Μήποτε γὰρ τοῦτο βούλεται καὶ ὁ λόγος· Ἀπὸ προσώπου πολιοῦ, ἐξαναστήσῃ καὶ τιμήσεις πρόσωπον πρεσβυτέρου. —Ἐὰν γάρ τις ᾖ, κατὰ τὸν σοφὸν Δανιὴλ, νέος μὲν τὸ σῶμα, πολιὸς δὲ τὴν φρόνησιν, δικαιότερος προτιμᾶσθαι τῶν τὰς σωματικὰς πολιὰς ἐν ἀκολάστῳ τῇ προαιρέσει προφερόντων, κατὰ τοὺς ἐπὶ τῆς Βαβυλωνίας πρεσβυτέρους, τοὺς πεπαλαιωμένους ἡμερῶν κακῶν. Διὸ καὶ ἐπὶ τὸν Δανιὴλ, παιδάριον ὄντα καὶ νεώτερον κατὰ τὴν αἰσθητὴν ἡλικίαν, τὴν δὲ νοητὴν πολιὰν ἐπὶ τῆς φρονήσεως ἔχοντα, μετῆλθε τοῦ πρεσβυτερίου τὸ χάρισμα. Οὐ γὰρ ἐψεύδοντο λέγοντες· Δεῦρο καὶ κάθισον ἐν μέσῳ ἡμῶν, ὅτι σοι ἔδωκεν ὁ Θεὸς τὸ πρεσβυτέριον.
Μετάφραση
Μήπως, άλλωστε, αυτό εννοεί και ο λόγος: «Ενώπιον πολιοῦ θα εγερθείς και θα τιμήσεις πρόσωπο πρεσβυτέρου». Διότι, εάν κάποιος είναι, κατά τον σοφό Δανιήλ, νέος μεν στο σώμα, πολιός δε στη σύνεση, είναι δικαιότερο να προτιμάται από εκείνους που προβάλλουν τη σωματική τους πολιότητα με ακόλαστη προαίρεση, όπως οι πρεσβύτεροι στη Βαβυλωνία, οι οποίοι είχαν γεράσει μέσα σε κακές ημέρες. Γι' αυτό και στον Δανιήλ, ο οποίος ήταν παιδί και νεότερος ως προς την αισθητή ηλικία, αλλά διέθετε τη νοητή πολιότητα της σύνεσης, περιήλθε το χάρισμα του πρεσβυτερίου. Διότι δεν έλεγαν ψέματα όταν έλεγαν: «Έλα και κάθισε ανάμεσά μας, διότι ο Θεός σού έδωσε το πρεσβυτέριο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες