Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 18:5

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ φυλάξεσθε πάντα τὰ προστάγματά μου καὶ πάντα τὰ κρίματά μου καὶ ποιήσετε αὐτά, ἃ ποιήσας αὐτά ἄνθρωπος ζήσεται ἐν αὐτοῖς· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Μέγας Αθανάσιος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Εἰς τὸν αἰῶνα οὐ μὴ ἐπιλάθωμαι τῶν δικαιωμάτων σου, ὅτι ἐν αὐτοῖς ἔζησάς με. Τοῖς σοῖς νόμοις ὄψομαι, φησίν· ἕξω γὰρ ἐν αὐτοῖς τὴν ζωὴν, καθὰ δή μοι καὶ εἴρηκας, ὅτι ὁ ποιήσας αὐτὰ ἄνθρωπος ζήσεται ἐν αὐτοῖς. Ζῶν οὖν μόνος ὁ δίκαιος, κἂν τεθνηκέναι δοκῇ· νεκροὶ δὲ οἱ ἄδικοι, κἂν ζῇν φαίνωνται. Ἐκεῖνοι μὲν γὰρ τὴν τῆς ζωῆς σύστασιν ἐν ἑαυτοῖς ἔχουσι, τὴν δικαιοσύνην· οἱ δὲ ταύτην οὐκ ἔχοντες τοῖς οὐ παρ᾽ ἑαυτῶν, ἀλλ᾽ ἔξωθεν κινουμένοις ἀψύχοις ἐοίκασιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Στον αιώνα δεν θα λησμονήσω τα δικαιώματά σου, διότι με αυτά με ζωοποίησες. Στους δικούς σου νόμους θα αποβλέπω, λέγει· διότι μέσα σε αυτούς θα έχω τη ζωή, όπως ακριβώς μου έχεις πει, ότι ο άνθρωπος που τα εφαρμόζει θα ζήσει μέσω αυτών. Ζωντανός, λοιπόν, είναι μόνο ο δίκαιος, έστω και αν φαίνεται πως έχει πεθάνει· νεκροί αντίθετα είναι οι άδικοι, έστω και αν φαίνεται πως ζουν. Διότι οι μεν πρώτοι έχουν μέσα τους το θεμέλιο της ζωής, που είναι η δικαιοσύνη· ενώ εκείνοι που δεν την έχουν, μοιάζουν με τα άψυχα αντικείμενα, τα οποία δεν κινούνται από τον εαυτό τους, αλλά από εξωτερικά αίτια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν
Μετεῤῥυηκότων λοιπὸν εἰς ἀλήθειαν τῶν πραγμάτων, καὶ τῶν ἐν τύποις καὶ αἰνίγμασι τὴν εἰς τὰ ἀμείνω λαβόντων μεταβολὴν, οὐ καταλελύσθαι φαμὲν τὸν νόμον, ἐκπεπεράνθαι δὲ μᾶλλον ἐπὶ καιροῦ, καθ᾽ ὃν ἡμῖν ἐπέλαμψεν ἡ ἀλήθεια, τουτέστι, Χριστός. τέλος γὰρ νόμου καὶ προφητῶν ὁ Χριστὸς, ὃς οὐκ ἂν διαψεύσαιτο λέγων “Οὐκ ἦλθον καταλῦσαι ”τὸν νόμον ἀλλὰ πληρῶσαι.” ὥσπερ γὰρ τὰς ἐν τοῖς πίναξι προανατυπουμένας σκιὰς, τὸ τῶν χρωμάτων πολυειδὲς ἐν καιρῷ προσενηνεγμένον, ἥκιστα μὲν ἀναιρεῖ· μεθίστησι δὲ μᾶλλον εἰς ὄψιν ἐναργεστέραν, κατὰ τὸν ἴσον τουτωΐ τρόπον, οὐκ ἀνατετράφθαι φαμὲν τὰς τοῦ νόμου σκιὰς, ἐκπεπεράνθαι δὲ μᾶλλον ὡς ἐν προόδῳ τῇ πρὸς ἀλήθειαν. <Μωσῆς γὰρ γράφει τὴν δικαιοσύνην τὴν ἐκ τοῦ νόμου κ.τ.λ.> Μωσῆς γὰρ γράφει τὴν δικαιοσύνην τὴν ἐκ τοῦ νόμου φησὶν ὁ ποιήσας ἄνθρωπος ζήσεται ἐν αὐτῇ· ἀλλ᾽ ἦν οὐδεὶς παντελῶς ὁ ἀμωμήτως αὐτὴν κατορθῶσαι δυνάμενος· “Τίς γὰρ συνήσει ”παραπτώματα;” οὐκοῦν ἀμείνων ἡ δικαιοῦσα χάρις καὶ γραφῆς ἡμᾶς ἀπαλλάττουσα τῆς ἐν νόμῳ. <Ἡ δὲ ἐκ πίστεως δικαιοσύνη οὕτως λέγει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αφού λοιπόν τα πράγματα μετέπεσαν στην αλήθεια, και όσα βρίσκονταν σε τύπους και αινίγματα έλαβαν τη μεταβολή προς το καλύτερο, δεν υποστηρίζουμε ότι καταλύθηκε ο νόμος, αλλά μάλλον ότι εκπληρώθηκε την κατάλληλη εποχή, κατά την οποία έλαμψε σε εμάς η αλήθεια, δηλαδή ο Χριστός. Διότι το τέλος του νόμου και των προφητών είναι ο Χριστός, ο οποίος δεν θα μπορούσε να διαψευστεί λέγοντας «Δεν ήλθα για να καταλύσω τον νόμο, αλλά για να τον εκπληρώσω». Όπως ακριβώς τις σκιές που προσχεδιάζονται στους πίνακες, η ποικιλία των χρωμάτων που προστίθεται στον κατάλληλο χρόνο, δεν τις αναιρεί καθόλου, αλλά αντίθετα τις μεταβάλλει σε πιο σαφή μορφή, με τον ίδιο τρόπο, λέμε ότι δεν έχουν ανατραπεί οι σκιές του νόμου, αλλά μάλλον έχουν ολοκληρωθεί ως πρόοδος προς την αλήθεια. <Διότι ο Μωυσής γράφει για τη δικαιοσύνη την προερχόμενη από τον νόμο κ.λπ.> Διότι ο Μωυσής γράφει για τη δικαιοσύνη που προέρχεται από τον νόμο, λέγοντας ότι ο άνθρωπος που θα την εφαρμόσει θα ζήσει μέσω αυτής. Όμως, δεν υπήρξε απολύτως κανένας που να μπόρεσε να την κατορθώσει αψεγάδιαστα· διότι «Ποιος θα κατανοήσει τα παραπτώματά του;». Επομένως, είναι ανώτερη η χάρη που δικαιώνει και που μας απαλλάσσει από το γράμμα του νόμου. <Η δε προερχόμενη από την πίστη δικαιοσύνη λέει τα εξής.>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ παρθενίας
Ὅτι οὐ τὸ αὐτὸ τῆς ἀρετῆς μέτρον ἡμῖν καὶ τοῖς ἐν τῇ παλαιᾷ πρόκειται. Καὶ χωρὶς τούτων δέ, ὅπερ καὶ ἀρχόμενος ἔλεγον, τοῦτο καὶ νῦν ἐρῶ ὅτι οὐ τὸ αὐτὸ τῆς ἀρετῆς ἀπαιτούμεθα μέτρον ἡμεῖς τε κἀκεῖνοι. Νῦν μὲν γὰρ οὐκ ἔστι τέλειον εἶναι μὴ πάντα πωλήσαντα, μὴ πᾶσιν ἀποταξάμενον, οὐ χρήμασι λέγω μόνον καὶ οἰκίᾳ, ἀλλὰ καὶ τῇ ψυχῇ τῇ ἑαυτοῦ. Τότε δὲ οὔπω τοσαύτης ἀκριβείας ἐπίδειξις ἦν. Τί οὖν; Ἀκριβέστερον ἡμεῖς, φησί, τοῦ πατριάρχου βιοῦμεν νῦν; Ὠφείλομεν μὲν καὶ τοῦτο ἐπιτετάγμεθα, οὐ βιοῦμεν δέ, καὶ διὰ τοῦτο πολὺ τοῦ δικαίου ἀπολειπόμεθα. Ἐπεὶ ὅτι γε μείζονα ἡμῖν τὰ σκάμματα πρόκειται, παντί που δῆλόν ἐστι. Διὰ τοῦτο καὶ τὸν Νῶε θαυμάζουσα ἡ γραφὴ οὐχ ἁπλῶς τοῦτο ποιεῖ ἀλλὰ μετὰ προσθήκης τινός. «Νῶε», γάρ φησι, «δίκαιος, τέλειος ὢν ἐν τῇ γενεᾷ αὐτοῦ, τῷ Θεῷ εὐηρέστησεν.» Οὐχ ἁπλῶς τέλειος ἀλλ᾽ ἐν τῷ τότε καιρῷ· πολλοὶ γὰρ τελειότητος τρόποι κατὰ διαφόρους ὡρισμένοι καιρούς, καὶ τοῦ χρόνου προκόπτοντος τὸ τότε τέλειον ἀτελὲς ὕστερον γίνεται. Οἷόν τι λέγω· τέλειον ἦν ποτε τὸ κατὰ τὸν νόμον βιοῦν. «Ὁ ποιήσας γὰρ αὐτά», φησί, «ζήσεται ἐν αὐτοῖς», ἀλλ᾽ ἐλθὼν ὁ Χριστὸς τοῦτο τὸ τέλειον ἔδειξεν ἀτελές. «Ἐὰν» γὰρ «μὴ περισσεύσῃ», φησίν, «ἡ δικαιοσύνη ὑμῶν πλέον τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ότι δεν προβάλλεται το ίδιο μέτρο αρετής σε εμάς και σε εκείνους της Παλαιάς Διαθήκης. Και εκτός από αυτά, αυτό που έλεγα και στην αρχή, αυτό θα πω και τώρα, ότι δηλαδή δεν απαιτείται από εμάς και από εκείνους το ίδιο μέτρο αρετής. Διότι τώρα δεν είναι δυνατόν να είναι κανείς τέλειος εάν δεν πωλήσει τα πάντα, εάν δεν απαρνηθεί τα πάντα, δεν εννοώ μόνο χρήματα και σπίτι, αλλά και την ίδια του την ψυχή. Τότε, όμως, δεν απαιτούνταν ακόμη η επίδειξη τέτοιας ακρίβειας. Τι λοιπόν; Ζούμε εμείς τώρα, θα πει κάποιος, με μεγαλύτερη ακρίβεια από τον πατριάρχη; Οφείλουμε βέβαια, και αυτό μας έχει προσταχθεί, δεν ζούμε όμως έτσι, και γι' αυτό υπολειπόμαστε πολύ από τον δίκαιο. Επειδή, το ότι προβάλλονται σε εμάς μεγαλύτεροι αγώνες, είναι σε όλους φανερό. Γι' αυτό και η Γραφή, όταν θαυμάζει τον Νώε, δεν το κάνει απλώς, αλλά με κάποια προσθήκη. Διότι λέει: «Ο Νώε, επειδή ήταν δίκαιος και τέλειος στη γενεά του, ευαρέστησε τον Θεό». Όχι απλώς τέλειος, αλλά σύμφωνα με την εποχή εκείνη· διότι υπάρχουν πολλοί τρόποι τελειότητας, καθορισμένοι ανάλογα με τους διάφορους καιρούς, και, καθώς προχωρά ο χρόνος, αυτό που τότε ήταν τέλειο γίνεται αργότερα ατελές. Τι εννοώ με αυτό; Κάποτε ήταν τέλειο να ζει κανείς σύμφωνα με τον Νόμο. Διότι λέει: «Εκείνος που θα τα εφαρμόσει, θα ζήσει δι' αυτών»· αλλά, όταν ήρθε ο Χριστός, απέδειξε ότι αυτό το τέλειο είναι ατελές. Διότι λέει: «Εάν η δικαιοσύνη σας δεν ξεπεράσει πολύ τη δικαιοσύνη των Γραμματέων και των Φαρισαίων, δεν πρόκειται να εισέλθετε στη βασιλεία των ουρανών».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες