Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 23:12

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ποιήσετε ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ἐν ᾗ ἂν φέρητε τὸ δράγμα, πρόβατον ἄμωμον ἐνιαύσιον εἰς ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Ἐὰν δὲ ψυχὴ μία ἁμάρτῃ ἀκουσίως, προσάξει αἶγα μίαν ἐνιαύσιον περὶ ἁμαρτίας. Καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ψυχῆς τῆς ἀκουσιασθείσης καὶ ἁμαρτούσης ἀκουσίως ἔναντι Κυρίου ἐξιλάσασθαι περὶ αὐτοῦ. Καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ τῷ ἐγχωρίῳ ἐν τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ, καὶ τῷ προσηλύτῳ τῷ προσκειμένῳ ἐν αὐτοῖς. Νόμος εἷς ἔσται ἐν αὐτοῖς, ὃς ἐὰν ποιήσῃ ἀκουσίως.» Καὶ ταῦτα μὲν ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς· ἐν δὲ τῷ Λευϊτικῷ διαμορφοῖ μὲν ἑτέρως τὸ μυστήριον, πλὴν οὐ σφόδρα πρὸς ἀνομοιότητα διεστήκει τὰ θεωρήματα. Φέρε δὴ οὖν κἀκείνων ἐπιμνησθέντες, ἐπεὶ τὸ λίαν εἰσὶν ἀναγκαῖα πρὸς εἴδησιν, μίαν ὥσπερ ἐπ᾽ ἀμφοῖν ἐξυφαίνωμεν τὴν ἀφήγησιν. Γέγραπται δὲ οὕτω πάλιν· «Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν, λέγων· Εἰπὸν τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ, καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· Ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν, καὶ θερίσητε τὸν θερισμὸν αὐτῆς, οἴσετε δραγμάτων ἀπαρχὴν τοῦ θερισμοῦ ὑμῶν πρὸς τὸν ἱερέα. Καὶ ἀνοίσει τὸ δράγμα ἔναντι Κυρίου δεκτὸν ὑμῖν, τῇ ἐπαύριον τῆς πρώτης ἀνοίσει αὐτὸ ὁ ἱερεύς. Καὶ ποιήσετε ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐν ᾗ φέρητε τὸ δράγμα, πρόβατον ἄμωμον ἐνιαύσιον εἰς ὁλοκάρπωμα τῷ Κυρίῳ. Καὶ τὴν θυσίαν αὐτοῦ δύο δέκατα σεμιδάλεως ἀναπεποιημένην ἐν ἐλαίῳ, θυσίαν τῷ Κυρίῳ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Κυρίῳ, καὶ σπονδὴν αὐτοῦ, τὸ τέταρτον οἴνου καὶ ἄρτου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εάν δε κάποια ψυχή αμαρτήσει ακουσίως, θα προσφέρει μια χρονιάρικη αίγα για την αμαρτία. Και ο ιερέας θα κάνει εξιλέωση ενώπιον του Κυρίου για την ψυχή που ενήργησε και αμάρτησε ακουσίως, για να την εξιλεώσει. Και θα δοθεί άφεση σε αυτόν, τον αυτόχθονα μεταξύ των υιών Ισραήλ, και στον προσήλυτο που κατοικεί ανάμεσά τους. Ένας νόμος θα ισχύει για αυτούς, για όποιον πράξει ακουσίως.» Και αυτά μεν αναφέρονται στο βιβλίο των Αριθμών· στο δε Λευιτικό διαμορφώνει μεν διαφορετικά το μυστήριο, πλην όμως οι θεωρήσεις δεν απέχουν πολύ μέχρι του σημείου της ανομοιότητας. Ας τα υπενθυμίσουμε λοιπόν και αυτά, επειδή είναι εξαιρετικά αναγκαία για την κατανόηση, ώστε να συνυφάνουμε μια ενιαία αφήγηση και για τα δύο. Διότι έχει γραφτεί πάλι ως εξής: «Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή, λέγοντας: Μίλησε στους υιούς Ισραήλ και πες τους: Όταν εισέλθετε στη γη που εγώ σας δίνω, και θερίσετε τη σοδειά της, θα φέρετε την απαρχή των δεμάτων του θερισμού σας προς τον ιερέα. Και εκείνος θα προσφέρει το δέμα ενώπιον του Κυρίου για να γίνει δεκτό για εσάς· την επομένη της πρώτης ημέρας θα το προσφέρει ο ιερέας. Και θα προσφέρετε την ημέρα που θα φέρετε το δέμα, ένα άμωμο χρονιάρικο πρόβατο ως ολοκαύτωμα στον Κύριο. Και ως θυσία του δύο δέκατα σεμιδαλιού ζυμωμένου με λάδι, θυσία στον Κύριο ως οσμή ευωδίας στον Κύριο, και ως σπονδή του το ένα τέταρτο κρασιού και άρτου.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Καὶ ποιήσετε ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐν ᾗ ἂν φέρητε τὸ δράγμα, πρόβατον ἄμωμον ἐνιαύσιον εἰς ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ, καὶ τὴν θυσίαν αὐτοῦ δύο δέκατα σεμιδάλεως ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ, θυσία τῷ Κυρίῳ, ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ, καὶ σπονδὴν αὐτοῦ τὸ τέταρτον τοῦ ἲν οἴνου, καὶ ἄρτον, καὶ πεφρυγμένα χίδρα νέα οὐ φάγεσθε ἕως εἰς αὐτὴν τὴν ἡμέραν ταύτην, ἕως ἂν προσενέγκητε ὑμεῖς τὰ δῶρα τῷ Θεῷ ὑμῶν. Νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἐν πάσῃ κατοικίᾳ ὑμῶν. Καὶ ἀριθμήσετε ὑμῖν ἀπὸ τῆς ἐπαύριον τῶν Σαββάτων, ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἧς ἂν προσενέγκητε τὸ δράγμα τοῦ ἐπιθέματος, ἑπτὰ ἑβδομάδας ὁλοκλήρους, ἕως τῆς ἐπαύριον τῆς ἐσχάτης ἑβδομάδος ἀριθμήσετε πεντήκοντα ἡμέρας.» Ἑορτὴ μὲν γὰρ σωτήριος ἀληθῶς, ὁ ὑπὲρ ἡμῶν θάνατος τοῦ Ἐμμανουήλ. Ἐκτέτικε γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν τὰ ὀφλήματα, καὶ ἔστιν ἀληθὲς, ὅτι αὐτὸς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αἵρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται, καὶ τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν. Προσήλωσε γὰρ τῷ ἰδίῳ σταυρῷ τὸ καθ᾽ ἡμῶν χειρόγραφον, καὶ τεθριάμβευκεν ἐν αὐτῷ τοὺς πάλαι κρατοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς, ἀρχὰς δὴ λέγω καὶ ἐξουσίας, καὶ τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας· καὶ πρό γε τῶν ἄλλων, τὸν Σατανᾶν. Ἑορτὴ δὲ γείτων εὐθὺς, τῆς πρώτης οὐ μείων, ἡ ἐκ νεκρῶν ἀναβίωσις, κατασείουσα τὴν φθορὰν, ἀποκείρουσα τὴν ἁμαρτίαν, καὶ εἰς νέαν ἡμᾶς μεθιστᾶσα ζωὴν, τὴν ὡς ἐν ἁγιασμῷ τε καὶ ἀφθαρσίᾳ, κατηργημένου θανάτου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και θα προσφέρετε την ημέρα που θα φέρετε το δεμάτι, ένα άμωμο πρόβατο ενός έτους ως ολοκαύτωμα στον Κύριο, και την αναίμακτη θυσία του από δύο δέκατα σιμιγδαλιού ζυμωμένου με λάδι, θυσία στον Κύριο, οσμή ευωδίας στον Κύριο, και τη σπονδή του από το ένα τέταρτο του ιν οίνου, και άρτο και ψημένους νέους σπόρους δεν θα φάτε μέχρι αυτήν ακριβώς την ημέρα, έως ότου προσφέρετε τα δώρα στον Θεό σας. Νόμος αιώνιος για τις γενιές σας σε κάθε κατοικία σας. Και θα μετρήσετε από την επομένη του Σαββάτου, από την ημέρα που θα προσφέρετε το δεμάτι της ανύψωσης, επτά ολόκληρες εβδομάδες, έως την επομένη της τελευταίας εβδομάδας θα μετρήσετε πενήντα ημέρες.» Διότι, πραγματικά, σωτήρια εορτή είναι ο θάνατος του Εμμανουήλ για χάρη μας. Επειδή εξόφλησε για εμάς τα χρέη, και είναι αλήθεια ότι αυτός αναλαμβάνει τις αμαρτίες μας και οδυνάται για εμάς, και με την πληγή του εμείς ιαθήκαμε. Διότι προσηλώσε στον δικό του σταυρό το καθ' ημών χειρόγραφο, και εθριάμβευσε με αυτόν εναντίον εκείνων που άλλοτε εξουσίαζαν τη γη, δηλαδή εννοώ τις αρχές και τις εξουσίες και τα πνεύματα της πονηρίας· και πρωτίστως απ' όλους, τον Σατανά. Αμέσως επόμενη εορτή, καθόλου κατώτερη της πρώτης, είναι η εκ νεκρών ανάσταση, η οποία συντρίβει τη φθορά, αποκόπτει την αμαρτία και μας μεταφέρει σε νέα ζωή, ζωή εν αγιασμώ και αφθαρσία, εφόσον έχει καταργηθεί ο θάνατος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Ἀνεκομίζετο δὲ τὸ δράγμα ἔναντι Κυρίου· ἐγηγερμένος γὰρ ἐκ νεκρῶν ὁ Ἐμμανουὴλ ὁ νέος τῆς ἀνθρωπότητος καὶ ὡς ἐν ἀφθαρσίᾳ καρπὸς, ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν, ἵν᾽ ἐμφανισθῇ νῦν ὑπὲρ ἡμῶν τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς, καὶ οὐχὶ δὴ πάντως ἑαυτὸν εἰς ὄψιν ἄγων αὐτοῦ· σύνεστι γὰρ ἀϊδίως, καὶ οὐκ ἂν ἀπολιμπάνοιτο τοῦ Πατρὸς, ὡς Θεὸς, ὡς ἐν ἑαυτῷ δὲ μᾶλλον, εἰς ὄψιν ἄγων ἡμᾶς τοὺς ἔξω προσώπου, καὶ ἐν ὀργῇ διὰ τὴν ἐν Ἀδὰμ παράβασιν, καὶ τὴν καθ᾽ ἡμῶν τυραννήσασαν ἁμαρτίαν. Οὐκοῦν ἐν Χριστῷ κερδαίνομεν τὸ καὶ ἐν προσώπῳ τυχὸν γενέσθαι Θεοῦ. Ἀξιοῖ γὰρ ἡμᾶς ἐποπτείας ἤδη λοιπὸν, ὡς ἡγιασμένους. Ὅρα δὲ ὅπως ἡμῖν ὁ νόμος, καὶ τὸν τῇ ἀναστάσει πρέποντα προανετύπου καιρὸν, τουτέστι, τὴν τρίτην ἡμέραν. Τῇ γὰρ ἐπαύριον τῆς πρώτης, φησὶν, ἀνοίσει τὸ δράγμα ὁ ἱερεὺς, ἔναντι Κυρίου. Τρίτη δὲ πάντως ἡ ἀπὸ τῆς πρώτης, οὐκ αὔριον, ἀλλ᾽ ἐπαύριον· ἀνεβίω δὲ ὁ Χριστὸς κατὰ τὴν τρίτην. ΠΑΛΛ. Ἀληθές. ΚΥΡ. Συνανακομίζεται δὲ τῷ δράγματι, καὶ πρόβατον ἄμωμον, δύο δεκάτων αὐτῷ σεμιδάλεως ἐπενηνεγμένων ἀναμὶξ ἐλαίῳ πάλιν. Ὁ γὰρ ὡς ἐν δράγματί τε καὶ ἀπαρχῇ καρπῶν οἱονεὶ ζωγραφούμενος, καὶ ὡς ἐξ ἀγέλης ἀπαρχὴ λαμβάνεται, ἀγέλης δὲ ζώσης ὡς ἐν πιότητι χάριτος, καὶ ἐν εὐφροσύνῃ πνεύματος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και προσφερόταν το δράγμα ενώπιον του Κυρίου διότι, αφού αναστήθηκε από τους νεκρούς ο Εμμανουήλ, ο νέος καρπός της ανθρωπότητας και ωσάν σε αφθαρσία, ανέβηκε στον ουρανό, για να εμφανιστεί τώρα υπέρ ημών ενώπιον του Θεού και Πατέρα, και όχι βέβαια για να παρουσιάσει τον εαυτό Του ενώπιόν Του, διότι συνυπάρχει μαζί Του αιώνια, και δεν θα μπορούσε ποτέ να λείπει από τον Πατέρα, ως Θεός, αλλά μάλλον φέρνοντας εντός Του ενώπιον του Πατέρα εμάς που ήμασταν απομακρυσμένοι από το πρόσωπό Του και υπό οργή εξαιτίας της παράβασης του Αδάμ και της αμαρτίας που μας τυράννησε. Επομένως, εν Χριστώ κερδίζουμε το να βρεθούμε μπροστά στο πρόσωπο του Θεού. Διότι μας θεωρεί άξιους πλέον της επίβλεψής Του, ως αγιασμένους. Και πρόσεξε πώς ο νόμος προτύπωνε για εμάς και τον κατάλληλο χρόνο για την ανάσταση, δηλαδή την τρίτη ημέρα. Διότι λέει, την μεθεπόμενη της πρώτης ημέρας θα προσφέρει το δράγμα ο ιερέας ενώπιον του Κυρίου. Και τρίτη ημέρα είναι βεβαίως αυτή μετά την πρώτη, όχι η αύριο, αλλά η μεθαύριο και ο Χριστός αναστήθηκε την τρίτη ημέρα. ΠΑΛΛ. Είναι αλήθεια. ΚΥΡ. Και μαζί με το δράγμα προσφέρεται και ένα άμωμο πρόβατο, με την προσθήκη δύο δεκάτων σεμιδαλιού αναμεμειγμένου πάλι με λάδι. Διότι Εκείνος που σκιαγραφείται τρόπον τινά ως δράγμα και απαρχή των καρπών, λαμβάνεται και ως απαρχή από το ποίμνιο, ενός ποιμνίου ζωντανού μες στην αφθονία της χάριτος και στην ευφροσύνη του Πνεύματος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες