεῖλαι αὐτὸν εἰς τὴν ἀποπομπὴν, καὶ ἀφήσει αὐτὸν εἰς τὴν ἔρημον.» Τὸν μὲν οὖν τῆς θυσίας ἐν τούτοις ἡμῖν ἐξηγεῖται τρόπον. Εἶτα προσκεκόμικε τὸν μόσχον Ἀαρὼν τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας τῆς ἑαυτοῦ, καὶ τοῦ οἴκου ἑαυτοῦ. Τεθυμένου δὲ τοῦ μόσχου, καὶ μὴν τοῦ κριοῦ γεγονότος εἰς ὁλοκαύτωμα, κατὰ τὸν αὐτῷ πρέποντα νόμον· Καὶ λήψεται, φησὶ, τὸ πυρεῖον πλῆρες ἀνθράκων πυρὸς ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου ἀπέναντι Κυρίου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είναι άγια ενδύματα· και θα λούσει με νερό όλο το σώμα του και θα τα φορέσει. Και από τη συναγωγή των υιών Ισραήλ θα λάβει δύο τράγους για θυσία περί αμαρτίας, και ένα κριάρι για ολοκαύτωμα. Και θα προσφέρει ο Ααρών το μοσχάρι για τη δική του αμαρτία, και θα κάνει εξιλέωση για τον εαυτό του και για τον οίκο του. Και θα πάρει τους δύο τράγους, και θα τους στήσει ενώπιον του Κυρίου στη θύρα της σκηνής του μαρτυρίου, και θα βάλει ο Ααρών κλήρους πάνω στους δύο τράγους, έναν για τον Κύριο, και έναν κλήρο για τον αποπομπαίο. Και θα προσφέρει ο Ααρών τον τράγο, στον οποίο έπεσε ο κλήρος για τον Κύριο, και θα τον προσφέρει ως θυσία περί αμαρτίας· και τον τράγο, στον οποίο έπεσε ο κλήρος του αποπομπαίου, θα τον στήσει ζωντανό ενώπιον του Κυρίου για να κάνει εξιλέωση πάνω του, ώστε να τον αποστείλει προς αποπομπή, και θα τον αφήσει στην έρημο.» Με αυτά, λοιπόν, μας εξηγεί τον τρόπο της θυσίας. Έπειτα ο Ααρών προσέφερε το μοσχάρι για τη δική του αμαρτία και του οίκου του. Αφού δε θυσιάστηκε το μοσχάρι, και το κριάρι προσφέρθηκε ως ολοκαύτωμα, σύμφωνα με τον νόμο που του αρμόζει· Και θα λάβει, λέει, το θυμιατήρι γεμάτο από αναμμένα κάρβουνα από το θυσιαστήριο που βρίσκεται απέναντι από τον Κύριο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Κατὰ Ἰακωβιτῶν
Ὅταν μὲν γὰρ ἄνθρωπος πρὸς ἄνθρωπον κρίνηται, μιᾶς φύσεως ὡς ὁμοούσιοι λέγονται καὶ ὡς ὑφ᾽ ἓν εἶδος ταττόμενοι· ὅτε δὲ φυσιολογεῖται ὁ ἄνθρωπος, δύο ἐπ᾽ αὐτοῦ φύσεις θεωρηθήσονται, ψυχῆς λέγω καὶ σώματος. Ἐν γὰρ τῇ τῆς ψυχῆς πρὸς τὸ σῶμα συγκρίσει τίς οὕτως ἀνόητος, ὡς μίαν ἀμφοτέρων φύσιν εἰπεῖν; Χριστῶν δὲ εἶδος οὐκ ἔστιν· οὐ γὰρ πολλοὶ Χριστοὶ ἐκ θεότητος συντεθειμένοι καὶ ἀνθρωπότητος, ἵνα πάντες ὑπὸ τὸ αὐτὸ εἶδος ταττόμενοι μιᾶς κηρυχθῶσι φύσεως, ἀλλ᾽ εἷς ἐστιν ὁ Χριστὸς ἐκ δύο καὶ ἐν δυσὶ γνωριζόμενος φύσεσιν. «Ἐπιστήσατε δέ, ὡς καὶ ἐν δυσὶν αὐτὸν χιμάροις ὁ μακάριος διαγράφει Κύριλλος, ἀλλ᾽ οὐ πρὸς τὰς ὑποστάσεις, ἀλλὰ πρὸς τὸ διάφορον τοῦ ζῶντος καὶ τοῦ τεθυμένου τὸ παράδειγμα φέρει.» Καὶ τοῦτο δέ φαμεν, ὡς ἐκ δύο κτιστῶν τάχα που γενέσθαι μίαν οὐκ ἀδύνατον φύσιν, ἐκ δὲ κτιστοῦ καὶ ἀκτίστου μίαν φύσιν γενέσθαι ἀμήχανον ἢ τῶν δύο μετέχουσαν ἢ ἕτερόν τι παρὰ ταῦτα κατὰ τὸν θεολόγον Γρηγόριον. Πῶς γὰρ ἡ αὐτὴ ἤρξατό τε τοῦ εἶναι καὶ οὐκ ἤρξατο;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, όταν ο άνθρωπος συγκρίνεται με άνθρωπο, λέγεται ότι έχουν μία φύση, εφόσον είναι ομοούσιοι και κατατάσσονται κάτω από ένα είδος. Όταν όμως εξετάζεται η φύση του ανθρώπου, θα θεωρηθούν σε αυτόν δύο φύσεις, δηλαδή της ψυχής και του σώματος. Διότι, κατά τη σύγκριση της ψυχής προς το σώμα, ποιος είναι τόσο ανόητος ώστε να πει ότι και τα δύο έχουν μία φύση; Όμως δεν υπάρχει είδος «Χριστών»· διότι δεν υπάρχουν πολλοί Χριστοί σύνθετοι από θεότητα και ανθρωπότητα, ώστε όλοι, τασσόμενοι υπό το αυτό είδος, να κηρυχθούν ως έχοντες μία φύση, αλλά ένας είναι ο Χριστός, ο οποίος γνωρίζεται από δύο και σε δύο φύσεις. «Προσέξτε δε, ότι και στους δύο τράγους ο μακάριος Κύριλλος τον απεικονίζει, αλλά δεν φέρνει το παράδειγμα ως προς τις υποστάσεις, αλλά ως προς τη διαφορά αυτού που ζει και αυτού που θυσιάστηκε.» Και λέμε και τούτο, ότι από δύο κτιστά ίσως να μην είναι αδύνατον να προκύψει μία φύση, αλλά από κτιστό και άκτιστο είναι αδύνατον να προκύψει μία φύση, η οποία είτε να μετέχει και στα δύο είτε να είναι κάτι άλλο εκτός από αυτά, σύμφωνα με τον άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο. Διότι πώς είναι δυνατόν η ίδια φύση και να άρχισε να υπάρχει και ταυτόχρονα να μην άρχισε;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες