Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 20:13

Είναι γραμμένο δε και στον νόμο του Μωυσή, πως όποιος κοιμηθεί με άρρενα όπως με γυναίκα, βδέλυγμα διέπραξαν και οι δύο· με θάνατο να θανατωθούν, είναι ένοχοι. Ιδού, ελέγχθηκε και κατέπεσε ο ανόητος λόγος τους. Ας μην σε εξαπατούν λοιπόν εκείνοι που ζουν με ασωτία, ούτε εκείνοι που με υποκρισία παρασύρουν αστήρικτες ψυχές.

Διότι δεν αποτελεί πλέον νόμο να μεταβούν στο σκοτάδι και στην υπόγεια πορεία εκείνοι που έχουν ήδη ξεκινήσει την επουράνια πορεία, αλλά, περνώντας έναν φωτεινό βίο, να ευδαιμονούν πορευόμενοι μαζί και έχοντας αποκτήσει κοινά φτερά χάριν του έρωτα. Αυτά τα τόσο μεγάλα και τόσο θεία δώρα, ω παίδι, θα σου χαρίσει η φιλία του εραστή.» Τέτοια λοιπόν είναι τα λόγια του Πλάτωνα, όχι όμως και του Μωυσή, ο οποίος νομοθετεί ρητώς τα αντίθετα από αυτά, απαγγέλλοντας με δυνατή φωνή την πρέπουσα καταδίκη εναντίον των παιδεραστών. Λέει λοιπόν: «Όποιος κοιμηθεί με άρρενα όπως κοιμάται με γυναίκα, διέπραξαν βδέλυγμα και οι δύο· ας θανατωθούν, είναι ένοχοι» και: «Επικατάρατος καθένας που κοιμάται με άρρενα όπως κοιμάται με γυναίκα.» Τι χρειάζεται να ελέγξουμε τώρα το πώς ο σοφότατος, παραβλέποντας τον παιδεραστή (αφού ούτε στους Νόμους του δεν αξίωσε να ορίσει θανατική ποινή εναντίον των παιδεραστών), προστάζει να τιμωρηθεί με θάνατο ο υπηρέτης που δεν κατήγγειλε έναν θησαυρό τον οποίο βρήκε κάποιος άλλος; Άκουσε όμως και τα εξής, για να μην υποθέσεις ότι συκοφαντώ:

Άνθρωπος, ο οποίος θα πλαγιάσει με άρρενα όπως σε κοίτη γυναικός, διέπραξαν βδέλυγμα· αμφότεροι ας θανατωθούν. Διότι είναι ένοχοι θανάτου. Άνθρωπος ο οποίος θα πλαγιάσει με τη γυναίκα του πατέρα του, αποκάλυψε την ασχημοσύνη του πατέρα του· με θάνατο ας θανατωθούν αμφότεροι. Εάν άνθρωπος λάβει γυναίκα, και τη μητέρα αυτής, είναι ανομία. Στη φωτιά θα κατακάψουν αυτόν και αυτές.» «Δεν θα εισέλθει τέκνο πόρνης στην Εκκλησία του Θεού.» «Εάν βρεθεί άνθρωπος να πλαγιάζει με γυναίκα νυμφευμένη με άνδρα, θα φονεύσετε αμφοτέρους, και θα εξαλείψετε το κακό από τον Ισραήλ.» «Επικατάρατος όποιος πλαγιάζει με την πενθερά του· και θα πει όλος ο λαός, Γένοιτο, γένοιτο.» Εάν κάποιος λάβει γυναίκα, και συγκατοικήσει μαζί της, και επινοήσει προφασιστικούς λόγους, και της προσάψει κακό όνομα και πει: "Αυτήν τη γυναίκα έλαβα, και όταν την πλησίασα, δεν βρήκα σε αυτήν παρθενία"· τότε θα λάβουν ο πατέρας και η μητέρα της κόρης, και θα προσκομίσουν τα τεκμήρια της παρθενίας της γυναίκας προς τη γερουσία· και εκείνοι θα συλλάβουν τον άνθρωπο, και θα τον τιμωρήσουν, και θα του επιβάλουν πρόστιμο εκατό σίκλων, και θα τους δώσουν στον πατέρα της νεανίδας, διότι έβγαλε κακό όνομα εναντίον παρθένου Ισραηλίτισσας, και αυτή θα παραμείνει γυναίκα του. Δεν θα δύναται να την αποπέμψει σε όλη του τη ζωή.

Πώς όμως και ο παλαιός θείος νόμος θεσπίζει να τιμωρούνται με θάνατο οι παραβάτες, εάν βέβαια και για αυτούς ως ανθρώπους το όριο των ημερών της ζωής τους έχει καθοριστεί με ασφάλεια από τον Θεό; Τι προστάζει, λοιπόν, ο θείος νόμος; «Εκείνος που προσφέρει θυσία σε θεούς», λέγει, «θα εξολοθρευτεί, εκτός εάν προσφέρει μόνο στον Κύριο»· και «Εάν κάποιος χτυπήσει κάποιον και εκείνος πεθάνει, πρέπει να θανατωθεί»· και «Όποιος χτυπά τον πατέρα ή τη μητέρα του, πρέπει να θανατωθεί»· και πάλι: «Όποιος μοιχεύσει με τη γυναίκα του πλησίον του, πρέπει να θανατωθεί και ο μοιχός και η μοιχαλίδα»· και αλλού: «Όποιος συνευρεθεί με άνδρα όπως με γυναίκα, πρέπει να θανατωθούν και οι δύο· διότι οι τέτοιοι είναι καταραμένοι και να τους λιθοβολήσετε». Αφού θεσπίζει πολλά τέτοια επιτίμια για τους παραβάτες, προσθέτει στη συνέχεια και λέγει: «Δεν θα θανατώσεις τον αθώο και τον δίκαιο» και «Δεν θα πεθάνουν οι πατέρες για τα τέκνα ούτε οι υιοί για τους πατέρες, αλλά ο καθένας θα πεθάνει για τη δική του αμαρτία».

Ο δε Θεός προστάζει στο Λευιτικό να θανατώνονται οι αρσενοκοίτες. «Και όποιος κοιμηθεί με άνδρα όπως με γυναίκα, βδέλυγμα έπραξαν και οι δύο, με θάνατο ας θανατωθούν, είναι ένοχοι.»