Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 23:11

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἀνοίσει τὸ δράγμα ἔναντι Κυρίου δεκτὸν ὑμῖν, τῇ ἐπαύριον τῆς πρώτης ἀνοίσει αὐτὸ ὁ ἱερεύς.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Καὶ οὐκ ἐξ ἀγέλης ἀμνὸς ἁγιάζει τοὺς ἐν Χριστῷ, αὐτὸς δὲ μᾶλλον ἁγίως ἱερουργούμενος διὰ τῆς μυστικῆς εὐλογίας, καθ᾽ ἣν εὐλογούμεθα καὶ ζωοποιούμεθα. Γέγονε γὰρ ἡμῖν ἄρτος ζῶν, ὁ ἐξ οὐρανοῦ καταβὰς, καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ.— (C f. 153) Ἐν τῷ εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγελίῳ οὕτω κεῖται· «Οὐ μὴ πίω ἀπάρτι ἐκ τούτου γενήματος τοῦ ἀμπέλου, ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὅταν αὐτὸ πίνω μεθ᾽ ὑμῶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Πατρός μου.» (A f. 280) Ἀσταχύων γὰρ οἷά τις ἀπαρχὴ, καὶ νέος ὥσπερ καρπὸς ἐν εἴδει δράγματος, νοεῖται Χριστὸς, ὁ πρωτότοκος ἐκ νεκρῶν, ἡ τῆς ἀναστάσεως καὶ ἡμῖν ὁδὸς, ὁ πάντα πρὸς καινότητα μεταστοιχειῶν, καὶ παλαιότητος ἀπαλλάττων. Ἀνεκομίζετο δὲ τὸ δράγμα ἔναντι Κυρίου. Ἐγηγερμένος γὰρ ἐκ νεκρῶν ὁ Ἐμμανουὴλ, ὁ νέος τῆς ἀνθρωπότητος καὶ ὡς ἐν ἀφθαρσίᾳ καρπὸς, ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν, ἵνα ἐμφανισθῇ νῦν ὑπὲρ ἡμῶν τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός. Καὶ οὐχὶ δὴ πάντως ἑαυτὸν εἰς ὄψιν ἄγων αὐτοῦ· σύνεστι γὰρ ἀϊδίως καὶ οὐκ ἂν ἀπολιμπάνοιτο τοῦ Πατρὸς, ὡς Θεός· ὡς ἐν ἑαυτῷ δὲ μᾶλλον εἰς ὄψιν ἄγων ἡμᾶς τοὺς ἔξω προσώπου καὶ ἐν ὀργῇ, διὰ τὴν ἐν Ἀδὰμ παράβασιν, καὶ τὴν καθ᾽ ἡμῶν τυραννήσασαν ἁμαρτίαν. Ὅρα δὲ ὅπως ἡμῖν ὁ νόμος καὶ τὸν τῇ ἀναστάσει πρέποντα προανετύπου καιρὸν, τουτέστι τὴν τρίτην ἡμέραν· «Τῇ γὰρ ἐπαύριον τῆς πρώτης, φησὶν, ἀνοίσει τὸ δράγμα ὁ ἱερεὺς ἔναντι Κυρίου.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και δεν αγιάζει αυτούς που είναι εν Χριστώ ένας αμνός από το κοπάδι, αλλά μάλλον ο ίδιος που ιερουργείται αγίως διά της μυστικής ευλογίας, μέσω της οποίας ευλογούμαστε και ζωοποιούμαστε. Διότι έχει γίνει για εμάς άρτος ζωντανός, αυτός που κατέβηκε από τον ουρανό και δίνει ζωή στον κόσμο. — (C f. 153) Στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο είναι γραμμένο ως εξής: «Δεν θα πιω από τώρα από αυτό το γέννημα της αμπέλου, μέχρι εκείνη την ημέρα όταν θα το πίνω μαζί σας στη βασιλεία του Πατέρα μου.» (A f. 280) Διότι ο Χριστός νοείται σαν μια απαρχή των σταχυών και σαν νέος καρπός υπό μορφή δράγματος, ο πρωτότοκος από τους νεκρούς, που είναι και για εμάς η οδός της αναστάσεως, αυτός που μεταστοιχειώνει τα πάντα προς την καινότητα και τα απαλλάσσει από την παλαιότητα. Το δράγμα προσφερόταν ενώπιον του Κυρίου. Διότι, αφού αναστήθηκε από τους νεκρούς, ο Εμμανουήλ, ως ο νέος και άφθαρτος καρπός της ανθρωπότητας, ανέβηκε στον ουρανό, για να εμφανιστεί τώρα υπέρ ημών στο πρόσωπο του Θεού και Πατέρα. Και όχι βέβαια φέρνοντας οπωσδήποτε τον εαυτό του ενώπιόν Του· διότι συνυπάρχει αιώνια και δεν θα μπορούσε ποτέ να αποχωριστεί τον Πατέρα, ως Θεός. Αλλά μάλλον φέρνοντας εντός του εαυτού του ενώπιον Του εμάς, που βρισκόμασταν εκτός του προσώπου Του και υπό την οργή Του, εξαιτίας της παράβασης του Αδάμ και της αμαρτίας που μας τυράννησε. Δες όμως πώς ο νόμος προτύπωνε για εμάς και τον κατάλληλο καιρό της αναστάσεως, δηλαδή την τρίτη ημέρα: «Διότι την επομένη της πρώτης», λέει, «θα προσφέρει ο ιερέας το δράγμα ενώπιον του Κυρίου.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Ἐὰν δὲ ψυχὴ μία ἁμάρτῃ ἀκουσίως, προσάξει αἶγα μίαν ἐνιαύσιον περὶ ἁμαρτίας. Καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ψυχῆς τῆς ἀκουσιασθείσης καὶ ἁμαρτούσης ἀκουσίως ἔναντι Κυρίου ἐξιλάσασθαι περὶ αὐτοῦ. Καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ τῷ ἐγχωρίῳ ἐν τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ, καὶ τῷ προσηλύτῳ τῷ προσκειμένῳ ἐν αὐτοῖς. Νόμος εἷς ἔσται ἐν αὐτοῖς, ὃς ἐὰν ποιήσῃ ἀκουσίως.» Καὶ ταῦτα μὲν ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς· ἐν δὲ τῷ Λευϊτικῷ διαμορφοῖ μὲν ἑτέρως τὸ μυστήριον, πλὴν οὐ σφόδρα πρὸς ἀνομοιότητα διεστήκει τὰ θεωρήματα. Φέρε δὴ οὖν κἀκείνων ἐπιμνησθέντες, ἐπεὶ τὸ λίαν εἰσὶν ἀναγκαῖα πρὸς εἴδησιν, μίαν ὥσπερ ἐπ᾽ ἀμφοῖν ἐξυφαίνωμεν τὴν ἀφήγησιν. Γέγραπται δὲ οὕτω πάλιν· «Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν, λέγων· Εἰπὸν τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ, καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· Ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν, καὶ θερίσητε τὸν θερισμὸν αὐτῆς, οἴσετε δραγμάτων ἀπαρχὴν τοῦ θερισμοῦ ὑμῶν πρὸς τὸν ἱερέα. Καὶ ἀνοίσει τὸ δράγμα ἔναντι Κυρίου δεκτὸν ὑμῖν, τῇ ἐπαύριον τῆς πρώτης ἀνοίσει αὐτὸ ὁ ἱερεύς. Καὶ ποιήσετε ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐν ᾗ φέρητε τὸ δράγμα, πρόβατον ἄμωμον ἐνιαύσιον εἰς ὁλοκάρπωμα τῷ Κυρίῳ. Καὶ τὴν θυσίαν αὐτοῦ δύο δέκατα σεμιδάλεως ἀναπεποιημένην ἐν ἐλαίῳ, θυσίαν τῷ Κυρίῳ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Κυρίῳ, καὶ σπονδὴν αὐτοῦ, τὸ τέταρτον οἴνου καὶ ἄρτου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εάν δε κάποια ψυχή αμαρτήσει ακουσίως, θα προσφέρει μια χρονιάρικη αίγα για την αμαρτία. Και ο ιερέας θα κάνει εξιλέωση ενώπιον του Κυρίου για την ψυχή που ενήργησε και αμάρτησε ακουσίως, για να την εξιλεώσει. Και θα δοθεί άφεση σε αυτόν, τον αυτόχθονα μεταξύ των υιών Ισραήλ, και στον προσήλυτο που κατοικεί ανάμεσά τους. Ένας νόμος θα ισχύει για αυτούς, για όποιον πράξει ακουσίως.» Και αυτά μεν αναφέρονται στο βιβλίο των Αριθμών· στο δε Λευιτικό διαμορφώνει μεν διαφορετικά το μυστήριο, πλην όμως οι θεωρήσεις δεν απέχουν πολύ μέχρι του σημείου της ανομοιότητας. Ας τα υπενθυμίσουμε λοιπόν και αυτά, επειδή είναι εξαιρετικά αναγκαία για την κατανόηση, ώστε να συνυφάνουμε μια ενιαία αφήγηση και για τα δύο. Διότι έχει γραφτεί πάλι ως εξής: «Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή, λέγοντας: Μίλησε στους υιούς Ισραήλ και πες τους: Όταν εισέλθετε στη γη που εγώ σας δίνω, και θερίσετε τη σοδειά της, θα φέρετε την απαρχή των δεμάτων του θερισμού σας προς τον ιερέα. Και εκείνος θα προσφέρει το δέμα ενώπιον του Κυρίου για να γίνει δεκτό για εσάς· την επομένη της πρώτης ημέρας θα το προσφέρει ο ιερέας. Και θα προσφέρετε την ημέρα που θα φέρετε το δέμα, ένα άμωμο χρονιάρικο πρόβατο ως ολοκαύτωμα στον Κύριο. Και ως θυσία του δύο δέκατα σεμιδαλιού ζυμωμένου με λάδι, θυσία στον Κύριο ως οσμή ευωδίας στον Κύριο, και ως σπονδή του το ένα τέταρτο κρασιού και άρτου.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Καὶ ὅποι ποτὲ βλέποι τοῦ νόμου τὸ αἴνιγμα, διειρηκότες ἀρτίως, οὐ ταυτολογήσομεν. Πλὴν, ἐκεῖνο ἐροῦμεν ἀναγκαίως, ὅτι τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἀναστάσεως ἀνατυποῖ τὸ μυστήριον, ὁ τῶν νέων καιρός· ἀνέθαλε γὰρ ἡ ἀνθρώπου φύσις ἐν πρώτῳ Χριστῷ, ἀποτριψαμένη τὴν φθορὰν, καὶ τὴν ἐκ τῆς ἁμαρτίας παλαίωσιν ἀποβαλοῦσα λοιπόν. Τοιγάρτοι καὶ ἐπὶ τῷδε λίαν ἀπεσεμνύνετο λέγουσα· «Ἀγαλλιάσθω ἡ ψυχή μου ἐπὶ τῷ Κυρίῳ· ἐνέδυσε γάρ με ἱμάτιον σωτηρίου καὶ χιτῶνα εὐφροσύνης.» Ἱμάτιον σωτηρίου, καὶ μὴν καὶ εὐφροσύνης ἄμφιον, τὴν ἄνωθεν καὶ ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἐν Χριστῷ που πάντως ὠνόμασεν ἀφθαρσίαν, σαφέστερον δὲ καὶ τὸν ἐπὶ τῇδε τῇ πανηγύρει νόμον, καὶ διὰ πλείστων ὅσων ἐμφανὲς τὸ αἴνιγμα καθίστη λέγων ἐν τῷ Λευϊτικῷ· «Εἶπον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· Ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν, καὶ θερίζητε τὸν θερισμὸν αὐτῆς, καὶ οἴσετε τὸ δράγμα ἀπαρχὴν τοῦ θερισμοῦ ὑμῶν πρὸς τὸν ἱερέα, καὶ ἀνοίσει τὸ δράγμα ἔναντι Κυρίου δεκτὸν ὑμῖν. τῇ ἐπαύριον τῆς πρώτης ἀνοίσει αὐτὸ ὁ ἱερεύς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πού ακριβώς αποβλέπει το αίνιγμα του νόμου, επειδή το εξηγήσαμε μόλις προηγουμένως, δεν θα το επαναλάβουμε. Όμως, θα πούμε αναγκαστικά εκείνο, ότι δηλαδή ο καιρός των νέων καρπών προτυπώνει το μυστήριο της αναστάσεως του Σωτήρος μας· διότι αναθάλησε η ανθρώπινη φύση πρωτίστως στο πρόσωπο του Χριστού, αφού αποτίναξε τη φθορά και απέβαλε πλέον την παλαιότητα που προήλθε από την αμαρτία. Γι' αυτόν τον λόγο, μάλιστα, σεμνυνόταν πολύ γι' αυτό λέγοντας: «Ας αγαλλιάσει η ψυχή μου για τον Κύριο· διότι με έντυσε με ιμάτιο σωτηρίας και χιτώνα ευφροσύνης». Ιμάτιο σωτηρίας, και βεβαίως ένδυμα ευφροσύνης, ονόμασε την άνωθεν και εξ ουρανού και εν Χριστώ αφθαρσία, και κατέστησε σαφέστερο τον νόμο για αυτή την πανήγυρη, και με πολλά άλλα έκανε εμφανές το αίνιγμα λέγοντας στο βιβλίο του Λευιτικού: «Μίλησε στους υιούς Ισραήλ, και θα τους πεις: Όταν εισέλθετε στη γη που εγώ σας δίνω, και θερίσετε τον θερισμό της, θα φέρετε το δεμάτι, ως απαρχή του θερισμού σας, προς τον ιερέα, και εκείνος θα προσφέρει το δεμάτι ενώπιον του Κυρίου για να γίνει δεκτό υπέρ υμών· την επομένη της πρώτης ημέρας θα το προσφέρει ο ιερέας».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Ἀνεκομίζετο δὲ τὸ δράγμα ἔναντι Κυρίου· ἐγηγερμένος γὰρ ἐκ νεκρῶν ὁ Ἐμμανουὴλ ὁ νέος τῆς ἀνθρωπότητος καὶ ὡς ἐν ἀφθαρσίᾳ καρπὸς, ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν, ἵν᾽ ἐμφανισθῇ νῦν ὑπὲρ ἡμῶν τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς, καὶ οὐχὶ δὴ πάντως ἑαυτὸν εἰς ὄψιν ἄγων αὐτοῦ· σύνεστι γὰρ ἀϊδίως, καὶ οὐκ ἂν ἀπολιμπάνοιτο τοῦ Πατρὸς, ὡς Θεὸς, ὡς ἐν ἑαυτῷ δὲ μᾶλλον, εἰς ὄψιν ἄγων ἡμᾶς τοὺς ἔξω προσώπου, καὶ ἐν ὀργῇ διὰ τὴν ἐν Ἀδὰμ παράβασιν, καὶ τὴν καθ᾽ ἡμῶν τυραννήσασαν ἁμαρτίαν. Οὐκοῦν ἐν Χριστῷ κερδαίνομεν τὸ καὶ ἐν προσώπῳ τυχὸν γενέσθαι Θεοῦ. Ἀξιοῖ γὰρ ἡμᾶς ἐποπτείας ἤδη λοιπὸν, ὡς ἡγιασμένους. Ὅρα δὲ ὅπως ἡμῖν ὁ νόμος, καὶ τὸν τῇ ἀναστάσει πρέποντα προανετύπου καιρὸν, τουτέστι, τὴν τρίτην ἡμέραν. Τῇ γὰρ ἐπαύριον τῆς πρώτης, φησὶν, ἀνοίσει τὸ δράγμα ὁ ἱερεὺς, ἔναντι Κυρίου. Τρίτη δὲ πάντως ἡ ἀπὸ τῆς πρώτης, οὐκ αὔριον, ἀλλ᾽ ἐπαύριον· ἀνεβίω δὲ ὁ Χριστὸς κατὰ τὴν τρίτην. ΠΑΛΛ. Ἀληθές. ΚΥΡ. Συνανακομίζεται δὲ τῷ δράγματι, καὶ πρόβατον ἄμωμον, δύο δεκάτων αὐτῷ σεμιδάλεως ἐπενηνεγμένων ἀναμὶξ ἐλαίῳ πάλιν. Ὁ γὰρ ὡς ἐν δράγματί τε καὶ ἀπαρχῇ καρπῶν οἱονεὶ ζωγραφούμενος, καὶ ὡς ἐξ ἀγέλης ἀπαρχὴ λαμβάνεται, ἀγέλης δὲ ζώσης ὡς ἐν πιότητι χάριτος, καὶ ἐν εὐφροσύνῃ πνεύματος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και προσφερόταν το δράγμα ενώπιον του Κυρίου διότι, αφού αναστήθηκε από τους νεκρούς ο Εμμανουήλ, ο νέος καρπός της ανθρωπότητας και ωσάν σε αφθαρσία, ανέβηκε στον ουρανό, για να εμφανιστεί τώρα υπέρ ημών ενώπιον του Θεού και Πατέρα, και όχι βέβαια για να παρουσιάσει τον εαυτό Του ενώπιόν Του, διότι συνυπάρχει μαζί Του αιώνια, και δεν θα μπορούσε ποτέ να λείπει από τον Πατέρα, ως Θεός, αλλά μάλλον φέρνοντας εντός Του ενώπιον του Πατέρα εμάς που ήμασταν απομακρυσμένοι από το πρόσωπό Του και υπό οργή εξαιτίας της παράβασης του Αδάμ και της αμαρτίας που μας τυράννησε. Επομένως, εν Χριστώ κερδίζουμε το να βρεθούμε μπροστά στο πρόσωπο του Θεού. Διότι μας θεωρεί άξιους πλέον της επίβλεψής Του, ως αγιασμένους. Και πρόσεξε πώς ο νόμος προτύπωνε για εμάς και τον κατάλληλο χρόνο για την ανάσταση, δηλαδή την τρίτη ημέρα. Διότι λέει, την μεθεπόμενη της πρώτης ημέρας θα προσφέρει το δράγμα ο ιερέας ενώπιον του Κυρίου. Και τρίτη ημέρα είναι βεβαίως αυτή μετά την πρώτη, όχι η αύριο, αλλά η μεθαύριο και ο Χριστός αναστήθηκε την τρίτη ημέρα. ΠΑΛΛ. Είναι αλήθεια. ΚΥΡ. Και μαζί με το δράγμα προσφέρεται και ένα άμωμο πρόβατο, με την προσθήκη δύο δεκάτων σεμιδαλιού αναμεμειγμένου πάλι με λάδι. Διότι Εκείνος που σκιαγραφείται τρόπον τινά ως δράγμα και απαρχή των καρπών, λαμβάνεται και ως απαρχή από το ποίμνιο, ενός ποιμνίου ζωντανού μες στην αφθονία της χάριτος και στην ευφροσύνη του Πνεύματος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες