Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 23:19

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ποιήσουσι χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας καὶ δύο ἀμνοὺς ἐνιαυσίους εἰς θυσίαν σωτηρίου μετὰ τῶν ἄρτων τοῦ πρωτογεννήματος·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Ἱκανὸς δὲ πρὸ αὐτοῦ παντελῶς οὐδεὶς, εἰς νέαν ἡμᾶς ἀναστοιχειῶσαι ζωὴν, ἀπαρχὴ δὲ ὥσπερ καὶ πρῶτος αὐτὸς τῶν εἰς ἀφθαρσίαν ἐκτισμένων, καθὸ πέφηνεν ἄνθρωπος, καὶ ἐν σαρκὶ μεθ᾽ ἡμῶν, διὰ τὴν πρὸς ἡμᾶς ὁμοίωσιν. Εἰσκεκόμικε δὲ παραχρῆμα τῆς ἁγίας ἡμῖν Πεντηκοστῆς προανατύπωσιν ἐναργῆ, ἑπτὰ χρῆναι λέγων ἐπαριθμεῖν ἑβδομάδας, τῇ τοῦ δράγματος εἰσκομιδῇ. Μετὰ γάρ τοι τὴν ἀναστάσιμον τοῦ Σωτῆρος ἡμέραν, ἑπτὰ συνείροντες ἑβδομάδας, ἑορτάζομεν οἱ πεπιστευκότες. ΠΑΛΛ. Ὡς σαφὴς ὁ λόγος! ΚΥΡ. Ὅτι δὲ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἀναστάσεως ὁ καιρὸς μεθίστησι τοὺς ἡγιασμένους ἐν Πνεύματι, καὶ ἐν πίστει δεδικαιωμένους, εἰς τὸ δύνασθαι καρποφορεῖν τὴν νέαν τε καὶ ἀκίβδηλον ζωὴν, κατεδείκνυ σαφῶς οὕτω λέγων εὐθύς· «Καὶ προσοίσετε θυσίαν νέαν τῷ Κυρίῳ, ἀπὸ τῆς κατοικίας ὑμῶν προσοίσετε ἄρτους ἐπίθεμα, δύο ἄρτους, ἐκ δύο δεκάτων σεμιδάλεως ἔσται ὁ ἄρτος ὁ εἷς, ἐζυμωμένοι πεφθήσονται πρωτογεννημάτων τῷ Κυρίῳ, καὶ προσάξετε μετὰ τῶν ἄρτων ἑπτὰ ἀμνοὺς ἀμώμους ἐνιαυσίους, καὶ μόσχον ἕνα ἐκ βουκολίων, καὶ κριοὺς δύο ἀμώμους, καὶ ἔσονται εἰς ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ, καὶ αἱ θυσίαι αὐτῶν καὶ αἱ σπονδαὶ αὐτῶν, θυσία ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ. Καὶ ποιήσουσι χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας, καὶ δύο ἀμνοὺς ἐνιαυσίους εἰς θυσίαν σωτηρίου μετὰ τῶν ἄρτων τοῦ πρωτογεννήματος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Κανείς απολύτως πριν από αυτόν δεν ήταν ικανός να μας αναδημιουργήσει σε νέα ζωή, αλλά αυτός είναι η απαρχή και ο πρώτος από όσους έχουν κτιστεί για την αφθαρσία, εφόσον εμφανίστηκε ως άνθρωπος και με σάρκα ανάμεσά μας, λόγω της ομοίωσής του με εμάς. Εισήγαγε δε αμέσως σε εμάς σαφή προτύπωση της αγίας Πεντηκοστής, λέγοντας ότι πρέπει να αριθμήσουμε επτά εβδομάδες κατά την προσφορά του δεματιού. Διότι, μετά την αναστάσιμη ημέρα του Σωτήρα, εμείς οι πιστοί εορτάζουμε συναριθμώντας επτά εβδομάδες. ΠΑΛΛ. Πόσο σαφής είναι ο λόγος! ΚΥΡ. Ότι δε ο καιρός της ανάστασης του Σωτήρα μας μεταθέτει όσους έχουν αγιαστεί εν Πνεύματι και έχουν δικαιωθεί με την πίστη, στο να μπορούν να καρποφορούν τη νέα και ανόθευτη ζωή, το κατέδειξε σαφώς λέγοντας αμέσως τα εξής: «Και θα προσφέρετε νέα θυσία στον Κύριο, από τις κατοικίες σας θα προσφέρετε άρτους ως πρόσφορο, δύο άρτους· από δύο δέκατα σεμιδαλιού θα είναι ο κάθε άρτος, θα ψηθούν ζυμωμένοι ως απαρχές στον Κύριο. Και θα προσφέρετε μαζί με τους άρτους επτά άμωμους αμνούς ενός έτους, και έναν μόσχο από την αγέλη, και δύο άμωμους κριούς, και θα είναι για ολοκαύτωμα στον Κύριο· και οι θυσίες τους και οι σπονδές τους, θα είναι θυσία ως οσμή ευωδίας στον Κύριο. Και θα θυσιάσουν έναν τράγο για την αμαρτία, και δύο αμνούς ενός έτους για θυσία σωτηρίου μαζί με τους άρτους των απαρχών.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Νηπιότητος γὰρ σύμβολον, ὁ ἀμνός· πλὴν ὡς ἐν ἰσχύϊ καὶ ἀνδρίᾳ πνευματικῇ, προϊούσης εἰς τελειότητα καὶ εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος Χριστοῦ. ΠΑΛΛ. Πῶς ἔφης; ΚΥΡ. Τοὺς ἀμνοὺς ὀνομάσας, εἶτα διὰ μέσου παρενθεὶς τὸν μόσχον, ἐπιφέρει τοὺς κριούς. Τύπος δ᾽ ἂν εἶεν οἱ μὲν ἀμνοὶ, τῆς ἀγέλης· ἰσχύος δὲ καὶ ἀνδρείας, ὁ μόσχος· τὸ γάρτοι ζῶον εὐσθενές· ἡλικίας δὲ λοιπὸν τῆς ἐντελοῦς, οἱ κριοί. Οὐκοῦν οἱ πιστεύοντες διὰ τοῦ κατανδρίζεσθαι φιλεῖν τῶν γεωδεστέρων, ἀναθρώσκουσιν εἰς τελειότητα, τὴν ὡς ἐν Χριστῷ νοουμένην. Τέλειοι γὰρ εἰς ἡλικίαν οἱ κριοὶ, τῆς νοητῆς τελειότητος τὸ μέτρον, ὡς ἔν γε σφίσιν αὐτοῖς εὖ μάλα κατασημαίνοντες. Δύο δὲ οἱ κριοὶ, διττὴ γάρ πως ἐν ἡμῖν ἡ ἐν Χριστῷ τελειότης, ἡ ὡς ἐν ἔργῳ τε καὶ γνώσει νοουμένη. «Ὃς γὰρ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ,» φησὶν, «οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.» Οἶνος δὲ τοῖς ἱερείοις ἐπιχεῖται πάλιν· ἕψεται γὰρ πάντως τοῖς εἰς τελειότητα τὴν ἐν Χριστῷ νοουμένην διᾴττειν ἐσπουδακόσι, τὸ κατευφραίνεσθαι δεῖν. «Οἶνος γὰρ,» φησὶν, «εὐφραίνει καρδίαν ἀνθρώπου.» Καὶ χίμαρος μὲν ὑπὲρ ἁμαρτίας ἐσφάζετο· προσεπάγονται δὲ καὶ ἀμνοὶ δύο μετὰ τῶν ἄρτων, εἰς θυσίαν σωτηρίου. Καὶ τί τὸ χρῆμα πάλιν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ο αμνός είναι σύμβολο της νηπιότητας· αλλά ως προς την πνευματική ισχύ και ανδρεία, αυτή προχωρεί προς την τελειότητα και το μέτρο της ηλικίας του πληρώματος του Χριστού. ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Πώς το εννοείς αυτό; ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Αφού ονόμασε τους αμνούς, έπειτα παρεμβάλλοντας ενδιάμεσα τον μόσχο, προσθέτει τους κριούς. Οι μεν αμνοί θα μπορούσαν να είναι τύπος του ποιμνίου· ο δε μόσχος, της ισχύος και της ανδρείας, διότι βέβαια το ζώο είναι ρωμαλέο· και τέλος, οι κριοί, της τέλειας ηλικίας. Επομένως, οι πιστοί, επειδή αγαπούν να επιδεικνύουν ανδρεία έναντι των πιο γήινων πραγμάτων, ανυψώνονται στην τελειότητα, η οποία νοείται εν Χριστώ. Διότι οι κριοί είναι τέλειοι στην ηλικία, υποδηλώνοντας πολύ καλά ως προς τους εαυτούς τους το μέτρο της νοητής τελειότητας. Και οι κριοί είναι δύο, διότι η εν Χριστώ τελειότητα μέσα μας είναι κατά κάποιον τρόπο διττή, νοούμενη ως πράξη και ως γνώση. «Διότι όποιος εφαρμόσει και διδάξει», λέει, «αυτός θα ονομαστεί μέγας στη βασιλεία των ουρανών». Και πάλι, οίνος επιχέεται στις θυσίες· διότι η χαρά οπωσδήποτε θα συνοδεύει εκείνους που έχουν επιδείξει ζήλο στο να σπεύδουν προς τη νοούμενη εν Χριστώ τελειότητα. «Διότι ο οίνος», λέει, «ευφραίνει την καρδιά του ανθρώπου». Και τράγος μεν σφαζόταν υπέρ της αμαρτίας· προσφέρονται δε και δύο αμνοί μαζί με τους άρτους, ως θυσία σωτηρίου. Και τι σημαίνει πάλι αυτό;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες