Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 22:3

Ερώτηση Γ΄. Εάν είναι ακίνδυνο να τρώει το σώμα του Κυρίου και να πίνει το αίμα Του κάποιος που δεν έχει καθαριστεί από κάθε μολυσμό σαρκός και πνεύματος. Απόκριση. Εφόσον ο Θεός στον Νόμο έχει ορίσει την ανώτατη τιμωρία για εκείνον που θα τολμούσε να αγγίξει τα άγια ευρισκόμενος σε ακαθαρσία· διότι αυτά έχουν γραφτεί τυπικώς για εκείνους, αλλά για δική μας νουθεσία: «Και μίλησε ο Κύριος προς τον Μωυσή, λέγοντας: Πες στον Ααρών και στους γιους του να απέχουν από τα άγια των υιών Ισραήλ, για να μην βεβηλώνουν το άγιο όνομά μου με όσα αυτοί αφιερώνουν σε εμένα. Εγώ είμαι ο Κύριος. Πες τους: Σε όλες τις γενεές σας, κάθε άνθρωπος από όλο το σπέρμα σας, ο οποίος θα προσέλθει στα άγια, όσα οι υιοί Ισραήλ αφιερώνουν στον Κύριο, φέροντας πάνω του ακαθαρσία, θα εξολοθρευτεί η ψυχή εκείνη από το πρόσωπό μου. Εγώ είμαι ο Κύριος». Εάν λοιπόν υφίσταται τέτοια απειλή εναντίον εκείνων που απλώς προσέρχονται σε όσα αγιάζονται από ανθρώπους, τι θα μπορούσε να πει κανείς για εκείνον που αποτολμά να προσεγγίσει ένα τόσο μεγάλο και τέτοιου είδους μυστήριο; Διότι, όσο εδώ υπάρχει κάτι ανώτερο από τον ναό, σύμφωνα με τη φωνή του Κυρίου, τόσο πιο δεινό και φοβερό είναι να τολμά κανείς, έχοντας μολυσμό ψυχής, να αγγίξει το σώμα του Χριστού, παρά να αγγίξει κριάρια ή ταύρους, αφού ο Απόστολος λέει: «Ώστε όποιος τρώει τον άρτο ή πίνει το ποτήριο του Κυρίου αναξίως, θα είναι ένοχος για το σώμα και το αίμα του Κυρίου».

Επειδή, σύμφωνα με τις Γραφές, ο Χριστός είναι καινή κτίση, γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο τον δεχόμαστε και εμείς μέσα μας μέσω της άγιας σάρκας και του αίματός του, ώστε, αναδημιουργούμενοι σε μια καινούργια ζωή μέσω αυτού και μέσα σε αυτόν, να αποβάλουμε τον παλαιό άνθρωπο, ο οποίος φθείρεται σύμφωνα με τις απατηλές επιθυμίες, όπως είναι γραμμένο. ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Ορθά μίλησες. ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Απαγορεύει λοιπόν την τέλεση των ιερών έργων σε εκείνους που έχουν νοσήσει από μια σχεδόν ριζωμένη και αναπόβλητη νοητή επήρεια· διότι δεν είναι καθόλου άγιο εκείνο που νοσεί διαρκώς από τα συμφυή πάθη. Αλλά ακόμη και αν σε κάποιον από αυτούς που διατηρούν τον εαυτό τους άμεμπτο και αδιάβλητο για τη λειτουργία, συμβεί να ασθενήσει από αυτά τα κοινά και ανεξίτηλα πάθη, διατάσσει ότι δεν πρέπει να αφεθεί χωρίς επιτίμιο, λέγοντας: «Πες στον Ααρών και στους γιους του να προσέχουν τα άγια των υιών Ισραήλ, και να μη βεβηλώνουν το άγιο όνομά μου σε όσα αυτοί μου αφιερώνουν· εγώ είμαι ο Κύριος. Πες τους: Σε όλες τις γενεές σας, κάθε άνθρωπος από όλο το σπέρμα σας που θα πλησιάσει στα άγια, τα οποία αφιερώνουν οι υιοί Ισραήλ στον Κύριο, ενώ φέρει πάνω του ακαθαρσία, η ψυχή εκείνη θα εξολοθρευτεί από μπροστά μου».

Ω, αδυναμία ψυχής ως προς την τήρηση των εντολών του Θεού! Ω, παράνομη ανοχή προς τα ασεβή τέκνα! Πώς δεν ανατρίχιασαν οι σάρκες του με όσα άκουσε! Πώς δεν τρόμαξαν τα σπλάχνα του! Πώς δεν οργίστηκε για να τιμωρήσει τους παράνομους γιους του, κατά το πρότυπο του ζήλου του Φινεές! Πώς δεν έσκισε τα ιμάτιά του, και δεν διανυκτέρευσε θρηνώντας για την καταδίκη που απαγγέλθηκε εναντίον του, αλλά ούτε καν κλονίστηκε! Δεν παρανόμησε έτσι ο Άχαρ, ο γιος του Χαρμί, που υπεξαίρεσε από τα αφιερώματα. Οι γιοι του Ηλεί όμως, όντας άσπονδοι και εχθρικοί, ασεβούσαν απέναντι στον ίδιο τον Δημιουργό, αυτόν που είπε στον Μωυσή και τον Ααρών: Ανάμεσα σε αυτούς που με πλησιάζουν θα αγιαστώ, και ενώπιον όλης της συναγωγής θα δοξαστώ. Και πάλι: Πες στον Ααρών και στους γιους του να προσέχουν σχετικά με τα άγια των γιων του Ισραήλ, ώστε να μην βεβηλώνουν το άγιο όνομά μου σε όσα αυτοί μου αφιερώνουν. Εγώ είμαι ο Κύριος. Πες τους: Σε όλες τις γενεές σας, κάθε άνθρωπος από όλο το σπέρμα σας, ο οποίος θα πλησιάσει στα άγια, τα οποία οι γιοι του Ισραήλ αφιερώνουν στον Θεό, ενώ φέρει πάνω του την ακαθαρσία του, εκείνη η ψυχή θα εξολοθρευτεί από μπροστά μου.