Ἀνεῖσθαι δὲ δεῖν τοῖς οἰκείοις ἔφη τῶν ἁγίων τὴν μέθεξιν. Φάγονται γὰρ, φησὶν, οἱ τῶν ἱερέων οἰκογενεῖς, καὶ ὃν ἂν ἐκπρίαιντο τυχὸν, ἔκκτητόν τε καὶ ἀργυρώνητον καὶ οἰκογενῆ που λέγων, τὸν ἐν πίστει γνήσιον, καὶ οἰκεῖον ἐν πνεύματι, καὶ τιμῆς ἠγορασμένον, κατὰ τὸν μακάριον Παῦλον. «Χριστὸς γὰρ ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νομοῦ, γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα,» κατὰ τὸ γεγραμμένον. ΠΑΛΛ. Ἀληθές. ΚΥΡ. Προσεπιτάττει δὲ ὅτι καὶ θυγάτηρ ἀνθρώπου ἱερέως, ἐὰν γένηται ἀνδρὶ ἀλλογενεῖ, αὕτη τῶν ἀπαρχῶν τῶν ἁγίων οὐ φάγεται. Τὸν μὲν οἰκεῖον ἐκτετίμηκεν ἐναργῶς, μεταλαχεῖν ἐφιεὶς τῶν ἁγίων, ὡς γνήσιον· πλὴν ὅτι τοῖς ἔχουσι τὴν πρὸς αὐτὸν οἰκειότητα, παραιτητέον εὖ μάλα τὸ προσκολλᾶσθαι φιλεῖν τοῖς μὴ κατὰ πίστιν ἢ τρόπον οἰκείοις, μήτε μὴν τὸ οἱονεὶ συγγενὲς πεπλουτηκόσιν ἐξ ἀρετῆς, οὐκ ἀσυμφανὲς ἂν γένοιτο τοῖς ἐθέλουσι πολυπραγμονεῖν τῶν ἱερῶν Γραμμάτων τὴν πίστιν. Ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖς ἤδη προανεγνωσμένοις ἀκάθαρτον μὲν ἐποίει τὸν λεπρὸν, καὶ αὖ ἐπὶ τούτῳ τὸν γονοῤῥυᾶ, μολυσμοῦ δὲ καὶ ἀκαθαρσίας τῆς ἐπ᾽ αὐτοῖς ἐτίθει μέτοχον τὸν ἀγχοῦ γεγονότα, καὶ οἱονεὶ συνημμένον ἐξ ἐπαφῆς· οὕτω κἀνθάδε τὴν ἱερέως θυγατέρα φησὶ, κἂν εἰ ἔχοι τυχὸν τὸ συγγενὲς ἅγιον, οὐδὲν ἐντεῦθεν ὠφεληθήσεσθαι, συνημμένην ἑτέρῳ, τοῦτ᾽ ἔστιν ἀλλογενεῖ, τῷ μηδαμόθεν οἰκείῳ, μήτε μὴν ἐξ αἵματος Ἰσραήλ.
Μετάφραση
Είπε επίσης ότι πρέπει να επιτρέπεται στους οικείους η συμμετοχή στα άγια. Διότι, λέει, θα φάνε οι οικογενείς των ιερέων, και όποιον τυχόν αγόραζαν, ονομάζοντας δηλαδή αποκτημένο, αργυρώνητο και οικογενή, αυτόν που είναι γνήσιος στην πίστη, οικείος στο πνεύμα, και αγορασμένος με τίμημα, σύμφωνα με τον μακάριο Παύλο: «Διότι ο Χριστός μάς εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου, γινόμενος για χάρη μας κατάρα», σύμφωνα με το γεγραμμένο. ΠΑΛΛ. Αληθές. ΚΥΡ. Προστάζει ακόμη ότι και η κόρη ενός ιερέα, εάν παντρευτεί αλλόφυλο άνδρα, αυτή δεν θα φάει από τις απαρχές των αγίων. Τον μεν οικείο τον έχει τιμήσει φανερά, επιτρέποντάς του να μετάσχει στα άγια ως γνήσιος. Πλην όμως, το ότι εκείνοι που έχουν οικειότητα με Αυτόν πρέπει να αποφεύγουν εντελώς να προσκολλώνται σε όσους δεν είναι οικείοι κατά την πίστη ή τον τρόπο ζωής, ούτε βέβαια έχουν αποκτήσει την οιονεί συγγένεια χάρη στην αρετή, είναι προφανές σε όσους επιθυμούν να εξετάζουν προσεκτικά το περιεχόμενο της πίστης των ιερών Γραφών. Διότι, όπως ακριβώς σε όσα έχουμε ήδη διαβάσει, καθιστούσε ακάθαρτο τον λεπρό, και επιπλέον τον γονορρυή, και καθιστούσε μέτοχο του μολυσμού και της ακαθαρσίας τους εκείνον που τους πλησίαζε και ενωνόταν κατά κάποιον τρόπο μαζί τους δια της επαφής, έτσι και εδώ λέει ότι η κόρη του ιερέα, έστω και αν έχει άγια συγγένεια, δεν θα ωφεληθεί καθόλου από αυτήν, εάν έχει ενωθεί με άλλον, δηλαδή με έναν αλλόφυλο, ο οποίος δεν είναι διόλου οικείος, ούτε βέβαια προέρχεται από το αίμα του Ισραήλ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες