Εἶεν δ᾽ ἂν οὗτοι καὶ πρό γε τῶν ἄλλων οἱ τὰ ὀρθὰ διαστρέφοντες, καὶ τοῖς ἁπλουστέροις τὸν ὀλέθρου πρόξενον ἐνηχοῦντες λόγον, ἀποφέροντές γε πρὸς ἐννοίας οὐκ ἀγαθὰς, καὶ εἰς δόξαν ἐπὶ Θεῷ τὴν διεστραμμένην, ἤγουν κἀκεῖνοι τυχὸν, οἱ λέγοντες· «Φάγωμεν καὶ πίωμεν· αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν·» καὶ οἱ πρός γε τὰς ἐν κόσμῳ φιληδονίας τὰς τῶν ἀμαθεστέρων διανοίας ἐξέλκοντες. Ἀκάθαρτοι δὲ πάλιν καὶ καταμιαίνειν εἰδότες τοὺς ἐπαφωμένους, ἤτοι πλησίον ἰόντας, κατά γε, φημὶ, τὸν διαθέσεως νόμον, οἱ περὶ ὧν ἔφη που καὶ ὁ σοφώτατος Παῦλος· «Ἐάν τις ἀδελφὸς ὀνομαζόμενος ἢ πόρνος, ἢ μέθυσος, ἢ ἅρπαξ, ἢ πλεονέκτης, ἢ εἰδωλολάτρης, τῷ τοιούτῳ μηδὲ συνεσθίειν.» Ἢ γὰρ οὐχὶ τῷ ἱερῷ τε καὶ ἀπολέκτῳ γένει πρεπωδέστατον εἶναι φὴς τὸ, μὴ γεγονόσι τὰ τοιάδε τῶν κακῶν, μήτε μὴν τοῖς ἠῤῥωστηκόσι συναναφύρεσθαι δεῖν; ΠΑΛΛ. Πάνυ μὲν οὖν. ΚΥΡ. «Ἔσται δὴ οὖν ἐν ἀκαθαρσίᾳ,» φησὶν, «ὃς ἂν ἅψηται τούτων, ἕως ἑσπέρας. Οὐκ ἔδεται ἀπὸ τῶν ἁγίων, ἐὰν μὴ λούσηται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι, καὶ δύῃ ὁ ἥλιος, καὶ καθαρὸς ἔσται, καὶ τότε φάγεται ἀπὸ τῶν ἁγίων, ὅτι ἄρτος αὐτοῦ ἐστιν.» Ἀποφάσκει γε μὴν καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τὴν θνησιμαίου τε καὶ θηριαλώτου βρῶσιν, ὡς καταμιαίνειν ἱκανῶς δυναμένην.
Μετάφραση
Αυτοί θα μπορούσαν να είναι, πρωτίστως μάλιστα, εκείνοι που διαστρέφουν τα ορθά και ηχούν στα αυτιά των απλουστέρων λόγια που προξενούν όλεθρο, παρασύροντάς τους σε μη αγαθές έννοιες και σε διεστραμμένη δοξασία για τον Θεό, ή ίσως και εκείνοι που λέγουν: «Ας φάμε και ας πιούμε, γιατί αύριο πεθαίνουμε», και εκείνοι που ελκύουν τις διάνοιες των πιο αμαθών προς τις κοσμικές φιληδονίες. Ακάθαρτοι πάλι, και ικανοί να μολύνουν όσους τους αγγίζουν, δηλαδή όσους τους πλησιάζουν (σύμφωνα, εννοώ, με τον νόμο της εσωτερικής διαθέσεως), είναι εκείνοι για τους οποίους είπε κάπου και ο σοφότατος Παύλος: «Εάν κάποιος που ονομάζεται αδελφός είναι πόρνος ή μέθυσος ή άρπαγας ή πλεονέκτης ή ειδωλολάτρης, με έναν τέτοιον ούτε να συντρώγετε». Ή δεν θεωρείς ότι ταιριάζει απολύτως στο ιερό και εκλεκτό γένος, εφόσον δεν έχουν διαπράξει τέτοιου είδους κακά, το να μην πρέπει να αναμειγνύονται με όσους νοσούν από αυτά; ΠΑΛΛ. Βεβαιότατα. ΚΥΡ. «Θα βρίσκεται, λοιπόν, σε ακαθαρσία», λέγει, «όποιος αγγίξει αυτά, έως το βράδυ. Δεν θα φάει από τα άγια, εάν δεν λούσει το σώμα του με νερό, και αφού δύσει ο ήλιος, θα είναι καθαρός, και τότε θα φάει από τα άγια, διότι είναι άρτος του». Επιπλέον, απαγορεύει και τη βρώση θνησιμαίων και θηριαλώτων ζώων, καθώς αυτά δύνανται να μολύνουν επαρκώς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες