Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 2:14

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἐὰν δὲ προσφέρῃς θυσίαν πρωτογεννημάτων τῷ Κυρίῳ, νέα πεφρυγμένα χίδρα ἐρικτὰ τῷ Κυρίῳ, καὶ προσοίσεις τὴν θυσίαν τῶν πρωτογεννημάτων

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Φαίη δ᾽ ἂν ὅτι καὶ τὴν κατὰ κόσμον ἁμαρτίαν ἀῤῥωστήσαντες ἐν Ἀδὰμ, γεγόναμεν ἐν Χριστῷ θυσία πνευματικὴ καὶ εὐώδης τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ, καλή τε καὶ εὐπαράδεκτος, καὶ τῆς κατὰ νόμον σκιᾶς πολὺ λίαν ἐν ἀμείνοσιν. Ἀπαρχὴ δὲ ἡμῶν, ὁ Χριστὸς, καὶ αὐτὸς ἡμῖν ἀνεκαίνισεν τὴν ὁδόν· οὕτω γάρ τού φησιν ὁ Δαβὶδ ἐν βίβλῳ Ψαλμῶν πρὸς τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεόν· «Θυσίαν καὶ προσφορὰν οὐκ ἐθέλησας· σῶμα δὲ κατηρτίσω μοι. Ὁλοκαυτώματα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ ηὐδόκησας. Τότε εἶπον· Ἰδοὺ ἥκω, τοῦ ποιῆσαι, ὁ Θεὸς, τὸ θέλημά σου, ἠβουλήθην.» Καὶ ταυτὶ δὴ πάλιν ἔξεστι καταθρεῖν καὶ ἐκ τῶν γεγραμμένων ἐν τῷ Λευϊτικῷ. Ἔχει δὲ οὕτως· «Ἐὰν δὲ προσφέρῃς θυσίαν πρωτογεν[ν]ημάτων τῷ Κυρίῳ νέα πεφρυγμένα χίδρα ἐρεικτὰ τῷ Κυρίῳ, καὶ προσοίσεις τὴν θυσίαν τῶν πρωτογεν[ν]ημάτων, καὶ ἐπιχεεῖς ἐπ᾽ αὐτὴν ἔλαιον, καὶ ἐπιθήσεις ἐπ᾽ αὐτὴν λίβανον. Θυσία ἐστί. Καὶ ἀνοίσει ἱερεὺς τὸ μνημόσυνον αὐτῆς ἀπὸ τῶν χίδρων σὺν τῷ ἐλαίῳ, καὶ πάντα τὸν λίβανον αὐτῆς, κάρπωμά ἐστι τῷ Κυρίῳ.» βʹ. Ἐναργὴς οὖν λίαν ὁ τοῦ γράμματος νοῦς, καὶ οὐκ ἂν δέοιτό τινος, καθάπερ ἐγᾦμαι, πόνου πρός γε τὸ δύνασθαι, φημὶ, συνιέναι λεπτῶς. Πλὴν ἐκεῖνο ἐρῶ· Χίδρα λέγεται τὰ ἐξ ὀσπρίων ἄλευρα. Ἐν δέ γε τοῖς τύποις τὸ Χριστοῦ λαμβάνει μυστήριον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θα μπορούσε κανείς να πει ότι, αφού ασθενήσαμε με την αμαρτία του κόσμου στο πρόσωπο του Αδάμ, γίναμε εν Χριστώ θυσία πνευματική και ευώδης προς τον Θεό και Πατέρα, καλή και ευπρόσδεκτη, και πολύ ανώτερη από τη σκιά του νόμου. Απαρχή δε δική μας είναι ο Χριστός, και αυτός εγκαινίασε για εμάς την οδό· διότι έτσι λέει κάπου ο Δαβίδ στο βιβλίο των Ψαλμών προς τον εν ουρανοίς Πατέρα και Θεό: «Θυσία και προσφορά δεν θέλησας, αλλά σώμα κατασκεύασας για εμένα. Σε ολοκαυτώματα και θυσίες για την αμαρτία δεν ευαρεστήθηκες. Τότε είπα: Ιδού έρχομαι, για να κάνω, ω Θεέ, το θέλημά σου, αυτό βουλήθηκα». Και αυτά πάλι μπορεί κανείς να τα παρατηρήσει και από τα γεγραμμένα στο Λευιτικό. Έχουν δε ως εξής: «Εάν προσφέρεις θυσία από τα πρώτα γεννήματα στον Κύριο, θα προσφέρεις νέα ψημένα στάχυα κοπανισμένα στον Κύριο, και θα προσφέρεις τη θυσία των πρώτων γεννημάτων, και θα ρίξεις πάνω της λάδι, και θα τοποθετήσεις πάνω της λιβάνι. Είναι θυσία. Και θα αναπέμψει ο ιερέας το μνημόσυνό της από τα κοπανισμένα στάχυα μαζί με το λάδι, και όλο το λιβάνι της, είναι προσφορά δια πυρός στον Κύριο». 2. Είναι λοιπόν πολύ σαφές το νόημα του γράμματος, και δεν θα χρειαζόταν κανέναν κόπο, όπως νομίζω, προκειμένου να μπορέσει, εννοώ, κανείς να το κατανοήσει με λεπτομέρεια. Πλην όμως θα πω το εξής: Χίδρα ονομάζονται τα άλευρα από τους σπόρους. Μέσα δε από τους τύπους αυτούς προσλαμβάνεται το μυστήριο του Χριστού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Καὶ ἔστιν αὐτὸς ἡ ὑπὲρ ἡμῶν θυσία, τὸ πρωτογέν[ν]ημα τὸ πνευματικὸν, τουτέστιν, ἡ τῆς ἀνθρωπότητος ἀπαρχὴ, ὁ πρωτότοκος ἐκ νεκρῶν, ὁ πρῶτος εἰς ἀφθαρσίαν, τὸ οἱονεὶ πρωτόλειον τῶν κεκοιμημένων. Ὡς «κόκκος μὲν τοῦ σίτου» πεσὼν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἀποθανὼν, ἀστάχυος δὲ δίκην πολλοστὸς ἀναφύς. Τοῦτο γὰρ ἡμῖν αὐτὸς ἀφηγεῖτο λέγων· «Ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ, αὐτὸς μόνος μένει, ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ, πολὺν καρπὸν φέρει.» Πλὴν ἀπέθανεν, οὐ δι᾽ ἑαυτὸν, ἀλλ᾽ ἡμῖν. Ἀλλ᾽ ἡμῖν ὑπεμφήνειεν ἀστείως τὸ γράμμα τὸ νομικόν. «Εἰ γὰρ δή τις ἕλοιτο, φησὶ, δωροφορεῖν θυσίαν πρωτογεν[ν]ημάτων τῷ Κυρίῳ, νέα πεφρυγμένα χίδρα ἐρεικτὰ τῷ Θεῷ.» Ἄθρει δὴ οὖν, ὅπως ἐκ νέων ἡμᾶς προσάγειν καρπὸν προτρέπει Μωσῆς, ἤτοι τὸ γράμμα τὸ νομικόν. Ἀπαρχὴ γὰρ, ὡς ἔφην, τῆς εἰς καινότητα ζωῆς ἀνανεουμένης φύσεως Χριστὸς, καὶ ἐν αὐτῷ γέγονε τὰ πάντα καινά.» Πλὴν, οὐκ [ἐκ] μόνου προσφέρεται σίτου τὰ εἰς θυσίαν, ἀλλὰ καὶ ἐξ ὀσπρίων κατερεικτῶν. Ὅνπερ γὰρ τρόπον ἐκ σίτου σεμίδαλιν, καὶ οὐκ αὐτὸν ὑγιᾶ τὸν κόκκον ὁλοκαυτοῦν διετύπου· οὕτω κἀνθάδε χρῆναι ποιεῖσθαι κατερεικτὰ, τουτέστιν, ἀληλεσμένα τὰ ἐξ ὀσπρίων προστέταχεν, ἵνα δὴ φαίνοιτο τῇ θυσίᾳ προσὸν τὸ οἱονεὶ ἐδώδιμον. Κατειθίσμεθα γὰρ, οὐχ ὑγιᾶ τὸν κόκκον, συντεθραυσμένον δὲ μᾶλλον ποιεῖσθαι τροφήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και αυτός είναι η θυσία υπέρ ημών, το πνευματικό πρωτογέννημα, δηλαδή η απαρχή της ανθρωπότητας, ο πρωτότοκος εκ των νεκρών, ο πρώτος προς την αφθαρσία, το οιονεί πρωτόλειο αυτών που έχουν κοιμηθεί. Ως «κόκκος σίτου» που έπεσε στη γη και πέθανε, βλάστησε δε πολλαπλώς δίκην σταχυού. Διότι αυτό μας το εξήγησε ο ίδιος λέγοντας: «Εάν ο κόκκος του σίτου, αφού πέσει στη γη, δεν πεθάνει, αυτός μένει μόνος· εάν όμως πεθάνει, φέρει πολύν καρπό». Όμως πέθανε, όχι για τον εαυτό του, αλλά για εμάς. Αυτό βέβαια μας το υπαινίχθηκε εύστοχα το γράμμα του νόμου. «Εάν λοιπόν, λέει, κάποιος επιλέξει να προσφέρει θυσία πρωτογεννημάτων στον Κύριο, να προσφέρει στον Θεό νέους φρυγμένους, συνθλιμμένους κόκκους». Παρατήρησε λοιπόν πώς ο Μωυσής, δηλαδή το γράμμα του νόμου, μας προτρέπει να προσφέρουμε καρπό από τα νέα. Διότι απαρχή, όπως είπα, της φύσης που ανανεώνεται σε καινότητα ζωής είναι ο Χριστός, και εν αυτώ τα πάντα έχουν γίνει καινά. Όμως, αυτά που προσφέρονται για θυσία δεν προέρχονται μόνο από σιτάρι, αλλά και από συνθλιμμένα όσπρια. Διότι με τον ίδιο τρόπο που όρισε να προσφέρουν ως ολοκαύτωμα σεμίδαλι από σιτάρι, και όχι τον ίδιο τον κόκκο ακέραιο, έτσι και εδώ πρόσταξε ότι πρέπει να προσφέρονται τα εκ των οσπρίων συνθλιμμένα, δηλαδή αλεσμένα, ώστε να φαίνεται ότι η θυσία έχει τον χαρακτήρα του εδώδιμου. Επειδή έχουμε συνηθίσει να κάνουμε τροφή όχι τον ακέραιο κόκκο, αλλά μάλλον τον συνθλιμμένο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Ἐὰν δὲ προσφέρῃς θυσίαν τῶν πρωτογεννημάτων τῷ Κυρίῳ, νέα πεφρυγμένα χίδρα ἐρικτὰ τῷ Κυρίῳ, καὶ προσοίσεις τὴν θυσίαν τῶν πρωτογεννημάτων, καὶ ἐπιθήσεις ἐπ᾽ αὐτὰ λίβανον· θυσία ἐστί.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εάν δε προσφέρεις θυσία των πρωτογεννημάτων στον Κύριο, θα προσφέρεις νέα ψημένα και κοπανισμένα στάχυα στον Κύριο, και θα προσφέρεις τη θυσία των πρωτογεννημάτων, και θα τοποθετήσεις επάνω τους λιβάνι· είναι θυσία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες