Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 22:5

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἢ ὅστις ἂν ἅψηται παντὸς ἑρπετοῦ ἀκαθάρτου, ὃ μιανεῖ αὐτόν, ἢ ἐπ᾿ ἀνθρώπῳ, ἐν ᾧ μιανεῖ αὐτὸν κατὰ πᾶσαν ἀκαθαρσίαν αὐτοῦ·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Προσάπτει δὲ τούτοις, ὡς ὁμοφυᾶ νοσοῦντα ἀκαθαρσίαν, τὸν ἁπτόμενον πάσης ἀκαθαρσίας ψυχῆς, ἢ ᾧ ἐὰν ἐξέλθῃ κοίτη σπέρματος, καὶ μέντοι τὸν ἑρπετοῦ θιγγάνοντα, καὶ ἀνδρὸς ἡντιναοῦν ἔχοντος ἐπὶ μολυσμῷ τὴν κατάῤῥησιν· οὐ πάθεσιν, οἶμαι, σωματικοῖς ἐπιτιμῶντος τοῦ νόμου, κατά γε τὸν ἀληθῆ καὶ ἀμωμήτως ἔχοντα σκοπὸν, ἀλλ᾽ ὡς ἐν τύποις ἔτι, τοῖς ἐν αἰσθήσει καὶ σωματικοῖς, τὰ ἐν ψυχαῖς ἀποφαίνοντος. Σύμβολον δὴ οὖν νεκρώσεως μὲν, ἡ λέπρα· δαπανᾷ γὰρ καὶ καταβόσκεται τὴν σάρκα, μεθίστησι δὲ εἰς τὸ παρὰ φύσιν, καὶ ἀλλοιοῖ τοῦ σώματος τὴν ὄψιν. Γονόῤῥοια δὲ, καρπογονίας ἐστὶν ἀπόθεσις, ῥεούσης εἰς τὸ μηδὲν τῆς φύσεως· ὁποῖος ἄν τις ὁρῷτο καὶ ἀνθρώπου νοῦς παρενεχθεὶς εἰς παραφθορὰν καὶ μονονουχὶ δαπανώμενος εἰς ἀκαρπίαν, διά γε τοῦ δύνασθαι συνιέναι μηδὲν τῶν ἀναγκαίων εἰς σωτηρίαν· ὁποῖοί τινες γεγόνασιν Ὑμέναιός τε καὶ Ἀλέξανδρος, οἰόμενοί τε καὶ λέγοντες ἀνάστασιν ἤδη γεγονέναι. Καὶ προστεθεῖεν ἂν τούτοις, οἱ ἀπονεύοντες ἀχαλίνως πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἐκτόπων, καὶ τῆς ἑαυτῶν διανοίας τὸν καρπὸν παραῤῥιπτοῦντες ἁπλῶς εἰς ἑώλους καὶ ἀσελγεῖς ἡδονάς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σε αυτά προσθέτει, ως πάσχοντα από ομοιογενή ακαθαρσία, εκείνον που αγγίζει οποιαδήποτε ακαθαρσία ψυχής, ή εκείνον που έχει σπερματική ροή, και βέβαια εκείνον που αγγίζει ερπετό, και κάθε άνθρωπο που έχει μολυσματική εκροή. Νομίζω πως ο νόμος δεν επικρίνει τα σωματικά πάθη, σύμφωνα τουλάχιστον με τον αληθινό και άμεμπτο σκοπό του, αλλά, μέσω αισθητών και σωματικών τύπων, φανερώνει όσα συμβαίνουν στις ψυχές. Η λέπρα, λοιπόν, αποτελεί σύμβολο νέκρωσης, διότι αναλίσκει και κατατρώγει τη σάρκα, τη μεταβάλλει στο παρά φύση και αλλοιώνει την όψη του σώματος. Η γονόρροια, πάλι, είναι απώλεια της γονιμότητας, καθώς η φύση διαρρέει στο μηδέν. Τέτοιος θα φαινόταν και ο ανθρώπινος νους όταν παρασύρεται στη διαφθορά και σχεδόν καταναλώνεται στην ακαρπία, εξαιτίας του ότι δεν μπορεί να κατανοήσει τίποτα από τα αναγκαία για τη σωτηρία· τέτοιοι υπήρξαν ο Υμέναιος και ο Αλέξανδρος, οι οποίοι νόμιζαν και δίδασκαν ότι η ανάσταση έχει ήδη γίνει. Σε αυτούς θα μπορούσαν να προστεθούν και όσοι ρέπουν αχαλίνωτα προς οτιδήποτε άτοπο, απορρίπτοντας απερίσκεπτα τον καρπό της διάνοιάς τους σε έωλες και ασελγείς ηδονές.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Συγκαταμιαίνονται δὲ αὐτοῖς καὶ οἱ θιγγάνοντες, ἤτοι κολλώμενοι, κατὰ σχέσιν δὲ δηλονότι τῆς ταυτοβουλίας, ἤγουν ταυτοεργίας· «Φθείρουσι γὰρ ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί·» καὶ, «Μερὶς μὲν οὐδεμία πιστῷ μετὰ ἀπίστου·» πολέμιον δὲ καὶ ἀσύμβατον τῷ σκότῳ τὸ φῶς. Καὶ ἀληθὲς, ὅτι «Μετὰ ὁσίου ὁσιωθήσῃ, καὶ μετὰ ἀνδρὸς ἀθώου ἀθῶος ἔσῃ, καὶ μετὰ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔσῃ, καὶ μετὰ στρεβλοῦ διαστρέψεις.» Ὅτι δὲ οὐχὶ τὸ ἀῤῥωστῆσαι μόνον τὰ ἐκτοπώτατα τῶν παθῶν, μόνοις ἔσται τοῖς ἠῤῥωστηκόσι παγχάλεπον, ἀλλὰ καὶ οἵπερ ἂν γένοιντο σύμφρονές τε καὶ ὁμογνώμονες, οὐ μείοσιν ἢ ἐκεῖνοι καταμιανθήσονται μολυσμοῖς, παρέδειξεν εὐθὺς ἐπειπὼν, ὅτι «Ὅστις ἐὰν ἅψηται παντὸς ἑρπετοῦ ἀκαθάρτου, μιανεῖ αὐτὸν, ἢ ἐπ᾽ ἀνθρώπῳ ἐν ᾧ μιανεῖ κατὰ πᾶσαν ἀκαθαρσίαν αὐτοῦ, ψυχὴ ἥτις ἂν ἅψηται αὐτῶν, ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας.» Ἑρπετὰ δὲ πικρὰ καὶ ἰοβόλα λέγεσθαί τε καὶ εἶναί φαμεν, τοὺς οἷσπερ ἂν εἴη πρέπων ὁ λόγος, «Ἰὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν· ὧν τὸ στόμα ἀρᾶς καὶ πικρίας γέμει.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μολύνονται μαζί με αυτούς και όσοι τους εγγίζουν, δηλαδή συνδέονται μαζί τους, προφανώς λόγω της σχέσης κοινής θέλησης, ήτοι της κοινής δράσης· διότι «οι κακές συναναστροφές φθείρουν τα χρηστά ήθη»· και, «δεν υπάρχει κανένα κοινό για τον πιστό με τον άπιστο»· και το φως είναι εχθρικό και ασυμβίβαστο με το σκοτάδι. Και είναι αληθές, ότι «με τον όσιο θα γίνεις όσιος, και με τον αθώο άνθρωπο θα γίνεις αθώος, και με τον εκλεκτό θα γίνεις εκλεκτός, και με τον διεστραμμένο θα διαστραφείς». Ότι δε το να νοσήσει κανείς από τα πιο άτοπα πάθη δεν θα είναι εξαιρετικά βαρύ μόνο για όσους νόσησαν, αλλά και ότι όσοι γίνουν ομόφρονες και ομογνώμονες θα μιανθούν με μολυσμούς όχι μικρότερους από εκείνους, το κατέδειξε αμέσως προσθέτοντας, ότι «Όποιος αγγίξει οποιοδήποτε ακάθαρτο ερπετό, το οποίο θα τον μιάνει, ή άνθρωπο από τον οποίο θα μιανθεί σύμφωνα με κάθε ακαθαρσία του, η ψυχή που θα τους αγγίξει, θα είναι ακάθαρτη έως το εσπέρας». Πικρά δε και ιοβόλα ερπετά λέμε ότι ονομάζονται και είναι, εκείνοι στους οποίους θα ταίριαζε ο λόγος: «Δηλητήριο ασπίδων υπάρχει κάτω από τα χείλη τους· των οποίων το στόμα είναι γεμάτο κατάρα και πικρία».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες