Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 20:10

Με την πολλή μελέτη και την άσκηση, η βία και η αγριότητα των παθών εξασθενούν. Ο ηνίοχος των παθών, αφού τα υποτάξει μία φορά, δεν τα αφήνει ελεύθερα. Διότι αυτός ο πόλεμος υφίσταται πάντοτε, για όσο διάστημα ο άνθρωπος βρίσκεται στη ζωή. ΤΙΤΛΟΣ ΙΑʹ. — Περί πορνείας, και μοιχείας, και αρσενοκοιτίας. «Ο άνθρωπος που θα διαπράξει μοιχεία με γυναίκα άλλου άνδρα, να παραδίδεται στον θάνατο, τόσο ο μοιχός όσο και η μοιχευόμενη.»

Πώς όμως και ο παλαιός θείος νόμος θεσπίζει να τιμωρούνται με θάνατο οι παραβάτες, εάν βέβαια και για αυτούς ως ανθρώπους το όριο των ημερών της ζωής τους έχει καθοριστεί με ασφάλεια από τον Θεό; Τι προστάζει, λοιπόν, ο θείος νόμος; «Εκείνος που προσφέρει θυσία σε θεούς», λέγει, «θα εξολοθρευτεί, εκτός εάν προσφέρει μόνο στον Κύριο»· και «Εάν κάποιος χτυπήσει κάποιον και εκείνος πεθάνει, πρέπει να θανατωθεί»· και «Όποιος χτυπά τον πατέρα ή τη μητέρα του, πρέπει να θανατωθεί»· και πάλι: «Όποιος μοιχεύσει με τη γυναίκα του πλησίον του, πρέπει να θανατωθεί και ο μοιχός και η μοιχαλίδα»· και αλλού: «Όποιος συνευρεθεί με άνδρα όπως με γυναίκα, πρέπει να θανατωθούν και οι δύο· διότι οι τέτοιοι είναι καταραμένοι και να τους λιθοβολήσετε». Αφού θεσπίζει πολλά τέτοια επιτίμια για τους παραβάτες, προσθέτει στη συνέχεια και λέγει: «Δεν θα θανατώσεις τον αθώο και τον δίκαιο» και «Δεν θα πεθάνουν οι πατέρες για τα τέκνα ούτε οι υιοί για τους πατέρες, αλλά ο καθένας θα πεθάνει για τη δική του αμαρτία».