Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 20:27

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Καὶ ἀνὴρ ἢ γυνή, ὃς ἂν γένηται αὐτῶν ἐγγαστρίμυθος ἢ ἐπαοιδός, θανάτῳ θανατούσθωσαν ἀμφότεροι· λίθοις λιθοβολήσετε αὐτούς, ἔνοχοί εἰσι.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Τὸ γάρ τοι μὴ δεῖν τοῖς παρ᾽ ἐκείνοις προσκεῖσθαι λόγοις, κἂν εἰ αὐτὴν ἐθέλοιεν ἀναφωνεῖν τὴν ἀλήθειαν, καὶ τὰ ἐναργῶς ἔτυμα λέγειν, διὰ τούτου παιδευόμεθα· ἀναπλέκοντες γὰρ ἔσθ᾽ ὅτε τῇ ἀληθείᾳ τὸ ψεῦδος, κατασίνονται τοὺς ἀκροωμένους, οὐ καθ᾽ ἕτερον, οἶμαι, τρόπον, ἢ καθ᾽ ὃν θεῷτό τις τοὺς τῇ τοῦ μέλιτος μίξει παραιρουμένους τὴν αἴσθησιν τῶν πικρῶν, καὶ τῇ τῶν γλυκέων ἐπιπλοκῇ κατασυλᾷν ἐθέλοντας τὸ ἔσθ᾽ ὅτε λυποῦν. ΠΑΛΛ. Σφαλερὸν οὖν παντελῶς τὸ τοῖς τῶν χρησμολόγων προσέχειν φενακισμοῖς. ΚΥΡ. Θανάτῳ τὸ χρῆμα τιμᾶται Θεὸς, καὶ ἐν τοῖς ἐσχάτοις καταγράφει κακοῖς. Ἔφη δὲ οὕτως ἐν τῷ Λευιτικῷ· «Καὶ ψυχὴ ἣ ἂν ἐπακολουθήσῃ ἐγγαστριμύθοις ἢ ἐπαοιδοῖς, ὥστε ἐκπορνεῦσαι ὀπίσω αὐτῶν, ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν ψυχὴν ἐκείνην, καὶ ἀπολῶ αὐτὴν ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς· καὶ ἔσεσθε ἅγιοι, ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.» Καὶ μεθ᾽ ἕτερα πάλιν· «Καὶ ἀνὴρ ἢ γυνὴ ὃς ἐὰν γένηται αὐτῶν ἐγγαστρίμυθος ἢ ἐπαοιδὸς, θανάτῳ θανατούσθω, καὶ ἐν λίθοις λιθοβολήσατε αὐτούς· ἔνοχοί εἰσιν.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι το ότι δεν πρέπει να προσκολλόμαστε στα λόγια εκείνων, ακόμη κι αν θα ήθελαν να διακηρύξουν την ίδια την αλήθεια και να πουν τα ολοφάνερα αληθινά, το διδασκόμαστε από το εξής: διότι, αναμειγνύοντας κάποιες φορές το ψέμα με την αλήθεια, βλάπτουν τους ακροατές, με κανέναν άλλο τρόπο, νομίζω, παρά όπως θα έβλεπε κανείς εκείνους που με την ανάμειξη του μελιού αφαιρούν την αίσθηση του πικρού, και με την προσθήκη των γλυκών επιθυμούν να καλύψουν αυτό που προκαλεί δυσαρέσκεια. ΠΑΛΛ. Είναι λοιπόν απολύτως επικίνδυνο το να προσέχει κανείς τις απάτες των χρησμολόγων. ΚΥΡ. Με θάνατο τιμωρεί αυτή την πράξη ο Θεός και την καταγράφει στα έσχατα κακά. Είπε δε τα εξής στο Λευιτικό: «Και η ψυχή που θα ακολουθήσει εγγαστρίμυθους ή μάγους, ώστε να πορνεύσει οπίσω τους, θα στρέψω το πρόσωπό μου εναντίον της ψυχής εκείνης και θα την εξολοθρεύσω από τον λαό της· και θα είστε άγιοι, διότι εγώ είμαι άγιος, Κύριος ο Θεός σας». Και ξανά μετά από άλλα: «Και άνδρας ή γυναίκα, όποιος από αυτούς γίνει εγγαστρίμυθος ή μάγος, να θανατωθεί, και να τους λιθοβολήσετε· είναι ένοχοι».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Ἀποφάσκει μὲν γὰρ πρῶτον, τὸ χρῆναί τινας ταῖς βωμολόχοις ἀστρομαντείαις, ἤγουν νεκυομαντείαις ἕπεσθαι φιλεῖν, πολιτείας ἁγιοπρεποῦς ὡς ἀπωτάτω τὸ χρῆμα εἶναι λέγων, καὶ τοῖς Θεῷ προσκειμένοις ἀνάρμοστον κομιδῆ· καὶ καθορίζει τοῦ δευτέρου τὸν θάνατον, ἐνόχους τέ φησιν εἶναι καὶ αὐτούς· οὐκ ἐφιεὶς τὸν ἔλεον ἀπονέμεσθαι πρὸς ἡμῶν τοῖς πρὸς τοῦτο ἤδη μοχθηρίας ἐληλακόσιν, ὡς πάγην γενέσθαι θανάτου, καὶ ψυχῶν ἀθώων θήρατρον, καὶ ὀλέθρου θύραν, καὶ πέταυρον ᾅδου, καὶ τί γὰρ οὐχὶ τῶν τοιούτων κακῶν; Ἀλλ᾽ οἶμαί που σοφὸν καὶ ἀκίβδηλον ἐννοεῖν, ὡς οὐκ ἂν ἐπεστήρισε Θεὸς τὴν οὕτω πικρὰν καὶ παντὸς ἐπέκεινα κακοῦ διᾴττουσαν δίκην τοῖς εἰδέναι τε καὶ λαλεῖν ἑτέροις τὰ ἐσόμενα δυναμένοις, καί τοι τῶν ἐσομένων ἀληθῶς ἔχουσιν εἰπεῖν. Κολάζεται γὰρ οὐχὶ τῆς ἀληθείας ὁ μῦθος, ἐπάρατον δὲ τὸ ψευδειπεῖν· ἀλλ᾽ εἰ δή τις ἁλίσκοιτο τοῦτο δρῶν, καὶ τοῦτο ὡς ἐκ Θεοῦ, αὐτήν που τὴν ἄῤῥητον σεσυκοφάντηκε φύσιν, καὶ τῇ ἀληθείᾳ τὸ ψεῦδος ὡς αὐτῇ προσῆκον ἀνατιθεὶς, ἰσοπαλῆ τοῖς ἐγκλήμασιν ἀνατλὰς τὴν δίκην πρὸς αὐτὸ λίαν οἰχήσεται. Ἐπιτιμᾷ γὰρ ὁ λόγος οὐ τοῖς ἐκ Θεοῦ, μὴ γένοιτο, πραττομένοις τὰ ὡς Θεοῦ· ὅτι μηδὲ ψεύδους ἐλευθέραν ἐποιοῦντο τὴν προαγόρευσιν. Ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἐξ ἀληθείας ἑλόντες, λαλοῦσιν ἃ ἂν βούλοιντο, καὶ τὸ κατὰ σφᾶς αὐτοὺς, ταύτῃτοι διημαρτήκασιν. ΠΑΛΛ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι πρώτον απαγορεύει το να συνηθίζει κανείς να ακολουθεί τις αγύρτικες αστρομαντείες ή νεκρομαντείες, λέγοντας ότι το πράγμα αυτό απέχει πάρα πολύ από την αγιοπρεπή πολιτεία και είναι εντελώς ανάρμοστο σε όσους είναι αφιερωμένοι στον Θεό. Και ορίζει για το δεύτερο ως ποινή τον θάνατο, και λέει ότι είναι ένοχοι και αυτοί· μη επιτρέποντας να τους δείξουμε έλεος εμείς, σε όσους έχουν ήδη φτάσει σε τέτοιο βαθμό μοχθηρίας ώστε να γίνουν παγίδα θανάτου, και θήρατρο αθώων ψυχών, και θύρα ολέθρου, και εφαλτήριο του άδη, και τι άλλο άραγε από τα τέτοιου είδους κακά; Αλλά νομίζω πως είναι σοφό και ορθό να κατανοήσουμε, ότι ο Θεός δεν θα επέβαλλε μια τόσο πικρή και υπερβολικά βαριά καταδίκη σε αυτούς που μπορούν να γνωρίζουν και να λένε σε άλλους τα μελλούμενα, αν βεβαίως μπορούσαν πράγματι να πουν την αλήθεια για όσα πρόκειται να συμβούν. Διότι δεν τιμωρείται ο λόγος της αλήθειας, αλλά το να λέει κανείς ψέματα είναι καταραμένο. Αλλά αν κάποιος συλλαμβανόταν να το πράττει αυτό, και μάλιστα ισχυριζόμενος ότι προέρχεται από τον Θεό, αυτός έχει συκοφαντήσει την ίδια την άρρητη φύση και, αποδίδοντας στην αλήθεια το ψέμα ως κάτι που δήθεν της ταιριάζει, θα υποστεί καταδίκη ισάξια με τα εγκλήματά του και θα καταστραφεί ολοσχερώς. Διότι ο λόγος δεν τιμωρεί -μη γένοιτο- όσους πράττουν από τον Θεό τα έργα του Θεού· διότι (εκείνοι) δεν έκαναν την πρόρρησή τους απαλλαγμένη από το ψεύδος. Επειδή δε δεν λαλούν αντλώντας από την αλήθεια όσα θα ήθελαν, αλλά κατά το δικό τους θέλημα, για τον λόγο αυτό έχουν αποτύχει. ΠΑΛΛ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες