Καὶ ὅτι ἀληθῆ ταῦτα, μᾶλλον ἄν τις μάθοι φιλοπονώτερον τὴν Λεϋιτικὴν νομοθεσίαν κατεξετάζων. τηγάνου γὰρ ἐκεῖ καὶ λαγάνου καὶ σεμιδάλεως καὶ τοιούτων μέμνηται ὀνομάτων ἐν ταῖς μυστικαῖς ἱερουργίαις συμβολικῶς καὶ δι᾽ αἰνίγματος ψυχωφελῆ τινα δόγματα ὑφηγούμενος, καὶ μέτρα τινὰ κατονομάζει κατὰ τὴν τότε συνήθειαν ὕφι τι λέγων καὶ νέβελ καὶ ἲν καὶ πολλὰ τοιαῦτα· ἆρα ποιήσας τὰς προσηγορίας ταύτας καὶ ὀνομάσας, ἢ τὴν ἀρχὴν οὕτω διαταξάμενος γίνεσθαί τε καὶ λέγεσθαι, ὥστε τὸ μὲν τοιοῦτον σπέρμα σῖτον εἰπεῖν, τούτου δὲ τὴν ἐντεριώνην ὀνομάσαι σεμίδαλιν, καὶ τὰ ἐπιπόλαια καὶ ὑμενώδη καὶ διηπλωμένα τῶν πεμμάτων λάγανα προσειπεῖν καὶ τὸ τοιόνδε σκεῦος, ἐν ᾧ τὸ ὑγρὸν τοῦ φυράματος ἐξοπτᾶται καὶ ἐξικμάζεται, τήγανον ὀνομασθῆναι προστάξαι τοῦ τε ὑγροῦ τὴν τοσήνδε ποσότητα τῷ τοῦ ἲν ἢ τῷ τοῦ νέβελ ὀνόματι διαγορεύειν καὶ τοὺς ξηροτέρους καρποὺς διαμετρεῖσθαι τῷ γόμορ; φλυαρία ταῦτα καὶ ματαιότης Ἰουδαϊκὴ πάμπολυ τῆς τῶν Χριστιανῶν μεγαλοφυΐας ἐκπεπτωκυῖα, τὸ οἴεσθαι τὸν μέγαν καὶ ὕψιστον καὶ ὑπὲρ πᾶν ὄνομά τε καὶ νόημα θεόν, τὸν μόνῃ τῇ τοῦ βουλήματος δυνάμει τὸ πᾶν διακρατοῦντα καὶ εἰς γένεσιν ἄγοντα καὶ ἐν τῷ εἶναι διατηροῦντα, τοῦτον ὥς τινα γραμματιστὴν τὰς τοιάσδε τῶν ὀνομάτων θέσεις διαλεπτουργοῦντα καθῆσθαι.
Μετάφραση
Και ότι αυτά είναι αληθινά, θα μπορούσε να το αντιληφθεί κανείς καλύτερα εάν εξέταζε με μεγαλύτερη επιμέλεια τη Λευιτική νομοθεσία. Διότι εκεί, κατά τις μυστικές ιερουργίες, μνημονεύει ονόματα όπως τηγάνι, λαγάνα, σιμιγδάλι και άλλα παρόμοια, υποδεικνύοντας συμβολικά και με αινίγματα κάποια ψυχωφελή δόγματα, και κατονομάζει ορισμένα μέτρα σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής, μιλώντας για ειφί, νέβελ, ιν και πολλά τέτοια· άραγε Αυτός δημιούργησε αυτές τις προσηγορίες και τις ονόμασε, ή διέταξε εξ αρχής να γίνονται και να λέγονται έτσι, ώστε το μεν τέτοιο σπέρμα να το ονομάσει σιτάρι, το δε εσωτερικό του να το ονομάσει σιμιγδάλι, και τα επιφανειακά, υμενώδη και διπλωμένα αρτοσκευάσματα να τα πει λαγάνες, και το τάδε σκεύος, μέσα στο οποίο το υγρό του φυράματος ψήνεται και αποβάλλει την υγρασία του, να προστάξει να ονομαστεί τηγάνι, και τη συγκεκριμένη ποσότητα του υγρού να την καθορίζει με το όνομα του ιν ή του νέβελ, και οι ξηρότεροι καρποί να μετριούνται με το γομόρ; Αυτά είναι φλυαρίες και ιουδαϊκή ματαιότητα, που απέχει πάρα πολύ από το μεγαλείο των Χριστιανών, το να νομίζει δηλαδή κανείς ότι ο μέγας και ύψιστος και ανώτερος από κάθε όνομα και νόημα Θεός, Αυτός που μόνο με τη δύναμη του βουλήματός Του συγκρατεί τα σύμπαντα, τα φέρνει στην ύπαρξη και τα διατηρεί στη ζωή, κάθεται σαν κάποιος γραμματοδιδάσκαλος να επεξεργάζεται με λεπτομέρεια τέτοιου είδους ονοματοθεσίες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες